Ruimte
Top 5 ruimtevaartbedrijven die de nieuwe ruimte-economie vormgeven

Van publieke agentschappen tot een private ruimte-economie
Voor nu wordt ruimtetechnologie en -verkenning voornamelijk gedreven door wetenschappelijk onderzoek, nationaal prestige en de ambities van miljardairs zoals Elon Musk en Jeff Bezos.
Hoewel dit in de toekomst nog steeds waar zal zijn, ontstaat er een nieuwe ruimte‑gebaseerde economie, waarbij ruimtetechnologieën voldoende volwassen zijn geworden om ruimteverkenning winstgevend te maken.
We bespraken eerder in “De Toekomst van de Ruimte‑Gebaseerde Economie” hoe ruimtetoerisme, satellietconstellaties, orbitale productie, ruimte‑gebaseerde zonne‑energie en uiteindelijk asteroïd‑mijnbouw of ruimtekolonisatie de economische basis zullen vormen voor de uitbreiding van de mensheid in de leegte.
Een paar bedrijven leiden nu de charge, waardoor ruimte‑activiteiten zich verplaatsen van het model waarbij NASA en andere nationale agentschappen de primaire uitvinders van ruimtetechnologieën waren.
Swipe om te scrollen →
| Bedrijf | Kernactiviteit | Flagship Voertuig/Asset | Belangrijkste specificatie | Mijlpaal (2025) | Investeringspotentieel |
|---|---|---|---|---|---|
| SpaceX (SPCX ) | Lancering + LEO breedband | Starship / Starlink | Starlink 7M+ abonnees (aug. ’25) | Starship Flight‑10 splashdowns & payload deploy | Privaat; indirect via GOOGL |
| Relativity Space | Lancering | Terran R (1e trap herbruikbaar) | ~23.500 kg naar LEO (doel) | Eerste lancering gepland eind‑2026 (LC‑16) | Privaat |
| Rocket Lab (RKLB) (RKLB ) | Lancering + Ruimtesystemen | Electron / Neutron | Neutron ~13.000 kg naar LEO | 70e Electron‑missie (aug. ’25) | Publiek (NASDAQ: RKLB) |
| Virgin Galactic (SPCE) (SPCE ) | Suborbitale toerisme & onderzoek | Delta‑klasse ruimtevliegtuig | ~8 vluchten/maand per voertuig (doel) | Dienststart gericht op herfst 2026 | Publiek (NYSE: SPCE) |
| Planet Labs (PL) | Aardbeeldgegevens | ~200 satellieten, hyperspectraal | >90% terugkerende ACV; Q2 FY26 $73,4M | Tweede opeenvolgende positieve FCF‑kwartaal | Publiek (NYSE: PL) |
1. SpaceX (Privaat)
Elon Musks SpaceX heeft in zijn eentje de nieuwe ruimterace en het hernieuwde enthousiasme voor de sector aangejaagd.
Dat komt doordat het bedrijf met de Falcon-raketten als eerste werkelijk herbruikbare draagraketten bouwde, waardoor de kosten om een baan om de aarde te bereiken in minder dan tien jaar instortten.

Bron: ARK Invest
Het bedrijf wil dit kunststuk nu herhalen met Starship, de zwaarste raket ooit gebouwd, die in haar uiteindelijke vorm theoretisch maar liefst 200 ton materiaal in één vlucht naar een baan om de aarde kan brengen.
SpaceX heeft met Starlink ook de eerste grootschalige constellatie van internetsatellieten aangelegd en is er alleen verantwoordelijk voor dat de Verenigde Staten de afgelopen jaren meer objecten lanceerden dan de rest van de wereld samen.
Starlink passeerde in augustus 2025 de grens van zeven miljoen klanten en voegde in slechts 79 dagen één miljoen nieuwe klanten toe.

