Lockheed Martin (LMT) Spotlight: een leider in defensie en lucht- en ruimtevaart

Luchtmacht in het centrum van militaire macht

Innovatie en militaire technologie zijn al tientallen jaren nauw met elkaar verweven, vooral met de opkomst van industriële oorlogsvoering en het belang van geavanceerde wapens. Als gevolg hiervan zijn enkele van de meest innovatieve bedrijven ter wereld ook de grootste militaire aannemers.

Dit geldt met name voor de VS, waar particuliere bedrijven de belangrijkste leveranciers van technologie aan het Ministerie van Defensie (DoD) zijn. In andere landen, waaronder de NAVO-bondgenoten, zijn genationaliseerde bedrijven daarentegen vaak de belangrijkste leveranciers van wapens.

Op vergelijkbare wijze zijn ruimtetechnologie en ruimteverkenning volledig het resultaat van grootschalige investeringen in de ruimtewedloop met de Sovjet-Unie tijdens de Koude Oorlog. De Sovjet-Unie vertrouwde zelf op Duitse rakettechnologie die tijdens de Tweede Wereldoorlog was ontwikkeld.

En aan de basis van enkele van de meest geavanceerde technologieën die zowel in militaire als civiele producten worden toegepast, staat één bedrijf dat de grenzen van wat techniek kan bereiken, verlegt: Lockheed Martin.

De geschiedenis van Lockheed Martin

Lockheed Martin is het resultaat van de fusie in 1995 tussen defensiebedrijven Lockheed Corporation en Martin Marietta. Deze bedrijven waren zelf het resultaat van eerdere fusies en overnames, in een trend die de Amerikaanse defensie-industrie heeft zien consolideren in een handvol grotere conglomeraten zoals Boeing (BA ), Raytheon (RTX ), Algemene dynamiek (GD ), en Northrop Grumman (NOC ).

Bron: Praktijkeconomie

De opkomst van het bedrijf gaat terug tot de Tweede Wereldoorlog, toen het een belangrijke bijdrage leverde aan de oorlogsinspanning. Met name de streng beveiligde faciliteiten van "Skunk Works" speelden een belangrijke rol bij de ontwikkeling van de belangrijkste militaire vliegtuigen van de VS, zoals de P-2 Lightning in 38 en later de SR-1939 Blackbird, F-71 Nighthawk, F-117 en F-22.

Meerdere activiteiten

Vliegtuigen / Luchtvaart

Militaire vliegtuigen waren oorspronkelijk de kernactiviteit van Lockheed. Tegenwoordig vormen ze nog steeds de grootste bedrijfstak en zijn ze goed voor ongeveer 40% van de totale omzet.

Dit omvat verouderde bijgewerkte systemen zoals de Black Hawk-helikopters of de F-16, evenals geavanceerde apparatuur zoals de F-35 net zoals vliegende radarvliegtuigen of logistieke vliegtuigen zoals de C-5 Galaxy & C-130J Super Hercules.

Bron: Lockheed Martin

Lockheed speelt een belangrijke rol bij de ontwikkeling van alle vliegtuigen en veel van hun subsystemen, van radars tot navigatie, training en simulatie, controlecentra, etc.

Omdat het Amerikaanse leger en de NAVO-legers over het algemeen sterk op de luchtmacht gericht zijn, is dit een zeer lucratief segment voor Lockheed.

Raketten en vuurbeheersing

Dit segment is duidelijk gegroeid door de enorme munitieconsumptie als gevolg van de oorlog in Oekraïne. De verkoop zal tussen 25 en 2023 met 2024% groeien.

Momenteel is dit ongeveer 17% van de totale omzet.

Onder deze systemen kunnen met name genoemd worden:

• GMLRS-extensie: 70km+ precisie-artilleriesysteem.
• JAASM: langeafstands-lucht-grond-kruising
• Speer: vanaf de schouder afgevuurde antitankraketten.
• ATACMS: 300 km-bereik raketartillerie
• HIMARS: langeafstandsraketartillerie.

