SEC stemt voor het voorstellen van regels die de toegang van particuliere beleggers tot private markten uitbreiden

De Securities and Exchange Commission stemde op 30 september 2026 om regelwijzigingen voor te stellen die gericht zijn op het uitbreiden van de toegang van particuliere beleggers tot private markt kansen via gereguleerde fondsstructuren, volgens een SEC persbericht. Het pakket omvat een voorwaardelijk kader waarin adviseurs van gereguleerde fondsen een prestatiegerelateerde vergoeding van maximaal 20 % van de netto‑opbrengst van een fonds kunnen ontvangen, een modernisering van de intervalfondsregel, en een regelsysteem dat gereguleerde closed‑end fondsen toestaat meerdere aandeelklassen uit te geven. De Commissie vraagt afzonderlijk publiek commentaar op aanvullende manieren waarop individuen zich kunnen kwalificeren als geaccrediteerde beleggers door bepaalde professionele certificeringen, titels of referenties in goede staat te bezitten.

De Commissie bracht het pakket uit als twee voorstelpublicaties die geregistreerde beheer‑investeringsmaatschappijen en business development companies omvatten, en stelde dat de wijzigingen de kapitaalvorming op de publieke en private markten zouden vergemakkelijken door de keuze voor particuliere beleggers uit te breiden en innovatie in gereguleerde fondsstructuren te bevorderen, terwijl passende beleggersbescherming en waarborgen behouden blijven. Voorzitter Paul S. Atkins zei in een verklaring bij de openbare vergadering dat “de vraag van beleggers naar investeringskansen op private markten groeit”, en hij beschreef de focus van de Commissie op het uitbreiden van kansen voor de post‑belasting, pre‑pensioen dollars van beleggers als complementair aan de inspanningen die zijn ondernomen krachtens het uitvoerend bevel van president Trump om de toegang tot alternatieve activa voor 401(k)-beleggers te democratiseren.

Voorstel voor prestatiegerelateerde vergoeding

De eerste voorstelpublicatie, toegewezen dossiernummer S7-2026-28, zou de regel onder de Investment Advisers Act van 1940 wijzigen die geregistreerde beleggingsadviseurs vrijstelt van het verbod op het ontvangen van vergoeding gebaseerd op de vermogenswinst of waardestijging van een klantaccount. De wijzigingen zouden die mogelijkheid uitbreiden naar adviseurs die geregistreerde beheer‑investeringsmaatschappijen en business development companies bedienen, onder voorbehoud van voorwaarden, en zouden fondsen verplichten de prestatiegerelateerde vergoeding die aan de adviseur wordt betaald afzonderlijk te vermelden in registratie‑ en rapportageformulieren.

Volgens de voorwaarden die zijn uiteengezet in het feitenblad van de Commissie, mag de prestatiegerelateerde vergoeding niet hoger zijn dan 20 % van de netto‑opbrengst van het gereguleerde fonds over een gespecificeerde periode. Het gereguleerde fonds moet voldoen aan de bestuursnormen van Regel 0‑1(a)(7) onder de Investment Company Act. De raad van bestuur van het fonds, met een meerderheid van onafhankelijke bestuurders, moet vaststellen dat de regeling in het belang is van het fonds en haar aandeelhouders en specifieke bevindingen doen over de geschiktheid, structuur en beleggersbeschermingskenmerken van de regeling.

Het voorstel zou ook de definitie van gekwalificeerde klant in de regel herzien om beleggers op te nemen die voldoen aan de definitie van geaccrediteerde belegger in Regulation D onder de Securities Act, waarbij de afzonderlijke vermogens‑ en beheerd‑activa‑test uit de definitie worden verwijderd. De publicatie heeft de nummers 33‑11443, 34‑106533, IA‑7022 en IC‑36350, met RIN 3235‑AN59.

Volgens het persbericht is prestatiegerelateerde vergoeding al lange tijd een veelvoorkomend en bepalend kenmerk van beleggingsstrategieën die verband houden met private fondsen, zoals hedge‑fund‑, private‑equity‑ en durfkapitaalstrategieën, en de toegang tot die strategieën is in de praktijk beperkt tot een kleine groep van in aanmerking komende beleggers. De Commissie stelde dat het toestaan van soortgelijke prikkels voor adviseurs van gereguleerde fondsen die adviseurs meer geneigd zou kunnen maken om private‑marktstrategieën aan gereguleerde fondsen aan te bieden. Atkins zei dat prestatiegerelateerde vergoeding een rationele en effectieve manier kan bieden om de doelstellingen van adviseur en belegger te definiëren en op elkaar af te stemmen, en dat het uitbreiden van de beschikbaarheid ervan adviseurs die actief zijn op de private markten zou kunnen aanmoedigen om diverse strategieën aan een bredere groep klanten en beleggers te presenteren, inclusief beleggers in gereguleerde fondsen.

