Nucleaire comeback

De vraag naar elektriciteit groeit voortdurend, aangedreven door de proliferatie van zaken zoals AI‑datacentra en veranderingen in ons verbruik, zoals de elektrificatie van transport (EV’s), HVAC‑oplossingen (warmtepompen) en meer – waarvan vele bedoeld zijn om koolstofemissies te bestrijden.

Hoewel hernieuwbare energieën helpen, zijn ze nog niet voldoende, grotendeels omdat hun productie intermitterend is, en opschaling van energieopslag op nutsniveau nog niet volwassen genoeg is om te compenseren.

Dit heeft een renaissance van kernenergie teweeggebracht, die de enige andere schaalbare koolstofarme energiebron is. Het heeft bovendien het voordeel dat het zeer voorspelbaar stroom produceert, ongeacht de weersomstandigheden. Dit geldt vooral voor vierde generatie kerncentrales en SMR’s (kleine modulaire reactoren), die een beter veiligheidsprofiel beloven.

De heropleving van enthousiasme voor kernenergie veroorzaakt niet alleen een impuls voor innovatieve ontwerpen en nieuwe bedrijven die de grenzen van efficiëntie en veiligheid van kerncentrales verleggen. Het schept ook de voorwaarden voor een explosie in de vraag naar uranium.

Uranium wordt een “hete” grondstof

Sinds het einde van de Koude Oorlog is uranium een tamelijk oninteressante grondstof geweest. Dit komt doordat, met het uiteenvallen van de Sovjet‑Unie, een groot deel van zowel de Oost‑ als Westelijke nucleaire arsenalen met tienduizenden bommen werd ontmanteld, waardoor er een parallelle bron van uranium ontstond naast de vers gedolven bron.

Het is nu uitgeput, net wanneer China zijn eigen nucleaire arsenaal opbouwt, en de spanningen tussen het Westen en Rusland & Iran een kookpunt bereiken. Het maakt uranium plotseling weer een strategische hulpbron.

De VS verbood de import van Russisch uranium in mei 2024 (maar verleende tijdelijke uitzonderingen), Niger (de 7e grootste producent ter wereld) trok de licentie van een grote uraniummijn die toebehoort aan het Franse bedrijf Orano na een pro‑Russische staatsgreep in het land, en in november 2024, annonceerde Rusland dat het volledig zou stoppen met de export van uranium naar de VS.

Daarom hebben we de gids “Investeren in uranium – Een koolstofvrije toekomst aandrijven” gepubliceerd, die laat zien hoe men blootstelling aan deze sector kan krijgen, evenals een toegewijd artikel over de grootste uraniummijnwerker van het Westen, Cameco.

Uranium financieren

Uraniumfondsen

De hernieuwde belangrijkheid van uranium voor energiebeleid, strategische veiligheid en economisch belang voor hele landen zoals Canada is niet onopgemerkt gebleven door financiële professionals. Zij creëerden speciale beleggingsfondsen die fysiek uranium in opslag houden om te speculeren op stijgende uraniummarkten.

De grootste is het Sprott Physical Uranium Trust (SRUUF -1.03%), dat 66,2 miljoen pond uranium bezit. Het heeft relatief lage kosten, met een Management Expense Ratio van 0,60%.

Een ander groot fysiek uraniumm fonds is Yellow Cake, verhandeld in Londen onder ticker YCA.L, waarvan de naam afkomstig is van de laaggradige uraniummijn die wordt gebruikt om kernbrandstof te maken. De totale operationele kosten zijn bedoeld om onder de 1% te blijven. Yellow Cake heeft een langdurige samenwerking met Kazatomprom (de nationale Kazachse uraniummijn) om het van uranium te voorzien. Opslag gebeurt in faciliteiten in Canada (Cameco) en Frankrijk (Orano).

Zuri Invest is een Zwitserse vermogensbeheerder die het Uranium Actively Managed Certificate (AMC) heeft gecreëerd. AMC’s zijn toegankelijk voor gekwalificeerde, institutionele en professionele beleggers via hun bank, en bieden kostenvoordeel dankzij een lage koststructuur.