Bron: Lockheed Martin

Over het geheel genomen is dit een segment dat als belangrijk werd gezien, maar secundair aan de luchtsystemen. De terugkeer van loopgravenoorlog en artillerieduels in de oorlog in Oekraïne heeft deze perceptie veranderd.

Opvallend is dat de HIMARS, die zelf de GMLRS- en ATACMS-raketten afvuurt, nu een must-buy is voor veel Oost-Europese landen zoals Polen evenals het Amerikaanse leger en andere NAVO-bondgenoten.

Het lijkt erop dat Lockheed Martin's grootste probleem met deze systemen niet zozeer de verkoop ervan is, maar dat ze op tijd genoeg kunnen produceren om aan de vraag te voldoen.

Precisiesystemen en defensie

Naarmate raketten, artillerie en drones een steeds grotere bedreiging vormen, wordt het belang van verdedigingssystemen hiertegen ook groter.

Momenteel is dit ongeveer 24% van de totale omzet.

Lockheed is hier ook een belangrijke leverancier voor de legers en marines van de VS en de NAVO. Het produceert bijvoorbeeld:

• AEGIS: De belangrijkste antiraketten en luchtafweer van de Amerikaanse marine, die ook in een op de grond gebaseerde versie.
• THAAD:De Terminal High Altitude Area Defense is gespecialiseerd in het onderscheppen van langeafstandsraketten en vormt de basis van het Amerikaanse verdedigingsvermogen tegen conventionele en nucleaire langeafstandsraketten.
• Radar voor discriminatie op lange afstand (LRDR)& Raketwaarschuwings- en volgsatellieten, en de trajectgegevens aan de THAAD-systemen door te geven.

Dit is ook een segment dat enigszins werd verwaarloosd tijdens de jaren van de “oorlog tegen het terrorisme”, gericht op contra-insurgency. De terugkeer van peer-level tegenstanders zoals Rusland en China zet de NAVO nu onder druk om deze sector te versterken en haar munitievoorraden radicaal te vergroten.

Tussenruimte

Dit segment was aanvankelijk vooral gericht op militaire ruimtetoepassingen, voornamelijk bewakings- en waarschuwingssatellieten. Sindsdien is het uitgebreid naar veel andere civiele toepassingen, zoals bijvoorbeeld de GPS-satellieten (aanvankelijk een puur militaire technologie), NASA's Orion-ruimtevaartuig en de klimaatobservatiesatellieten van de GOES-R-serie.

Bron: Lockheed Martin

Momenteel is dit ongeveer 19% van de totale omzet.

Lockheed kan indrukwekkende cijfers voor zijn ruimtevaartdivisie claimen:

• 8 planeten bezocht door Lockheed Martin-ruimtesondes.
• Meer dan 1,000,000 uur aan planetaire ruimtevaartoperaties.
• Meer dan 300 missieladingen gebouwd voor klanten.

Omdat de lanceerkosten van herbruikbare raketten, die door SpaceX als eerste zijn gelanceerd, extreem snel dalen, is dit een segment dat in het komende decennium een ​​snelle groei zou kunnen doormaken, inclusief van permanente bases op de maan, maar ook het potentieel van zonne-energie uit de ruimteandere ruimte-infrastructuren, of zelfs menselijke landingen op Mars.

Financiën van Lockheed Martin

Lockheed had in 67 een omzet van $ 2023 miljard en is op weg om dit te handhaven met $ 17.1 miljard in Q3 2024. Het bedrijf heeft vrij consistent 10-12%+ van zijn omzet gegenereerd in operationele winst en vrije kasstroom.

In november 2.4 werd een dividend uitgekeerd met een rendement van ongeveer 2024%. Daaraan zou een iets hoger bedrag in de vorm van aandeleninkopen moeten worden toegevoegd.

Omdat het grootste deel van de inkomsten van het bedrijf is gekoppeld aan zeer langlopende aankopen en servicecontracten met het Amerikaanse leger, heeft dit historisch gezien gezorgd voor een stabiele en winstgevende onderneming.

