Energie

SMR’s in Noord-Amerika: Projecten, Tijdlijnen & Acteurs

mm
Voeg Securities.io toe aan je voorkeursbronnen op Google
Toelichting: Securities.io kan een vergoeding ontvangen wanneer u links naar beoordeelde producten gebruikt. Dit beïnvloedt onze redactionele beoordelingen niet. Wij zijn geen geregistreerd beleggingsadviseur; dit is geen beleggingsadvies. Lees onze affiliateverklaring.

De SMR-boom in Noord-Amerika

Al een paar jaar worden SMR’s (Small Modular Reactors) geprezen als de toekomst van nucleaire energie, vooral in westerse landen, waar de kosten voor het bouwen van traditionele kernreactoren de afgelopen decennia blijven stijgen.

In grote mate is dit gekoppeld aan de beperkingen van grote kerncentrales:

  • Moeite om geld te vinden buiten overheidsfinanciering, vanwege de enorme tijdsvertraging tussen de start van het project en de datum van de eerste stroomproductie.
  • Het is geen goede match voor kleine landen of afgelegen gebieden, en vereist, tot op zekere hoogte, dat het gehele elektriciteitsnet wordt aangepast aan de kerncentrale.
  • Wanneer er iets misgaat, kan dit in plaats van een lokaal incident een continentale ramp worden.
  • Hoe groter een energiecentrale, hoe meer energie hij op één locatie produceert. Dit maakt de koeling van de reactor extra moeilijk en extra gevaarlijk als er iets misgaat.

Elk enorm project is een op maat gemaakt experimenteel ontwerp, waardoor de industrie wordt belemmerd in het ontwikkelen van enige vorm van standaardisatie in het productieproces. In plaats daarvan heeft het concept van kleine reactoren (SMR’s) of veel kleinere reactoren (microreactoren) aan populariteit gewonnen.

Bron: IAEA

In tegenstelling tot traditionele kerncentrales zijn SMR’s flexibeler en kunnen ze worden gebouwd op de locatie van voormalige thermische energiecentrales, waar de bestemmingsplannen en netaansluiting al op de juiste schaal bestaan.

Een ander voordeel van SMR’s is dat ze in serie kunnen worden geproduceerd, zoals vrachtwagens of schepen, in plaats van de unieke maatwerkontwerpen die de industrie gewoonlijk verkiest. In theorie zou dit schaalvoordelen en kostenreductie moeten opleveren.

Tot voor kort waren het Westen en Noord-Amerika in het bijzonder achterblijvers op het gebied van nucleaire energie, waarbij landen als Rusland en China verantwoordelijk waren voor het merendeel van de nieuwe kerncentraleprojecten.

Dankzij SMR verandert dit snel, en een lange lijst van kernreactoren is nu overal in Noord-Amerika (en ook in Europa) verschenen. Tegen 2050 verwachten de toonaangevende bedrijven in de sector dat Noord-Amerika de belangrijkste markt voor SMR’s zal zijn, zodat vroeg succes in de regio zich de komende decennia snel kan vermenigvuldigen.

De vele ontwerpen van SMR’s

Als alle SMR’s enkele gemeenschappelijke kenmerken hebben, zoals grootte, lagere vermogensoutput en modulariteit, kunnen ze sterk variëren in hun concept en ontwerpen.

Ze kunnen worden ingedeeld in een paar categorieën afhankelijk van de nucleaire technologie die ze gebruiken. Het meest voorkomende type zijn watergekoelde reactoren.

Bron: NEA

Aangezien ze kleiner zijn, kunnen SMR’s ook worden gebruikt voor industriële toepassingen, waarbij de warmte die ze produceren direct wordt gebruikt door een grote industriële faciliteit in plaats van omgezet te worden in elektriciteit. Dit opent een nieuwe markt voor nucleaire energie en kan helpen de industriële activiteiten zoals de productie van chemicaliën of metallurgie sterk te decarboniseren.

Bron: NEA

Kleinere Light-Water SMR’s (PWR/BWR)

Dit is verreweg het meest eenvoudige type SMR. In plaats van de gelegenheid van een herontwerp te gebruiken om een nieuw concept te introduceren, hergebruikt dit type beproefde technologie, soms tientallen jaren oud, en past het aan op een kleinere schaal. Ze zijn over het algemeen watergekoeld.