Bron: Our World In Data
De overgang van prototype naar bruikbare Starship-raket verliep niet zonder problemen. Veel vroege tests eindigden in een “snelle ongeplande demontage”, de ironische term van het bedrijf voor een onverwachte catastrofale explosie.
Dat lijkt te verbeteren: tijdens vlucht 10 op 26 augustus kwamen zowel de Super Heavy-booster als de bovenste Starship-trap grotendeels intact in hun geplande landingszones terecht.
Starship is essentieel om Starlink daadwerkelijk winstgevend te maken, omdat Falcon-lanceringen te klein zijn om de constellatie in stand te houden. Het systeem is ook cruciaal voor NASA’s Artemis-missies, die mede bepalen of de VS China kunnen bijhouden in de nieuwe ruimterace naar de maan en Mars.
SpaceX blijft een privaat bedrijf. Indirecte blootstelling is mogelijk via Alphabet (GOOG ) (GOOGL), dat in SpaceX investeerde en in 2025 een aanzienlijke ongerealiseerde winst op die deelneming rapporteerde.
U kunt ook onze gids volgenover beleggen in SpaceX-aandelen via pre-IPO-marktplaatsen voor secundaire aandelen, en over andere mogelijke methoden.
2. Relativity Space (Privaat)
Hoewel SpaceX de herbruikbare raket uitvond, produceerde het die vooral met traditionele, eerder door de ruimtevaart beproefde productiemethoden, maar dan efficiënter.
Relativity Space is nog ambitieuzer en gebruikt sinds de oprichting 3D-printtechnologie voor de Terran 1 (1,25 ton laadvermogen naar LEO) en de Aeon R-motor van de toekomstige herbruikbare Terran R.
Terran R moet 23,5 ton naar een lage baan om de aarde brengen, of zelfs 33,5 ton in de grootste uitvoering.

Bron: Relativity Space
Hoewel de raket veel kleiner wordt dan Starship, is zij enigszins vergelijkbaar met SpaceX’ huidige Falcon Heavy, die 50 ton naar LEO kan brengen.
De eerste lancering van Terran R wordt eind 2026 verwacht vanaf Launch Complex 16 (LC-16) op Cape Canaveral Space Force Station.
Het bedrijf gebruikt voor Terran R verticaal geïntegreerde, bewezen slimme productiemethoden om kosten, schaalbaarheid en snelheid te optimaliseren en een hoge lanceerfrequentie mogelijk te maken. Daardoor kon Relativity Space onderdelen snel itereren met grondige hardwaretests en de productie van primaire structuren en systemen ver in de richting van vluchtgereedheid brengen.
Relativity gebruikt onder meer het door NASA ontwikkelde Glenn Research Copper, of GRCop, een legering van koper, chroom en niobium.
GRCop is geoptimaliseerd voor hoge sterkte, hoge thermische geleidbaarheid, grote kruipweerstand — waardoor het bij hoge temperaturen meer spanning en vervorming aankan — en goede weerstand tegen laagcyclische vermoeiing, die materiaalfalen voorkomt, boven 900 graden Fahrenheit.
Grotere onderdelen, zoals de panelen van de raketromp, worden nog steeds op traditionele wijze geproduceerd.
Deze hybride aanpak is geoptimaliseerd voor snelle ontwikkeling en schaalbaarheid, zodat we Terran R snel voor onze klanten op de markt kunnen brengen.
Relativity Space is voorlopig nog privaat en wordt gesteund door durfkapitaalfondsen.
Als een van de bekendste raketbedrijven zal het naar verwachting over enkele jaren naar de beurs gaan, waarschijnlijk nadat meerdere succesvolle Terran R-lanceringen de technische aanpak hebben bevestigd.
3. Rocket Lab USA (RKLB)
RKLB Prijsgrafiek
Rocket Lab is het grootste beursgenoteerde raketbedrijf — sinds 2021 — en een van de serieusste uitdagers van SpaceX op de markt voor herbruikbare raketten.
Het bedrijf richtte zich aanvankelijk op kleine raketten met het Electron-lanceersysteem (320 kg laadvermogen), dat geleidelijk wordt omgebouwd tot een gedeeltelijk herbruikbare raket. Electron heeft tot nu toe 224 satellieten gelanceerd tijdens 70 vluchten.
Daarnaast ontwikkelt Rocket Lab Neutron, een middelzware herbruikbare raket met een gepland laadvermogen van 13.000 kg naar LEO en circa 1.500 kg naar Mars of Venus, waarmee zij rechtstreeks concurreert met Falcon 9 voor middelgrote missies.