Hierdoor werd het bedrijf favoriet bij conservatieve investeerders, die op zoek waren naar een langzaam groeiende en stabiele cashflow en dividenden.

Uiteindelijk is een investering in Lockheed Martin een gok op voortdurende militaire uitgaven door de Amerikaanse overheid en haar bondgenoten.

Dit zou echter ook een probleem kunnen zijn, aangezien de Amerikaanse staatsschuld de afgelopen jaren de pan uit is gerezen, tot misschien wel onhoudbare niveaus. En de prijzen en prestaties van de wapensystemen die Lockheed en andere Amerikaanse defensiegiganten hebben ontwikkeld, worden steeds meer bekritiseerd.

De F-35-controverse

Het vlaggenschip van Lockheeds vliegtuigdivisie, de F-35 straaljager, kampt al vanaf dag één met een zeer problematische ontwikkeling.

Het programma heeft te kampen gehad met ernstige technische tekortkomingen, enorme kostenoverschrijdingen en is door sommigen omschreven als een “debacle”.

En zelfs als meer dan 20 landen partners van de VS zijn (met Roemenië als laatste toegevoegd in 2024) op het programma, zijn sommige kritiekpunten terecht. Bijvoorbeeld, zelfs vandaag, bijna 20 jaar later, nauwelijks de helft van de F-35's is op elk willekeurig moment inzetbaar.

Dit had echter geen invloed op de winst van Lockheed: de verkoop van F-35's verliep goed en ook de onderhoudscontracten waren lucratief (te duur?).

Ambtenaren van het Pentagon hebben Lockheed Martin in 6.6 maximaal 2021 miljard dollar toegekend om de F-35-vloot twee jaar lang, tot en met 2023, te ondersteunen. Deze contracten zullen nog groter worden naarmate er meer vliegtuigen worden geleverd.

Project over overheidstoezicht

Interventie van Elon Musk?

Dit soort ondermaatse prestaties van grote defensiebedrijven is de laatste tijd een beetje te gewoon geworden. Een nog erger voorbeeld is Boeing, dat onlangs slaagde er niet in veilige burgervliegtuigen te produceren or functionerende ruimtecapsules.

In het geval van Boeing werd dit nog eens versterkt door het relatieve succes van Elon Musk's SpaceX.

Dit zou ook een probleem kunnen worden voor Lockheed Martin, aangezien Musk door Trump wordt benoemd tot hoofd van de afdeling efficiëntie van de overheid.

De F-35 zou een prioriteitsdoelwit voor Musk kunnen zijn als we een recente tweet mogen geloven waarin een dronezwerm wordt vergeleken met “een paar idioten die nog steeds bemande straaljagers bouwen zoals de F-35”. In dezelfde thread zei Musk dat hij het ontwerp van de F-35 moest afkraken en keurde hij “100% goed dat drones het nieuwe niveau van oorlogsvoering zijn”.

Bron: Elon Musk

Dit moet wel wat wenkbrauwen doen fronsen, komend van de man die in feite belast is met het hacken van overheidsuitgaven met een bijl. Dus over het algemeen moeten investeerders dergelijke opmerkingen in overweging nemen voordat ze ervan uitgaan dat een Republikeins presidentschap goed zal zijn voor defensieaandelen.

Toekomst van militaire systemen

Het is relatief algemeen bekend dat te veel technologie en wapensystemen in de westerse defensie-industrie “verguld” zijn. Dit duidt niet zozeer op een onvermogen om de taken uit te voeren, maar op een te hoog prijskaartje dat ontstaat door zeer complexe oplossingen.

Dit staat in schril contrast met de filosofie achter eerdere generaties wapens. Die moesten robuust en eenvoudig genoeg zijn om massaal en goedkoop geproduceerd te kunnen worden, ook al hadden ze minder mogelijkheden.

Het is waarschijnlijk dat de slinger, althans voor een klein beetje, weer in die richting zal doorslaan.

Op korte termijn kan dit een probleem vormen voor bedrijven als Lockheed, die veel hebben geïnvesteerd in zeer geavanceerde systemen.