Kazatoprom creëerde ANU Energy in 2021, een particuliere fysieke uraniuminvesteringsfonds gefinancierd door de Nationale Bank van Kazachstan en het staatsinvesteringsfonds.

Uraniumtoken

Een belangrijk probleem met uranium is hoe streng het gereguleerd is, om de voor de hand liggende redenen van het potentieel om nucleaire bommen te maken en de gevaren van het materiaal zelf.

Dit betekent dat uranium een tamelijk complexe grondstof is om te verhandelen, en de meeste fysieke uraniummfondsen vertrouwen op mijnbedrijven of uraniumraffinaderijen om de voorraad voor hen te bewaren.

De beperkte groep kopers creëert bovendien een zeer ondoorzichtige markt. Nutsbedrijven die kerncentrales exploiteren, sluiten vaak directe contracten voor uraniummateriaal met mijnwerkers of raffinaderijen via private contracten tegen niet-gedeelde prijzen. Hierdoor is de “spot”-prijs zelden representatief voor de werkelijke transacties.

In de afgelopen jaren heeft dit de prijsontdekking ernstig belemmerd en speculatie op uraniummarkten behoorlijk complex gemaakt.

“De bieding voor dit contract [privéonderhandelingen] kan dagen, weken of zelfs maanden duren, en is onderhevig aan inconsistente, objectieve prijsbepaling gebaseerd op een aantal ondoorzichtige factoren. Met $U is de prijs waartegen de token wordt verhandeld, hoeveel een instelling betaalt per ounce uranium.”
Ryan Gorman – Hoofd strategie bij Uranium3o8.

Gelukkig ontwikkelt de technologie zich niet alleen op het gebied van kernenergie, maar ook in beschikbare financiële instrumenten, waarbij blockchain‑tokens een radicale revolutie vormen, zoals geïllustreerd door Bitcoin die voor het eerst de drempel van $100.000 passeerde.

Om meer transparantie en liquiditeit te creëren, heeft het beursgenoteerde Canadese exploratie‑ en ontwikkelingsmijnbedrijf Madison Metals de Uranium3o8‑tokens gecreëerd.

Uranium 3o8-token

Elke Uranium3o8‑token van de totale voorraad van 20 miljoen komt direct overeen met één pond aan door derden geverifieerde en geauditeerde uraniummiddelen, 1:1.

Het idee is dat dit een veel zichtbaarder en makkelijker te monitoren markt voor uraniumm transacties zal creëren.

“Het project heeft al interesse gekregen voor een fysieke afwikkelingsorder tot $10 miljoen van een conforme en gelicentieerde uraniummakelaar, met levering aan een conforme, gelicentieerde verrijkingsfaciliteit in Europa.”
Duane Parnham – CEO van Madison Metals

Dit is niet de eerste keer dat grondstoffen worden “getokeniseerd”. Bijvoorbeeld, het platform Hadron van Tether wordt gebruikt om oliebarrels te verhandelen en om te investeren in landbouwgrondstoffen via Agrotoken met Adecoagro. Of de goudraffinaderij SEMPSA JP die goudgedekte tokens aanbiedt.

In elk geval belooft de quasi‑instantane afwikkeling, de onveranderlijkheid van de blockchain‑ledger en een lagere administratieve en IT‑last een aantrekkelijke optie om verouderde grondstofhandelsplatformen te vervangen.

Vermogensbeheerder 21.co voorspelde dat de markt voor getokeniseerde activa tegen het einde van het decennium zou kunnen uitgroeien tot $10 triljoen.

Hoe het werkt

De koppeling van de token aan het onderliggende activum is gestructureerd als een forward‑sales‑afname‑overeenkomst. Het uraniumonderpand is dus gebaseerd op een deel van uranium dat al is gedolven en gezuiverd, terwijl het grootste deel nog onder de grond ligt.

Het uraniumonderpand van de token zal dus afkomstig zijn van de Namibische mijnen van Madison Metals, die nog niet in productie zijn, en uit haar partnerschappen met andere spelers in de sector.

Geen gemakkelijke nucleaire leveringen

Natuurlijk moeten bij nucleaire zaken de veiligheidsprotocollen iets strenger zijn dan bij soja of goudstaven. Kopers van de token moeten nog steeds een “strikt nalevingsprotocol” doorlopen dat wordt beheerd door Madison Metals.

