Energie

Cameco (CCJ) Spotlight: De basis van de westerse nucleaire renaissance

mm
Gepubliceerd op
Bijgewerkt op
Voeg Securities.io toe aan je voorkeursbronnen op Google
Toelichting: Securities.io kan een vergoeding ontvangen wanneer u links naar beoordeelde producten gebruikt. Dit beïnvloedt onze redactionele beoordelingen niet. Wij zijn geen geregistreerd beleggingsadviseur; dit is geen beleggingsadvies. Lees onze affiliateverklaring.

De behoefte aan meer energie

Als klimaatverandering een groeiende zorg wordt in de meeste landen, wordt het decarboniseren van onze energievoorziening steeds dringender. Er wordt veel gedaan met hernieuwbare energie, maar nog steeds niet genoeg. Het probleem van de intermitterende aard van hernieuwbare energie zal nog even duren om op te lossen met opslag op nutschaal.

Het probleem wordt verergerd door de groeiende energievraag van AI en de elektrificatie van alles, van transport tot industrie en verwarming/koeling. Dit betekent dat we niet alleen de opwekking van stroom moeten decarboniseren, maar waarschijnlijk ook de elektriciteitsproductie moeten verdubbelen of verdrievoudigen om onze toekomstige energiemix te laten werken.

Al met al zullen we waarschijnlijk alle mogelijke koolstofarme oplossingen die we kunnen inzetten eerder nodig hebben dan later. Een deel van deze groeiende elektriciteitsproductie zal zeer stabiele baseloadopwekking moeten zijn.

Deze vraag zal hoogstwaarschijnlijk moeten worden vervuld met kernenergie. En geen enkel ander bedrijf in Noord‑America (of zelfs het Westen in het algemeen) zal zo instrumenteel zijn in het realiseren daarvan als Cameco.

CCJ Prijsgrafiek

Vooruitzichten voor de nucleaire industrie

Een tijdlang werden de incidenten van Tsjernobyl en Fukushima gezien als bewijs dat kernenergie gewoonweg te gevaarlijk was. Toch, vóór die incidenten, leek het duidelijk dat de toekomst nucleair was en dat het verbranden van kolen, olie en gas spoedig net zo verouderd zou zijn als de pittoreske windmolens van Nederland.

De productie van kernenergie stopte met groeien eind jaren ’90 na Tsjernobyl en is sindsdien wereldwijd gestagneerd, waarbij de groeiende productie van China de achteruitgang van de Europese nucleaire industrie compenseert.

Jarenlang leken alleen China en Rusland bereid om kernenergie te ontwikkelen. Vooral China, dat, zoals The Economist het stelt, “kernreactoren sneller bouwt dan elk ander land”.

De oorlog in Oekraïne, een wereldwijde energiecrisis en de realisatie dat decarbonisatie uitsluitend met hernieuwbare energie te lang zou duren, veranderen de perceptie van kernenergie snel.

Vandaag maakt kernenergie wereldwijd een comeback, op een schaal die een paar jaar geleden onvoorstelbaar was, met veel nieuws dat wijst op een beleidsverandering in de meeste delen van de wereld:

Nieuwe technologieën die nucleaire energie stimuleren

Al die praat over een nucleaire renaissance kwam vóór de AI‑rage, waarbij bedrijven als Microsoft enthousiast de komende 20 jaar van energieproductie van een volledige kerncentrale vastlegt voor haar AI‑datacenters (MSFT ).

Niet lang daarna werd Amazon afgewezen voor een soortgelijke overeenkomst (AMZN ), met het argument dat tech‑bedrijven niet al de beschikbare kernenergie mogen opslokken:

We staan op de drempel van een nieuwe fase in de energietransitie, een fase die evenzeer wordt gekenmerkt door een stijgende energievraag, grotendeels door AI, als door snelle veranderingen in de mix van hulpbronnen.