Maar op de lange termijn zullen de productiefaciliteiten, de ervaring van het personeel en de technische capaciteit van Lockheed zich waarschijnlijk kunnen aanpassen aan de nieuwe inkoopnormen en nieuwe militaire vereisten.

Lockheed Martin Innovaties

Hoewel het (te?) complexe systeem van de F-35 ondermaats presteerde, loopt Lockheed desondanks voorop in innovatie op het gebied van ruimtevaart- en militaire technologie. Nu de concurrentie tussen de grote mogendheden in het Westen en Eurazië steeds heviger wordt, zal dit waarschijnlijk lonend zijn voor de vele programma's die het bedrijf in ontwikkeling heeft.

Hypersonische wapens

Een sleutel tot het handhaven van afschrikking, met name nucleaire afschrikking, is het handhaven van de MAD (Mutually Assured Destruction) machtsbalans.

Hypersonische wapens kunnen een snelheid van Mach 10 of hoger bereiken (12,000 km/u of 7,600 mijl/uur), waardoor ze vrijwel onmogelijk te onderscheppen zijn.

Het lijkt erop dat het Russische en Chinese leger momenteel een stap voorliggen op de VS op dit gebied. Dit heeft een enorm gevoel van urgentie gecreëerd, met Lockheed die de taak kreeg om de inhaalslag te leiden door middel van een toekenning van $ 756 miljoen voor de ontwikkeling van de Hypersonisch wapen met groot bereik (LRHW). Het bedrijf werkt ook aan de Hypersonic Air-Launched Offensive Anti-Surface Warfare (HALO), Air-Launched Rapid Response Weapon (ARRW) en de Conventional Prompt Strike (CPS).

Bron: Lockheed Martin

Dit is een programma dat waarschijnlijk meer oplevert dan alleen de wapens zelf, omdat het de ontwikkeling vereist van nieuwe materialen die bestand zijn tegen extreme hitte en geavanceerde geleidings- en communicatiesystemen. Deze technologieën en bijbehorende IP's zullen in de toekomst waarschijnlijk uiterst waardevolle IP's worden, ook voor ruimte- en civiele toepassingen.

Cyberdefensie, geïntegreerde commandovoering en AI

Elektronische gegevens worden een steeds belangrijker onderdeel van militaire operaties. Ze omvatten niet alleen doelgegevens, maar vereisen ook zeer robuuste realtimecommunicatie, directe beoordeling van dreigingen, automatische verdediging, etc.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over drones en autonome wapens (zie hieronder).

Lockheed heeft bijvoorbeeld zijn eigen “AI-fabriek"om digitale en AI-oplossingen voor het leger te produceren, waaronder verenigde 5G-netwerken. Het biedt ook: oplossingen voor cyberdefensie en cyberaanval, een sector die steeds meer wordt gezien als een nieuw militair ‘domein’, naast land, zee, lucht en ruimte.

Drones en autonome wapens

De oorlog in Oekraïne heeft laten zien hoe belangrijk drones en onbemande systemen zijn, vooral in de lucht.

Dit zou de rol van bemande vliegtuigen volledig kunnen herdefiniëren, waardoor ze meer een centraal commandoplatform voor drones worden dan een eenzaam aanvalsplatform. Dit is het sleutelelement achter het concept van "crewed-uncrewed teaming", waarbij de prestaties van zowel man- als onbemande systemen worden geoptimaliseerd.

Bron: Lockheed Martin

Dit concept zou ook kunnen zijn de redding van de F-35, omdat het vanaf het begin is ontworpen als een commandoplatform met een zeer hoge rekencapaciteit.

Lockheed heeft dit concept en de mogelijkheden ervan onlangs gedemonstreerd een inzetten AI-gestuurde vliegtuigen, met doelen die door een piloot in de buurt zijn aangewezen.

Lockheed ook testte in 2022 zijn eerste autonome Black Hawk-vlucht, die in de toekomst vervangen zou kunnen worden door de RaiderX helikopterconcept.