Deze benadering heeft het voordeel dat men niet het wiel opnieuw probeert uit te vinden en voortbouwt op de opgebouwde ervaring van de nucleaire industrie. Dit zou de veiligheid moeten verhogen, maar ook de bestaande nucleaire toeleveringsketen benutten, en de goedkeuringen door veiligheidscommissies en lokale autoriteiten versnellen.

Dit betekent echter ook dat elke beperking of fout van eerdere reactoren waarschijnlijk in enige mate gedeeld zal worden door deze ontwerpen.

Gen-IV: Gesmolten Zout, Heliumgas & Vloeimetaal SMR’s

In plaats van het onder druk staande water dat gangbaar is in kernreactoren, gebruikt dit ontwerp gesmolten zouten of metalen, die vaak ook de nucleaire brandstof bevatten.

Deze ontwerpen zijn nieuwer en minder bewezen.

Ze zullen op de lange termijn ook waarschijnlijk van nature veiliger zijn, aangezien deze SMR’s veel meer smeltbestendig zijn dan traditionele reactoren.

Heat-Pipe ‘Solid-State’ Microreactoren

Dit ontwerp maakt gebruik van hogetemperatuur-heatpipes (HTHP’s) om passief warmte af te voeren uit de vaste-matrix kern, waardoor de noodzaak voor stromend water, zout of gesmolten metaal om de reactor te koelen volledig wordt geëlimineerd.

Dit maakt een compact ontwerp, hoge inherente veiligheid en hoge efficiëntie mogelijk zonder de noodzaak van traditionele koelmiddellussen en pompen.

Thorium Brandstofcycli (MSR/HTGR)

Door thorium in plaats van uranium te gebruiken, gebruiken deze reactoren een brandstof die moeilijker om te zetten is in nucleaire wapens. Thorium is bovendien een veiligere brandstof, waarbij een ongecontroleerde kettingreactie zeer moeilijk of zelfs onmogelijk te creëren is. Ten slotte produceert het veel minder nucleair afval.

Het is echter een volledig ander type brandstof, en de ervaring met het produceren en hanteren van deze brandstof is over het algemeen beperkt.

Dus, hoewel dit het meest innovatieve en veelbelovende type is, zal dit ontwerp waarschijnlijk de meeste R&D-inspanningen vereisen en het langst duren om goedgekeurd te worden.

Fast-Spectrum SMR’s & Brandstofcyclus ‘Sluiten’

Deze kernreactoren zijn ontworpen zodat ze kunnen worden aangedreven door het nucleaire afval van conventionele reactoren. Dit maakt ze bijzonder interessant als de nucleaire energie blijft groeien en de hoeveelheid afval toeneemt.

Door de ‘brandstofcyclus te sluiten’, maken deze reactoren een veel efficiënter gebruik van het gedolven uranium mogelijk.

Echter, deze ontwerpen zijn over het algemeen ook nieuwer en minder goed begrepen, wat leidt tot hogere ontwikkelingskosten en vertraagde goedkeuringen.

SMR-opbouw in Canada

Momenteel heeft Canada 14 SMR-projecten, waarvan 8 zich in de pre-investeringsfase bevinden. Onder deze 8 meer gevorderde projecten zijn X-Energy (XE ) en GE Energy de dominante bedrijven.

X-Energy

X-Energy wil de high-temperature gas reactor Xe-100 in Alberta bouwen, ontworpen om 565°C warmte en stoom te produceren voor de industriële en olie- en gassectoren van Alberta. Dit zou de eerste kernreactor van Alberta zijn.

Een andere Xe-100 is gepland in Ontario, maar er is sinds de eerste aankondiging in 2022 geen significant nieuws geweest.

GE Vernova Hitachi

GE Vernova Hitachi Nuclear, de bouwer van de meeste conventionele kerncentrales die in Noord-Amerika worden geëxploiteerd, biedt Canada haar BWRX-300-ontwerp aan zowel Saskatchewan als Ontario.

GE Vernova’s Ontario-project (Darlington New Nuclear Project) wordt verwacht de eerste operationele commerciële kleine modulaire reactor (SMR) te zijn in een G7-land. In totaal zou dit leiden tot de bouw van 4 SMR’s, met een output die groter is dan een conventionele energiecentrale wanneer voltooid.