Co‑locatie‑arrangementen van het type dat hier wordt gepresenteerd, brengen een reeks gecompliceerde, genuanceerde en veelzijdige kwesties met zich mee, die gezamenlijk enorme gevolgen kunnen hebben voor zowel de betrouwbaarheid van het net als de kosten voor consumenten.

Democratische voorzitter Willie Phillips

Een extra impuls voor kernenergie is de opkomst van nieuwe technologieën die het veel veiliger maken, met name:

Over het algemeen loopt China voorop in dit veld, met name met de eerste 4e‑generatie kerncentrale die in 2023 werd gelanceerd. Westelijke landen beginnen nu ook op te schalen, waarschijnlijk door regelgeving te stroomlijnen om de kosten van nieuwe reactoren te verlagen.

Een andere belangrijke factor om de kosten te verlagen, is het in serie bouwen van nieuwe reactoren, of het nu traditionele ontwerpen zijn of SMR’s, om schaalvoordelen te behalen in plaats van de unieke ontwerpen die tot nu toe zijn gebouwd.

Nucleair Trump‑effect?

Met Trump die voor de tweede keer president werd, is het logisch om terug te kijken naar zijn standpunt over energie. Aan de ene kant is sterke steun voor de winning van fossiele brandstoffen te verwachten.

“Je ziet hier, over het algemeen, een ‘boren baby boren’-filosofie. Je zult offshore‑lease‑verkopen zien, je zult pipelines veel sneller zien bewegen, je zult fracking op federaal land zien en een mentaliteit die gericht is op het verlagen van energiekosten voor consumenten,”

Dan Eberhart – CEO van Canary LLC, een olie‑ en gas‑servicebedrijf.

Echter, het zal waarschijnlijk ook kernenergie omvatten. Het algemene doel is de energiekosten te verlagen. Zijn eigen campagne benadrukte zijn eerste termijnactiviteit ten gunste van kernenergie:

  • Miljarden aan leninggaranties om de bouw van Plant Vogtle eenheden 3 en 4 te faciliteren.
  • Steun aan het Carbon Free Power Project bij Idaho National Laboratory.
  • Vooruitgang van de pro‑kernenergie Partnership for Transatlantic Energy Cooperation.

Er is weinig reden om minder van kernenergie te verwachten van een kandidaat die enthousiast is over het verminderen van afhankelijkheid van buitenlandse machten, massale infrastructuuruitgaven en een focus op re‑industrialiserende beleid.

Dus terwijl Trump’s verkiezing slecht nieuws kan zijn voor hernieuwbare energie, kan het goed nieuws zijn voor de nucleaire industrie.

Cameco

Cameco is ’s werelds op één na grootste uraniummijnbedrijf, met mijnen die voornamelijk in Canada worden geëxploiteerd. Dit plaatst het net achter Kazatomprom in Kazachstan. De belangrijkste mijnen zijn Cigar Lake en McArthur River/Key Lake in de provincie Saskatchewan.

Bron: Cameco

Als gevolg daarvan zal Cameco centraal staan in de levering van de grondstoffen die nodig zijn voor bestaande en toekomstige kerncentrales.

Sinds 2022 bezit Cameco ook 49 % van Westinghouse, de historische bouwer van de meeste Amerikaanse kerncentrales en ontwerper van vele Europese reactoren. Dit betekent dat Cameco kan profiteren van de nucleaire renaissance op meerdere tijdschalen.

Op de korte termijn kunnen tekorten en risico’s in de uraniumvoorziening de directe winst en mijnrendement van het bedrijf een boost geven.

Op de lange termijn zou Westinghouse een belangrijke begunstigde kunnen zijn van een massaal programma om meer kerncentrales te bouwen, zowel in de VS als bij haar bondgenoten, vooral in Europa dat nog steeds lijdt onder een ernstige energiecrisis die haar economie schaadt.

Tekorten in de uraniumvoorziening

Uranium heeft lange tijd geleden als grondstof geleden als gevolg van het einde van de Koude Oorlog. Kernwapens werden door zowel de VS als Rusland ontmanteld en teruggevoerd naar kernbrandstof.