Bron: Rocket Lab
Neutron krijgt een raketmotor op methaan, net als Starship; dit lijkt de trend voor de volgende generatie raketten.
De raket gebruikt het onlangs geopende Launch Complex 3 en een speciaal zeeplatform van Bollinger Shipyards, de grootste private bouwer en reparateur van nieuwe schepen in de Verenigde Staten.

Bron: Rocket Lab
Het bedrijf valt ook op door zijn volledig verticaal geïntegreerde satellietproductie, waarmee het kosten en ontwerpsnelheid optimaliseert.
Dat leverde meerdere contracten met NASA en de Amerikaanse overheid op, waaronder een militair satellietcontract van 515 miljoen dollar en een civiel contract van 143 miljoen dollar voor Globalstar.
Na de overname van SolAero Technologies in 2022 is Rocket Lab ook een belangrijke fabrikant van zonnepanelen voor satellieten. Meer dan 1.000 satellieten gebruiken deze panelen en er is in totaal 4 MW aan zonnecellen geproduceerd.

Bron: Rocket Lab
Voor zijn lanceersysteem is het bedrijf nog afhankelijk van externe leveranciers, maar een reeks strategische overnames verandert dit en past op de raketten dezelfde verticale-integratiestrategie toe die al voor satellietontwerp en -productie is bereikt.
Het bedrijf onderzoekt ook een LEO-telecomconstellatie voor terugkerende inkomsten. Daarnaast draagt het bij aan onderzoek naar productie in de ruimte met Varda Space Industries en inspectie van ruimtepuin.
Waar SpaceX kon steunen op Elon Musks ondernemerstalent en vermogen om technologie vanaf nul te ontwikkelen, gebruikte Rocket Lab een combinatie van R&D en overnames om de benodigde technologie verticaal te integreren.
Die aanpak bleek zeer succesvol bij satellietproductie en het bedrijf probeert haar nu te herhalen voor herbruikbare raketten. Met de bestaande kasstroom uit satellietproductie en de successen van Electron is Rocket Lab een goede kandidaat om de voorsprong van SpaceX in te lopen.
(Meer over het bedrijf leest u in ons speciale beleggingsrapport over Rocket Lab.)
4. Virgin Galactic (SPCE)
SPCE Prijsgrafiek
Het idee om de ruimte in te reizen zonder na jaren zware training en uiterst selectieve keuringen astronaut te hoeven worden, spreekt veel mensen aan.
Gewichtloosheid ervaren, de aarde vanuit de ruimte zien of later langere tijd op de maan of Mars reizen en verblijven kent een ingebouwde vraag die om invulling vraagt en waarschijnlijk een pijler van de toekomstige ruimte-economie wordt.
Helaas is dat nog niet volledig werkelijkheid. Slechts enkele zeer rijke ruimtetoeristen waren pioniers, bijvoorbeeld Katy Perry met Blue Origin in april 2025 en een volledig amateuristische vierkoppige SpaceX-bemanning in 2021.
Virgin Galactic, oorspronkelijk opgericht door miljardair en mediapersoonlijkheid Richard Branson, wil een regelmatige stroom ruimtetoeristische vluchten opbouwen.
Tickets kosten tussen 250.000 en 450.000 dollar en er is een lange wachtlijst. De eerste klanten lijken uitgelaten over hun ervaring:
“Dit was de beste dag van mijn leven, de meest sensationele dag van mijn leven. Beter dan dit kan niet. Het overtrof mijn stoutste dromen.”
Virgin Galactic probeert de rendabiliteit per eenheid te verbeteren met het nieuwe “Delta”-systeem, dat zes passagiers in plaats van vier kan vervoeren en acht vluchten per maand kan uitvoeren in plaats van één.
Samen moeten deze twee verbeteringen de omzet per eenheid vertwaalfvoudigen, met een terugverdientijd van minder dan zes maanden per Delta-toestel.