“Planning- en vergunningsinspanningen zijn momenteel gaande voor de volgende drie SMR’s en de provinciale overheid heeft in maart CAD55 miljoen aan financiering verstrekt om de ontwikkeling van de plannen voor deze drie eenheden te ondersteunen.”

Ontario Power Generation (OPG

Overige

Westinghouse is ook in gesprek over zijn microreactor eVinci, eveneens in Saskatchewan and Ontario.

Andere projecten zijn besproken maar nog niet bevestigd om gebouwd te worden, met name met ARC Clean Technology, NuScale (SMR ), Terrestrial Energy (IMSR ),

SMR-opbouw in de VS

Dezelfde bedrijven die in Canada actief zijn, kijken ook naar de Amerikaanse markt, met nog een paar even belangrijke spelers.

GE-Hitachi

GE-Hitachi overweegt zijn BWRX-300 te bouwen in Indiana, in een coalitie geleid door de Tennessee Valley Authority (TVA) (TVC ) die een aanvraag indiende voor USD800 miljoen aan financiering van het Generation III+ SMR-programma van het Amerikaanse ministerie van Energie.

“De Tennessee Valley Authority (TVA), de coalitie omvat Bechtel, BWX Technologies (BWXT ), Duke Energy (DUK ), Electric Power Research Institute, GE Hitachi Nuclear Energy (GEH), American Electric Power (AEP ) bedrijf Indiana Michigan Power, Oak Ridge Associated Universities, Sargent & Lundy, Scot Forge, andere nutsbedrijven en ontwikkelaars van geavanceerde nucleaire projecten en de staat Tennessee.”

NuScale

De TVA ondersteunt ook NuScale, met de aankondiging in september 2025 van een 6GW inzetprogramma van SMR’s met het bedrijf. Ze zouden worden ingezet in 7 staten, waardoor het het grootste SMR-inzetprogramma in de Amerikaanse geschiedenis wordt.

Dit komt samen met de mogelijkheid om uiteindelijk zijn SMR in Wisconsin te implementeren in samenwerking met Dairyland Power.

X-Energy

Intussen bouwt X-Energy een SMR voor Dow Chemical in Texas, en wil 12 van zijn Xe-100 in Washington State inzetten tegen 2030 (Cascade) deels om Amazon (AMZN ) -datacenters te bedienen, en bevindt zich in de pre-investeringsfase in Maryland.

“Een jaar geleden zijn we met Amazon begonnen om de manier waarop we nieuwe energieprojecten in de Verenigde Staten vooruitstuwen, en hoe we technologieën zoals AI die onze economie vooruitstuwen, van stroom voorzien, opnieuw te bedenken.

De schaal van dit werk is historisch, en we zijn bevoorrecht om wereldklassepartners zoals Amazon en Energy Northwest in deze inspanning te hebben.

Clay Sell, CEO of X-energy

Oklo

Sam Altman, bekend van OpenAI, is nauw verbonden met het SMR-bedrijf Oklo, waarvan hij in april 2025 aftrad als voorzitter van de raad. Oklo ontwikkelt SMR’s die worden aangedreven door nucleair afval / hergebruikt brandstof (snelle reactor).

Het bedrijf is geselecteerd voor drie projecten onder het Reactor Pilot Program van het Amerikaanse ministerie van Energie.

Momenteel ontwikkelt Oklo zijn Aurora-testreactor in Idaho, waarvoor het de Amerikaanse bouw- en ingenieursfirma Kiewit Corporation heeft geselecteerd als aannemer. Oklo streeft ernaar Aurora commercieel te laten draaien al in 2027 of 2028.

“We hebben belangrijke pre-construction mijlpalen voltooid, waaronder sitekarakteriseringswerk in Idaho, in samenwerking met het Amerikaanse ministerie van Energie en het Idaho National Laboratory.

Kiewit brengt de uitvoeringskracht en projectleveringservaring die essentieel zijn nu we naar deze volgende fase gaan.

Jacob DeWitte, medeoprichter en CEO van Oklo”

De andere belangrijke markt voor Oklo is, niet verrassend gezien de connectie met OpenAI, het leveren van stroom aan datacenters.