Bron: Lockheed Martin

Energiewapen en elektronische oorlogsvoering

Nu drones en ultragoedkope wapensystemen alomtegenwoordig worden op moderne slagvelden, zijn conventionele luchtverdedigingen niet meer toereikend. Dit komt doordat het gebruik van een dure raket om een ​​veel goedkopere drone af te vuren op de lange termijn een verliezende propositie is.

Het is een zeer ernstig probleem geworden voor alle moderne strijdkrachten, aangezien kleinere tegenstanders snel de dure, op raketten gebaseerde luchtverdediging kunnen uitputten, zoals blijkt uit de Amerikaanse oorlogsschepen boven de kust van Jemen.

De kosten van het gebruik van dure scheepsraketten – die kunnen oplopen tot 2.1 miljoen dollar per schot – om onontwikkelde Houthi-drones te vernietigen – worden geschat op een paar duizend dollar per stuk – en zijn een groeiende zorg.

Deskundigen wijzen er ook op dat torpedobootjagers een beperkt aantal raketten kunnen afschieten voordat ze terug moeten naar een Amerikaanse wapenpier om te herladen. Bovendien bevat elk schip 90 of meer raketbuizen.

Politico – Een raket van $ 2 miljoen versus een drone van $ 2,000: Pentagon maakt zich zorgen over de kosten van de Houthi-aanvallen

Elektronische oorlogsvoering zou een antwoord kunnen zijn. Het gebruikt alleen elektriciteit om de verbinding van een drone met zijn piloot te verbreken, of zelfs de elektronische componenten direct te frituren met gerichte microgolven.

Energie wapens, voornamelijk lasers, kan ook gebruikt en gemonteerd worden op voertuigen, schepen of vliegtuigen.

Nieuwe wapens

Lockheed Martin is ook verantwoordelijk voor de ontwikkeling van een aantal van de volgende generatie wapens voor het Amerikaanse leger, met een sterke aanwezigheid op een aantal belangrijke systemen:

• Intercontinentale ballistische raketten (ICBM): Omdat de huidige ICBM dateert uit het midden van de Koude Oorlog, is een gemoderniseerde versie nodig, in de vorm van de Mk21A, een geïntegreerd terugkeervoertuig (RV) voor de Sentinel ICBM-programma.
• Precisie-aanvalsraket met groot bereik (PrSM) met een bereik van 60 tot 499+ kilometer.
• Interceptor van de volgende generatie (NGI), om langeafstandsraketten te onderscheppen.

Conclusie

Lockheed Martin is de hoeksteen van de Amerikaanse en NAVO-luchtmacht. En ondanks de gemengde resultaten van het waarschijnlijk te ambitieuze F-35-programma, staat het nog steeds centraal in alle belangrijke capaciteiten die nodig zullen zijn in toekomstige conflicten: raket- en droneverdediging, cyberoorlogvoering, geïntegreerde digitale commandovoering, onbemande vliegtuigen, ruimtevaartcapaciteit, hypersonische raketten en ICBM.

Zelfs als Elon Musk een deel van de inkomstenbronnen van Lockheed overneemt, gaat het bedrijf nergens heen en blijft het een belangrijke leverancier voor de militaire sector.

Zolang Amerika en de NAVO hun huidige militaire budget kunnen handhaven, is dit waarschijnlijk een investering met beperkte nadelen. Deze kan investeerders aanzienlijke winsten opleveren in geval van een escalerend conflict in Europa, het Midden-Oosten en Oost-Azië.

Naast kwesties van militaire budgetten, zou de expertise van Lockheed in het bouwen van satellieten en ruimtesondes zich enorm kunnen uitbetalen nu een nieuwe ruimtewedloop op gang komt. Het zou een belangrijke leverancier kunnen worden van ruimtehabitats, apparatuur voor het delven van de maan of asteroïden, en ook de infrastructuur kunnen bouwen die nodig is voor ruimtetoerisme en het begin van daadwerkelijke kolonisatie van de ruimte.