Daarnaast heeft de plotselinge onderbreking van de bouw van nieuwe reactoren, gevolgd door de sluiting van alle Japanse kernreactoren na Fukushima, de vraaggroei geschaad.

Als gevolg hiervan zijn de uraniumprijzen het afgelopen decennium grotendeels gestagneerd, waardoor de aanbodcijfers evenredig zijn gedaald.

Bron: Cameco

Dit schept een probleem, aangezien de langetermijnvoorziening van uranium niet overeenkomt met de toekomstige vraag, zelfs zonder rekening te houden met de recente drang naar snellere bouw van nieuwe reactoren.

Cameco schat dat er binnenkort een enorme hoeveelheid uranium nodig zal zijn, en er zijn niet veel nieuwe bronnen die op korte termijn online kunnen komen.

Bron: Cameco

Tot slot moet worden opgemerkt dat brandstof een zeer klein deel van de operationele kosten van een kerncentrale uitmaakt. Dus in geval van tekorten is het betalen van meer geen probleem, zolang de brandstof kan worden verzekerd om de centrale draaiende te houden. Dit is uiteraard een ideale situatie voor uraniummijnbouwers.

Geopolitiek van de uraniumvoorziening

Aangezien bijna de helft van het wereldwijde uranium uit Kazachstan komt (45 %), maakt dit Centraal‑Aziatische land plotseling zeer strategisch, vooral in de context van een potentieel wereldwijde tekorten.

Over het algemeen heeft Kazachstan geprobeerd een middenweg te vinden tussen het Westen en haar veel machtigere en lokaal zeer invloedrijke buren in het noorden (Rusland) en het oosten (China).

Er zijn echter aanwijzingen dat het land uiteindelijk het grootste deel van zijn uraniumvoorziening vooral aan de Euraziatische grootmachten zal leveren in plaats van aan de wereldmarkt. Bijvoorbeeld, Kazatomprom suggereerde onlangs dat het de export naar het Westen volledig zou kunnen stopzetten vanwege sancties tegen Rusland die de logistiek bemoeilijken:

“Het is veel makkelijker voor ons om het grootste deel, zo niet al, van onze productie te verkopen aan onze Aziatische partners — ik zou het specifieke land niet noemen … Ze kunnen bijna al onze productie opslokken of onze partners in het noorden.”

Meirzhan Yussupov – CEO van Kazatomprom

Daarnaast kondigde Kazatomprom in 2022 in een voetnoot discreet aan dat het eigendom van het bedrijf dat een belang van 49 % heeft in Budenovskoye, een gigantisch ertsafzetting die Kazatomprom ontwikkelt, werd overgedragen aan entiteiten waaronder de dochteronderneming van Rosatom, Uranium One.

Tegelijkertijd verbodde de VS de import van Russisch uranium in mei 2024, Niger (de 7e grootste producent ter wereld) trok de licentie van een grote uraniummijn van het Franse bedrijf Orano in na een pro‑Russische staatsgreep in het land, en Poetin zei dat Rusland overweegt in september 2024 beperkingen op de export van uranium.

Dus laten we zeggen dat het nieuws over de uraniumvoorziening de laatste tijd meer dan een beetje geopolitiek beladen is, en onwaarschijnlijk binnenkort zal afkoelen.

Dit zou leveranciers uit veel veiligere en stabielere bronnen moeten bevoordelen, vooral de enige die op grote schaal opereert: Cameco.

Westinghouse

In 2022 nam Cameco het besluit om meerderheidscontrole over Westinghouse te verwerven, de toonaangevende bouwer van kerncentrales in de VS, samen met een gigantisch investeringsbedrijf, Brookfield.

Het bedrijf heeft een enorme divisie voor hernieuwbare/laag‑koolstof stroomopwekking in de vorm van $19 mrd Brookfield Renewable Partners (BEPC ) (BEP ). Brookfield Corporation (BN ) als geheel is een enorme vermogensbeheerder met bijna een biljoen dollar onder beheer.