Oklo heeft al samengewerkt met twee niet-openbaar gemaakte datacenterleveranciers om tot 750MW aan stroom te leveren, wat volgde op eerdere overeenkomsten met Equinix (EQIX ) en Prometheus voor respectievelijk 500MW en 100MW nucleaire stroom. In totaal bedraagt de klantenpipeline van het bedrijf ongeveer 2,1GW.

Kairos

Datacenters zouden de sleutel kunnen zijn tot snelle inzet van SMR, evenals een krachtige lobby om de reactoren sneller door de regelgevers te laten goedkeuren.

Kairos voor de inzet van tot 500 MW aan 6-7 SMR’s voor haar datacenter, met de eerste inzet startend in 2030.

Kairos is ook van plan om haar Hermes 2 demonstratieplant in Tennessee te implementeren, met de bouw gestart in mei 2025, waarmee de belangrijke rol van Tennessee en de TVA bij de inzet van SMR’s in de VS wordt bevestigd.

TerraPower

TerraPower’s vlaggenschipproject is de demonstratie-kernreactor die gesmolten zout gebruikt in Kemmerer, Wyoming. Het is ook een snelle reactor, en het project zag de grondslag in 2024.

Het bedrijf, gesteund door Bill Gates, wil ook medische isotopen produceren voor kankerbehandeling, met name het extraheren van onderzoeksgrade Actinium-225 uit Thorium-229.

Actinium-225 is een materiaal met een schaarse wereldwijde voorraad, wat het gebruik voor kankerbehandeling beperkt en het tot een prijs van wel $29 miljard per gram kan brengen.

NuCube

NuCube zal Utah gebruiken als locatie voor zijn testreactor, een micro-reactor met solid-state ontwerp. Deze testreactor zal naar verwachting operationeel zijn tegen 2026.

Dit ontwerp richt zich op het produceren van zeer hoge temperaturen, met warmte hoger dan 1000 graden Celsius (1830 graden Fahrenheit).

“Het is de enige reactor die kan concurreren met aardgas voor industriële klanten die hoge temperaturen nodig hebben.

De technologie kan kosteneffectieve elektriciteit leveren en kan ook onafhankelijk van bestaande elektriciteitsnetten worden geëxploiteerd, wat transformatief kan zijn voor landelijke gebieden in staten zoals Utah.

Cristian Rabiti – NuCube Energy cofounder and CEO

Westinghouse

Gefocust op zijn microreactor eVinci, bereidt Westinghouse zich voor op een test in 2026 bij het Idaho National Laboratory, met commerciële inzet gepland voor 2029 (inclusief in Canada).

Westinghouse is ook een bouwer van conventionele kerncentrales, inclusief zijn vlaggenschipontwerp, de AP1000, met projecten die wereldwijd lopen: 18 nieuwe reactoren die worden toegevoegd aan de reeds 6 die tegen de jaren 2030 operationeel zijn.

Het is vandaag een joint venture tussen de uraniummijnwerker Cameco (CCJ ) en nutsbedrijf Brookfield Energy Partners (BEP ).

ARC

Naast Canada heeft ARC Clean Technology een MOU ondertekend om de generatie-sites van Nucleon Energy die in Texas worden ontwikkeld, te ondersteunen.

Het bedrijf werkt ook samen met Deep Atomic om gezamenlijk inzetmogelijkheden in heel Noord-Amerika te verkennen. Deep Atomic is een Zwitsers bedrijf dat haar MK60 light-water SMR-ontwerp specifiek aanbiedt om stroom en koeling te leveren voor datacenters. Elke MK60-eenheid genereert tot 60 MWe en levert een extra 60 MW aan koelcapaciteit.

Conclusie

Er is een ware explosie van SMR-projecten in heel Noord-Amerika. Actieve politieke steun en gunstige wetgeving hebben enkele staten en organisaties, zoals Ontario en de TVA, een voorsprong gegeven.

GE Vernova-Hitachi, X-Energy, NuScale en Oklo behoren tot de toonaangevende SMR-producenten als het gaat om het zo snel mogelijk lanceren van nieuwe ontwerpen. Westinghouse is ook goed gepositioneerd in de race, maar met een focus op microreactoren.

