Pratt & Whitney verleent Hermeus licentie om F100-PW-229 gevechtsmotoren te bouwen

Pratt & Whitney, een RTX-bedrijf, en defensie‑luchtvaartmaatschappij Hermeus kondigde een productielicentieovereenkomst aan op 15 september 2026, waarmee Hermeus toestemming krijgt om de F100-PW-229 gevechtsmotor te vervaardigen. De overeenkomst, gedateerd in Los Angeles, creëert een nieuwe gekwalificeerde productielocatie voor wat de bedrijven beschrijven als een van de meest breed inzetbare voortstuwingssystemen voor gevechtsvliegtuigen van het Amerikaanse leger.

Op basis van de overeenkomst zal Hermeus de motoren produceren met behulp van zijn snelle bouwproductiemodel, terwijl het zich houdt aan de wereldwijde normen van Pratt & Whitney voor kwaliteit, veiligheid en site‑activatie. De bedrijven verklaarden dat de regeling de Amerikaanse defensie‑industriebasis versterkt, de productie van het door F100 aangedreven Quarterhorse‑vliegtuig versnelt en de Amerikaanse capaciteit om gevechtsmotoren te bouwen uitbreidt.

“Met meer dan 32 miljoen vlieguur heeft de F100 zijn plaats verdiend als een van ’s werelds meest vertrouwde gevechtsmotoren,” zei Jessica Villardi, vice‑president van Fighter & Mobility Programs bij Pratt & Whitney. “Door samen te werken met Hermeus breiden we de Amerikaanse productiecapaciteit uit om te voldoen aan de groeiende klantvraag, terwijl we de bewezen betrouwbaarheid leveren die de F100‑motor kenmerkt.”

“Het voldoen aan toekomstige operationele behoeften vereist dat Amerika zijn capaciteit uitbreidt om de motoren te bouwen waarop onze strijdkrachten vertrouwen,” zei Zach Shore, CEO van Hermeus. “Pratt & Whitney heeft de norm voor gevechtsvoortstuwing vastgesteld. Door een gelicentieerde fabrikant van de F100 te worden, vergroot Hermeus de binnenlandse motorcapaciteit voor de bredere defensie‑industriebasis en wordt het de eerste verticaal geïntegreerde vliegtuigbouwer met de interne voortstuwingscapaciteit die nodig is om Quarterhorse op te schalen.”

Hermeus publiceerde dezelfde aankondiging op zijn eigen newsroom op 15 september 2026. In die versie karakteriseert Shore’s verklaring Hermeus als een van de weinige verticaal geïntegreerde vliegtuigbouwers met de interne voortstuwingscapaciteit die nodig is om Quarterhorse op te schalen, in plaats van als de eerste.

De aankondiging vermeldt dat de F100 de Quarterhorse‑vliegtuigen van Hermeus aandrijft, die begin 2026 supersonisch vliegen hebben bereikt, en de bedrijven beschouwen het als ’s werelds eerste privé‑ontwikkelde onbemande supersonische straaljager. De F100 heeft al meer dan vijf decennia de F-15- en F-16‑jagers van de Amerikaanse luchtmacht aangedreven.

F100-vloot en specificaties

De officiële F100-productpagina van Pratt & Whitney vermeldt meer dan 3.800 F100-motoren in 23 luchtmachten wereldwijd, met meer dan 30 miljoen vlieguur. Het bedrijf stelt dat de F100 momenteel in productie is en zich verbindt de vloot voor de komende decennia te ondersteunen, onder meer in de F-15EX en nieuwe F-16’s. De pagina geeft ook aan dat de F100-PW-229 volledig in staat is om te integreren met de F-15EX, dat ondersteuningssystemen al aanwezig zijn op F-16- en F-15-bases wereldwijd, en dat de motor vijfde‑generatie‑technologie bevat in een volledig modulaire architectuur.

De gepubliceerde specificaties van de pagina voor de F100-PW-229 vermelden 29,160 pond (129.7 kN) stuwkracht, een maximaal gewicht van 3,826 pond (1,735 kg), een lengte van 191 inch (4.85 m), een inlaatdiameter van 34.8 inch (0.88 m), een maximale diameter van 46.5 inch (1.18 m), een bypass‑ratio van 0.36, een totale drukverhouding van 32 tot 1 en een stuwkracht‑gewichtverhouding van 7.6.

De geregistreerde mijlpalen van Pratt & Whitney voor de F100-PW-229 omvatten de eerste productie‑levering in december 1989, een succesvolle veldservice‑evaluatie in september 1990 en de eerste operationele introductie in april 1992. De motor voltooide een 6,000‑TAC Versnelde Missietest in september 2010, de F100‑vloot overschreed 28 miljoen motorvlieguur in juli 2018, en de eerste F100-229 behaalde 6,000 TAC’s in februari 2020.

Quarterhorse‑programma en F100‑testen

De licentieovereenkomst volgt op een reeks F100‑mijlpalen in het Quarterhorse‑testprogramma van Hermeus. In een aankondiging van 26 mei 2026 zei Hermeus dat Quarterhorse Mk 2.1 zijn eerste supersonische vlucht voltooide, met een topsnelheid van Mach 1,21 tijdens de derde testvlucht vanaf Spaceport America boven het luchtruim van White Sands Missile Range. Het F‑16‑schaalmodel wordt aangedreven door de Pratt & Whitney F100, en Hermeus meldde dat het minder dan drie maanden na de eerste vlucht supersonisch vloog en 364 dagen na de eerste vlucht van het eerste vliegtuig van het bedrijf, Mk 1.

Mk 2.1 is de eerste van drie supersonische F‑16‑schaalvliegtuigen in de ontwikkelingsroutekaart van Hermeus. Het bedrijf meldt dat het al Quarterhorse Mk 2.2 bouwt en test, met Mk 2.3 die spoedig volgt, en dat elk vliegtuig in de routekaart is ontworpen om de prestaties verder te duwen richting langdurige hoge‑Mach‑vluchten.

Hermeus heeft de F100 ook op de grond getest. Het bedrijf meldde dat het zijn High Enthalpy Air‑Breathing Test Facility (HEAT) op Cecil Airport in Jacksonville, Florida in gebruik heeft genomen met een reeks F100-motorproeven, waarbij testinfrastructuur van de voormalige Cecil Naval Air Station werd hergebruikt, inclusief meerdere testcellen oorspronkelijk gebouwd in 1959 en een geluidsisolatie‑huis voor vliegtuigen uit 1989. Hermeus zei dat de faciliteit drie maanden na de grondslag werd ingebracht.

In die eerdere aankondiging zei Hermeus dat de F100 die bij HEAT getest werd, zou worden gebruikt in Quarterhorse Mk 2 en dat, in combinatie met de eigen precooler‑motortechnologie van het bedrijf, het vliegtuig snelheden hoger dan Mach 2,5 zou kunnen bereiken. Het bedrijf zei ook dat de F100 zal dienen als de turbinekern van Chimera, een turbine‑gebaseerde gecombineerde‑cyclusmotor die zij beschrijven als in staat Mach 5 te bereiken. Chimera is gepland om Quarterhorse Mk 3 aan te drijven, waarvan Hermeus zegt dat het wordt ontworpen om de overgang van turbine‑naar‑ramjet‑modus in de vlucht te demonstreren en daarmee het luchtsnelheidsrecord van de SR‑71 te verbreken.