Bron: Virgin Galactic
De testvlucht van Delta was aanvankelijk gepland voor medio 2025, maar werd verschoven naar het najaar van 2026.
“Het bedrijf ondervond problemen bij de productie van de eerste koolstofcomposiet huidpanelen voor de romp.
Het materiaal had verschillende dichtheden afhankelijk van de drukkrachten waarvoor het was ontworpen, wat problemen veroorzaakte toen de composieten in een autoclaaf werden geplaatst.”
Michael Colglazier — CEO van Virgin Galactic
Door deze vertraging kan het bedrijf in het nauw komen, gezien de vrij lage aandelenkoers en de noodzaak zo snel mogelijk een positieve kasstroom te bereiken.
Tegelijk wijzen de tevredenheid van eerdere klanten, een duidelijk plan voor een winstgevend ontwerp met Delta-toestellen en een lange wachtlijst erop dat het bedrijf levensvatbaar kan blijven zonder veel extra kapitaal op te halen.
Veel zal daarom afhangen van het succes bij de ontwikkeling, productie en exploitatie van het Delta-toestel.
(Virgin Galactic moet niet worden verward met Virgin Orbit. Virgin Orbit vroeg in april 2023 faillissement aan en leverde lanceerdiensten voor kleine satellieten; Rocket Lab nam de faciliteit in Long Beach en de productie- en gereedschapsmiddelen over.)
Dit blijft een zeer speculatieve belegging met een moeizame voorgeschiedenis, maar zij biedt beleggers directe blootstelling aan consumentgerichte ruimtereizen en is een van de weinige beursgenoteerde manieren om op de opkomende ruimtetoerismemarkt in te spelen.
5. Planet Labs (PL)
PL Prijsgrafiek
De ruimte- en satellietsector maakt een revolutie door doordat bedrijven als Rocket Lab agressief de markt betreden.
Dat betekent niet dat gevestigde spelers niet langer belangrijk zijn of het tempo niet kunnen bijhouden.
Een daarvan is Planet Labs, gespecialiseerd in aardobservatiesatellieten. Het bedrijf bezit ongeveer 200 beeldvormende satellieten, de grootste vloot ooit, die dagelijks het volledige landoppervlak van de aarde fotografeert.
De beelden hebben een hoge resolutie en bevatten hyperspectrale gegevens — zichtbaar, infrarood en ultraviolet licht — waardoor ze bruikbaar zijn voor geodesie, landbouw, verzekeringen, financiën en overheden, inclusief militaire toepassingen.
Ze kunnen worden gebruikt voor monitoring, rampenbestrijding bij natuurbranden of tornado’s, defensie en inlichtingen, infrastructuurkartering en het opsporen van methaanuitstoot.

Bron: Planet Labs
Het bedrijf hanteert transparante prijzen met verschillende abonnementen, afhankelijk van de gedekte regio’s en het gevraagde aantal vierkante kilometers.
Negentig procent van de omzet is terugkerend en komt uit jaarcontracten of meerjarige contracten.

Bron: Planet Labs
Planet Labs boekte in boekjaar 2025 245 miljoen dollar omzet, tweemaal de 122 miljoen dollar van 2022. In het eerste kwartaal van 2026 volgde een omzetrecord en in het vierde kwartaal van 2025 werd de aangepaste EBITDA voor het eerst positief.
Noord-Amerika is de grootste omzetbron met 45%, terwijl defensie en inlichtingen samen meer dan de helft van de omzet vertegenwoordigen.

Bron: Planet Labs
Als betrouwbare dataleverancier kan Planet Labs profiteren van enkele trends, ongeacht hoe de ruimtevaartsector zich ontwikkelt:
- Het kan de beelden in licentie geven aan AI-bedrijven of ze zelf gebruiken om eigen AI-modellen te trainen, zowel voor betere realtime monitoring als voor nieuwe inzichten.
- Het profiteert van de prijzenoorlog tussen lanceerbedrijven als SpaceX, Relativity Space en Rocket Lab, waardoor onderhoud en vervanging van de satellietvloot goedkoper worden.
- Het profiteert van schaalvoordelen in de satellietproductie, waardoor nieuwe en capabelere modellen goedkoper worden, zoals bleek uit de recente toevoeging van hyperspectrale gegevens aan het aanbod.
- Grotere draagraketten moeten grotere, krachtigere satellieten mogelijk maken met mogelijk een veel langere levensduur, die vooral wordt bepaald door de hoeveelheid brandstof waarmee de satelliet zijn stabiele baan kan behouden.