Dit betekent dat Westinghouse nu toegang krijgt tot een zeer diepe kapitaalpool, iets dat vaak een probleem is voor kernreactorbouwers, aangezien nieuwe projecten jaren van investeringen vereisen voordat ze inkomsten genereren.

Hoewel het langer duurt voordat het omzet oplevert, genereert een nieuwe reactor voor Westinghouse inkomsten vanaf het 6de jaar na ontwerp‑ en engineeringstudies en zal dit blijven doen gedurende de volledige bouwperiode van meer dan 10 jaar.

Bron: Cameco

Westinghouse’s “horse‑work” is het beproefde AP1000‑reactorontwerp (6 in exploitatie en 6 in bouw), gebruikmakend van de CANDU‑standaard van het bedrijf, een van de meest voorkomende wereldwijd.

Het werkt ook aan de AP300‑kleine modulaire reactor, die waarschijnlijk zal worden ingezet in Slowakije, Finland en  Zwitserland, en de microreactor e‑Vinci, wat de voortdurende innovatie van het bedrijf en haar vermogen om bij te blijven met de nieuwste trends in de sector illustreert.

Westinghouse is instrumenteel in een groot deel van de nucleaire toeleveringsketen. Door strenge regelgeving zullen dergelijke onderdelen en apparatuur vereist zijn voor elke nieuwe energiecentrale, traditioneel of SMR‑achtig.

Al met al, zelfs als het aanbodprobleem rond uranium wordt opgelost en de uraniumprijzen kelderen, zou het eigendom van Westinghouse Cameco in staat moeten stellen om te profiteren van de aanhoudende nucleaire renaissance voor minstens enkele decennia.

Conclusie

Cameco is niet de enige uraniummijnbouwer, noch is Westinghouse de enige bouwer van kernreactoren. Echter, in beide segmenten is het bedrijf de leider van de westerse wereld, alleen geëvenaard door buitenlandse concurrenten zoals Kazatomprom of de Chinese kernreactorbouwers, of nationaal door kleinere en jongere bedrijven.

Naarmate kernenergie en de uraniumvoorziening steeds meer het onderwerp worden van grootmachtconcurrentie, kunnen we aannemen dat er grote inspanningen zullen worden geleverd om de levering van de momenteel opererende kerncentrales veilig te stellen. Dit zou de uraniumproductie van Cameco voor meerdere jaren een premium kunnen maken.

Op de lange termijn kan het eigendom van Westinghouse even belangrijk zijn voor het behouden van de marktkapitalisatie. Terwijl de wereld zich haast om energiesystemen te elektrificeren en de stroomproductie te decarboniseren, zal de betrouwbaarheid van kernenergie het in hoge vraag brengen; vooral voor activiteiten die een perfect continue levering vereisen, zoals AI‑datacenters.

En misschien als kers op de taart, zal kernenergie waarschijnlijk een van de weinige consensuspunten worden tussen alle elementen van het politieke spectrum in een tijd van diepe verdeeldheid:

  • Links kan haar lage CO₂‑uitstoot waarderen als een tussenoplossing voor de klimaatnoodsituatie.
  • Rechts kan haar technologische kracht, geopolitieke relevantie en rol in re‑industrialiserende beleid waarderen.
  • Technologen zien het als een perfecte oplossing om AI‑systemen van stroom te voorzien.

Dus van Microsoft‑lobbyisten tot Trump‑ondersteuners en klimaatactivisten, zal kernenergie naar verwachting in de nabije toekomst de economische en politieke steun vinden die het nodig heeft om een agressieve groeicyclus te herstarten in het Westen, China en de rest van de wereld.

mm

Jonathan is een voormalig biochemisch onderzoeker die werkzaam was in genetische analyse en klinische proeven. Hij is nu een aandelenanalist en financieel schrijver met een focus op innovatie, marktcycli en geopolitiek in zijn publicatie 'The Eurasian Century'.