Veel andere bedrijven betreden ook het veld, met unieke kenmerken van hun ontwerp die mogelijk een niche in deze groeiende markt kunnen veroveren, zoals bijvoorbeeld de hogetemperatuursoepassingen voor NuCube.

Tegelijkertijd mag de SMR-boom de erfenis van traditionele energiecentrales niet negeren. Ook zij ervaren een opleving, met de behoefte aan koolstofarme energie voor industriële toepassingen en AI-datacenters die een bijna dode industrie na de Fukushima-ramp nieuw leven heeft ingeblazen.

Al met al lijkt de toekomst van kernenergie rooskleurig, of het nu SMR’s of traditionele reactoren betreft. Dit zou de industrie als geheel moeten helpen, aangezien de toeleveringsketen voor beide ontwerpen aanzienlijke overlap heeft, en een groter productievolume de kosten kan verlagen door schaalvoordelen.

Investeren in SMR’s & Kernenergie

Brookfield Energy Partners – Westinghouse

BEP Prijsgrafiek

Westinghouse Nuclear is sinds het begin van de industrie een pionier in de Amerikaanse nucleaire energie. Het is recent gezamenlijk overgenomen door de uraniummijnwerker Cameco (49%) en de enorme koolstofarme nutsvoorziening BEP (51%), onderdeel van de nog grotere Brookfield investeringsmaatschappij (BN), met $850 miljard onder beheer.

Het AP300 SMR-ontwerp van Westinghouse is een verkleinde versie van haar conventionele AP1000-reactoren.

Momenteel zijn er 4 AP1000’s operationeel in China, met nog 6 in aanbouw in China en 2 in Georgia, VS (het Vogtle-project in Georgia is ook beroemd geworden om vertragingen en kostenoverschrijdingen), evenals een project voor 3-6 reactoren in Polen en 6 in India.

Met een vermogen van 330MW elektriciteit (990MW thermische energie), bevindt het AP300 SMR-ontwerp zich tussen conventionele en “kleine” reactoren, maar is nog steeds een kwart van de grotere AP1000, met een capaciteit van 1.200MW.

Westinghouse betreedt ook de markt voor energieopslag, met de productie van enorme warmtebatterijen van beton. Dit type batterij kan krachtig zijn om nucleaire warmte op te slaan wanneer de vraag naar stroom lager is, of om overtollige hernieuwbare energie overdag op te slaan, of zelfs in de zomer voor de komende winter.

Naast nucleaire energie is BEP ook een leider in hernieuwbare energie met bijna 40 GW aan opwekkingscapaciteit en streeft naar 10 GW aan nieuwe projecten per jaar tot 2030, met een pijplijn van meer dan 65 GW in een gevorderde fase.

Ongeveer 75% van de totale 200 GW pijplijn van BEP bevindt zich in ontwikkelde markten, waarbij de gehele pijplijn een geschatte ondernemingswaarde heeft van ongeveer $100 miljard.

Aangezien het niet direct genoteerd is, moeten beleggers die een deel van Westinghouse willen verkrijgen beslissen of ze meer geïnteresseerd zijn in blootstelling aan de hernieuwbare-energie-activiteiten van BEP of de uraniummijnbouwactiviteiten van Cameco.

(U kunt meer lezen over BEP in het aan het bedrijf gewijde rapport, en over Cameco in een ander rapport.)

Desondanks is Westinghouse een gigant in nucleaire energie, met een lange geschiedenis van het stellen van de norm voor de industrie, met name het drukwaterontwerp dat de nucleaire industrie tientallen jaren zou domineren.

Het zou dit opnieuw kunnen doen met de AP1000, de AP300 SMR en de eVinci microreactor.

(U kunt onze toegewijde rapporten vinden over andere bedrijven die in dit artikel worden genoemd, met name NuScale en GE Vernova)

Laatste Brookfield Energy Partners (BEP) Aandelen Nieuws en Ontwikkelingen

Jonathan is een voormalig biochemisch onderzoeker die werkzaam was in genetische analyse en klinische proeven. Hij is nu een aandelenanalist en financieel schrijver met een focus op innovatie, marktcycli en geopolitiek in zijn publicatie 'The Eurasian Century'.