Het eisen van fysieke levering van het uraniummateriaal is ook mogelijk, maar vereist nog meer controle.

Er is bovendien een minimumvolume voor zo’n levering van 20.000 U‑tokens, waardoor de optie beperkt is tot serieuze actoren zoals nutsbedrijven of nucleaire start‑ups, die in elk geval al de juiste vergunningen hebben om uranium te verwerken.

Over het geheel genomen is dit tamelijk positief, aangezien een minder gereguleerde uraniummtoken snel in het vizier zou komen van niet alleen financiële toezichthouders, maar ook van milieu‑agentschappen en de binnenlandse veiligheid.

Madison Metals

Tegelijkertijd wordt de wereld van uraniummijnbouw gedomineerd door enkele giganten zoals Kazachstan Kazatomprom (KAP.LI ) en de Canadese Cameco (CCJ ); er zijn tal van kleinere bedrijven die willen profiteren van onontwikkelde uraniummijnen, de zogenaamde “junior miners”.

Het mijnproject van Madison Metals in Namibië, genaamd Khan (Madison West) en Cobra (Madison North), ligt dicht bij de Rössing‑uraniummijn, die sinds 1976 uranium produceert en momenteel eigendom is van China National Uranium Corporation Limited na de verkoop van Rio Tinto’s (RIO ) 68,2 % belang in 2019.

Source: Madison Metals

Het is vermeldenswaard dat Namibië het op de tweede plaats staande uraniumproducerende land wereldwijd is.

Dit duidt erop dat de uraniummijnen van Madison waarschijnlijk ook van hoge kwaliteit zijn, wat bevestigd wordt door de gemeten hooggradige uraniummineralisatie van tot 8,47 % U3O8 aan het oppervlak. Zes boorgaten hebben sindsdien ook de aanwezigheid van uraniummineralisatie in levensvatbare hoeveelheden onder de grond bevestigd.

Source: Madison Metals

Het technische team heeft ervaring in Namibië, omdat ze eerder hebben gewerkt voor het Franse nationale nucleaire bedrijf Areva.

Recent lijkt Madison Metals zich te richten op uitbreiding in strategische mineralen in het algemeen, met de overname van een van de grootste onontwikkelde antimoniumprojecten van Canada in het Hemlo‑goudgebied van Ontario.

Antimonium is recent verdrievoudigd in prijs na een embargo op antimoniumexporten door China, vanwege het dubbele gebruik in militaire technologie, als vergelding voor soortgelijke sancties tegen de Chinese chipindustrie. U kunt meer leren over antimonium en het investeringspotentieel in ons rapport “Chinese beperkingen op antimoniumexporten benadrukken het strategische belang van dit metalloïde”.

“Het uitbreiden van ons portfolio met dit hoogimpact‑ en hooggradige project vult onze bestaande uraniummiddelen aan en positioneert ons als een eerste mover in deze sector.”
Duane Parnham – CEO van Madison Metals

Met een uitstekend geologisch profiel en nieuwe projecten in antimonium, is Madison Metals goed gepositioneerd om te profiteren van een duurzame stijging van de uranium‑ en antimoniumprijzen, en neemt zelfs actief een rol op zich in het verbeteren van de uraniummarktplaatspraktijken met de Uranium3o8‑token.

De blockchain‑token kan ook helpen om de aandacht op het bedrijf te vestigen, aangezien andere junior‑uraniumbedrijven zoals NexGen (NXE ) of Denison Mines (DNN ) vaker door beleggers worden besproken.

Echter, beleggers moeten zich ervan bewust zijn dat de aandelenkoersprestaties van Madison Metals tot nu toe relatief slecht zijn geweest. Dit komt deels door de hoge kosten van het ontwikkelen van een nieuwe mijn en dalende liquide middelen.

Dit is geen ongewoon probleem voor junior‑mijnbedrijven en kan leiden tot verliezen voor hun aandeelhouders. Daarom wordt voorzichtigheid aangeraden voor alle beleggers die onervaren zijn in de sector.