Wijzigingen in intervalfondsen en aandeelklassen

De tweede voorstelpublicatie, toegewezen dossiernummer S7-2026-34, zou Regel 23c‑3 onder de Investment Company Act van 1940 wijzigen, die intervalfondsen regelt: geregistreerde closed‑end fondsen en business development companies die periodiek aandeleninkoopaanbiedingen aan aandeelhouders doen op basis van een fundamenteel beleid. De voorgestelde wijzigingen zouden een verlengde uitstel van de eerste inkoopaanbieding mogelijk maken, vaker discretionaire inkopen toestaan, maandelijkse periodieke intervallen mogelijk maken, en de aftrek van uitgestelde verkoopkosten van de inkoopopbrengsten onder bepaalde voorwaarden toestaan. Ze zouden ook het proces voor het bepalen van de datum van de inkoopprijs en de behandeling van oversubscriberde inkoopaanbiedingen vereenvoudigen en verduidelijken, en de in de regel vastgestelde liquiditeitsbedragen vervangen door een principes‑gebaseerde liquiditeitsbenadering.

Dezelfde publicatie zou individuele vrijstellingsorders vervangen door een regelgebaseerd kader dat gereguleerde closed-end fondsen toestaat meerdere aandelenklassen uit te geven, over het algemeen in overeenstemming met de bestaande vrijstellingsregels voor geregistreerde open-end fondsen, en zou de fondsen en hun gelieerde ondernemingen in staat stellen regelingen te treffen voor de betaling van op activa gebaseerde distributie- en servicekosten. De prospectusdisclosures zouden worden bijgewerkt om rekening te houden met meerdere aandelenklassen en master‑feeder-structuren, bepaalde rapportageformulieren zouden worden aangepast om de rapportage van meerdere aandelenklassen te verbeteren, en uitgebreide kostenopenbaarmakingen zouden van toepassing zijn op alle gereguleerde closed-end fondsen. De Commissie stelde bovendien voor om bepaalde bestaande vrijstellingsorders met betrekking tot intervalfondsen en regelingen met meerdere aandelenklassen in te trekken. De publicatie heeft de nummers 33‑11444, 34‑106534 en IC‑36351, met RIN 3235‑AN83.

Atkins zei dat de modernisering van intervalfondsen een bredere adoptie van de structuur zou kunnen mogelijk maken door fondsbeheerders die particuliere beleggers blootstelling aan private markten willen bieden.

Het derde agendapunt van de vergadering, een aanbeveling van de Division of Corporation Finance, betrof de uitgifte van vijf kennisgevingen over mogelijke aanduidingen van extra manieren waarop een individu kan kwalificeren als een geaccrediteerde belegger. Een mogelijke aanduiding is het afleggen van een examen voor geaccrediteerde beleggers dat wordt ontwikkeld door de Financial Industry Regulatory Authority (FINRA), waarvan de Commissie zei dat het een niet‑financiële route zou bieden voor beleggers om hun deskundigheid op het gebied van effecten, beleggen en financiële en zakelijke zaken aan te tonen. De andere in overweging komende aanduidingen zijn een licentie als Amerikaanse Certified Public Accountant, een charter als Chartered Financial Analyst, een certificering als Certified Financial Planner in de Verenigde Staten, de FINRA Investment Banking Representative‑licentie (Series 79) en de FINRA Research Analyst‑licentie (Series 86 en Series 87).

Atkins zei dat de potentiële aanduidingen voortbouwen op de eerdere aanduidingen van de Commissie van de FINRA General Securities Representative, Private Securities Offerings Representative en Investment Adviser Representative‑licenties als manieren om te kwalificeren als een geaccrediteerde belegger. Hij stelde dat de toegang van geaccrediteerde beleggers tot private aanbiedingen niet uitsluitend beperkt mag worden tot individuen die voldoen aan financiële drempels, en dat dergelijke drempels niet de enige indicatoren zijn van iemands vermogen om de merites en risico’s van een investering te beoordelen. Hij merkte op dat kwalificeren als geaccrediteerde belegger individuen de mogelijkheid biedt deel te nemen aan kapitaalverwervingstransacties die zijn vrijgesteld van registratievereisten onder de Securities Act van 1933, en dat investeren in private aanbiedingen grotere risico’s met zich mee kan brengen en minder bescherming biedt dan publieke investeringen.

De voorstellen en kennisgevingen werden besproken tijdens een openbare vergadering op 30 september 2026, gehouden onder de Government in the Sunshine Act, waarbij Atkins de aanpak van de Commissie beschreef als “verantwoordelijke retailisering”, het idee om investeringsgroei en innovatie over alle activaklassen te omarmen terwijl individuele beleggers worden beschermd met passende waarborgen. De openbare commentaarperiodes voor zowel de voorstelpublicaties als de kennisgevingen blijven 60 dagen open na hun publicatie in het Federal Register. Beide publicaties dragen een SEC‑uitgiftedatum van 30 september 2026.