Mars-monsters terugbrengen (NASA-ESA) – Mars naar de aarde brengen

Waarom Marsmonsters terugsturen in plaats van ze ter plaatse te analyseren?

Mars heeft de verbeelding van wetenschappers en sciencefictionauteurs al lange tijd gefascineerd, sinds primitieve telescopen ons deden geloven in de aanwezigheid van kunstmatige kanalen op het oppervlak van de planeet.

Dankzij SpaceX van Elon Musk, dat de kosten om in een baan rond de aarde te komen drastisch heeft verlaagd, lijkt het erop dat we binnen een paar jaar, of waarschijnlijker nog minstens een decennium, de eerste bemande missie naar Mars zullen meemaken.

Bij aankomst op Mars zullen de eerste menselijke verkenners een heel andere reeks taken aan hun broek krijgen dan de astronauten die als eersten op de maan landden. In plaats van een paardaagse expedities met minimale voorraden, zal elke Marsmissie jaren duren, met minstens enkele maanden op het oppervlak. Een bemande Marsmissie zal daarom een ​​soort proto-kolonie moeten zijn, waarbij gebruik moet worden gemaakt van de lokale hulpbronnen om de astronauten in leven te houden.

Bron: Verken de diepe ruimte

Het is daarom cruciaal dat we meer te weten komen over het oppervlak en de geologie van de planeet, over hoe de mineralen op Mars er werkelijk uitzien, in plaats van de gissingen en schattingen die we tot nu toe hebben kunnen maken.

Daarvoor is lokale analyse met behulp van instrumenten op sondes en robots over het algemeen onvoldoende, omdat deze extreem energiezuinig en licht van gewicht moeten zijn, waardoor veel van de meest bruikbare analysemethoden worden uitgesloten.

Het terugbrengen van een Marsgesteentemonster naar de aarde zou wetenschappers daarentegen de mogelijkheid bieden om de meest geavanceerde en gevoelige detectiemethoden te gebruiken om de geschiedenis van de rode planeet beter te begrijpen.

Dit is de reden voor de oprichting van het Mars Sample Return-programma, onder leiding van zowel NASA als de ESA (European Space Agency).

Het idee is om Marsstof en -gesteente te verzamelen en terug naar de aarde te sturen. Vanwege de enorme afstanden is dit allesbehalve een gemakkelijke opgave, en het project heeft een moeizame start gekend, met problemen in de ontwikkeling, kostenoverschrijdingen en zelfs de dreiging van annulering.

Onze ruimteschepen zijn al ter plaatse om data door te geven aan missies op het aardoppervlak.

De volgende logische stap is om monsters terug naar de aarde te brengen, zodat wetenschappers wereldwijd toegang krijgen tot Mars en we ons beter kunnen voorbereiden op toekomstige menselijke verkenning van de Rode Planeet. 

Aangezien andere concurrerende programma's ernaar streven om als eerste mensheid mineralen van een andere wereld terug te brengen, met name het Chinese ruimteprogramma, is het waarschijnlijk dat het Amerikaans-Europese programma in een of andere vorm zal worden voortgezet.

De schatkist van Perseverance: Wat zit er in de buizen (update 2025)

De Perseverance-missie werd gelanceerd in 2020 en landde in 2021. Dit is de nieuwste en meest ambitieuze sonde die tot nu toe naar Mars is gestuurd. De rover weegt evenveel als een grote auto.

Volharding werd ook gekoppeld aan de Vindingrijkheid Mars HelicopterDe Ingenuity was de allereerste helikopter die erin slaagde te vliegen in de zeer ijle atmosfeer van Mars (2% van die van de aarde). Ingenuity maakte 72 vluchten over een afstand van meer dan 18 kilometer.

Deze sondes vormen een aanvulling op de 3.7 ton zware constructie. ExoMars Trace Gas Orbiter (TGO), die in 2016 op Mars aankwam en vanuit een baan om Mars een wereldwijde kaart maakte van de waterverdeling in termen van waterijs of met water gehydrateerde mineralen in de ondiepe ondergrond van Mars.

De Perseverance landde in de Jezero-krater, een inslagkrater met een doorsnede van 45 kilometer, waarvan wetenschappers denken dat deze ooit met water gevuld was en een oude rivierdelta herbergde. Het is dus niet alleen waarschijnlijk dat er in het verre verleden water aanwezig was, maar het zou ook bewijs kunnen bevatten van oud leven.

In combinatie met het zeer vlakke landschap en de ligging net ten noorden van de Mars-evenaar, zou de mogelijke aanwezigheid van waterafzettingen diep onder het oppervlak de Jezero-krater ook een potentiële locatie maken voor een bemande landing op Mars.

Perseverance heeft in drieënhalf jaar tijd 30 kilometer rond de krater afgelegd.

Misschien nog belangrijker is dat Perseverance ook verzamelde 25 monsters van gesteente en regoliet (kleine rotsen en stofdeeltjes van het oppervlak), evenals één luchtmonster tijdens de verkenning van de Jezero-krater.

Deze monsters werden verzameld met behulp van een kleine boor die een lange buis van stenen creëerde, die vervolgens in een metalen container werd afgesloten.

Er zullen nog 5 controlemonsters worden genomen, evenals bewijs van de reinheid van het systeem gedurende het gehele bemonsteringsproces.

Bron: NASA

De verzamelde monsters bestaan ​​uit een mengsel van sedimentgesteente (afgezet door water) en stollingsgesteente (gestold magma).

Hoe het terugbrengen van Marsmonsters werkt: Lander → MAV → ERO → Aarde

Tot nu toe waren alle Marsmissies een enkele reis, waarbij onze raketten nauwelijks krachtig genoeg waren om de tonnen wegende rovers van elke missie naar Mars te sturen en op het oppervlak te laten landen.

In dat opzicht was Perseverance niet anders, aangezien de rover zelf gedoemd was om op het Marsoppervlak te blijven.

Om de verzamelde monsters te verzamelen, zal een nieuwe missie moeten worden gelanceerd om een ​​speciaal systeem op het oppervlak te laten landen, dat na het verzamelen van de monsters weer de ruimte in zal gaan.

Hiervoor is een "ophaalrover" nodig, die de door Perseverance op het Marsoppervlak achtergelaten monsters gaat verzamelen. Met behulp van een robotarm worden de monsters opgepakt en in een raket geladen die terug de ruimte in kan, het Mars Ascent Vehicle.

Een ruimtesonde zal de monsters in de Marsbaan opvangen en terug naar de aarde brengen.

Het monster zal vervolgens in een baan rond de aarde worden gebracht door een derde missie, die ervoor zal zorgen dat het veilig en onbeschadigd op aarde landt voor analyse.

Bron: ESA

NASA streeft ernaar deze monsters tegen de jaren 2030 naar de aarde te brengen. Voordat de monsters op aarde geopend kunnen worden, worden ze overgebracht naar een bioveiligheidsfaciliteit van niveau 4 (Planetary Protection Facility), die momenteel door NASA en de European Space Foundation wordt gepland. Alle opslagsystemen moeten de vrijlating van mogelijke organische stoffen of microben van Mars voorkomen – een essentiële stap om de bescherming van de planeet en de openbare veiligheid te waarborgen.

Uitdagingen voor MSR: discussies over kosten, planning en architectuur

In 2023 en 2024 werd duidelijk dat het oorspronkelijke plan en budget voor de Mars Sample Return-missie in de problemen zaten, aangezien de missie enorm vertraagd zou worden (mogelijk tot in de jaren 2040) en de kosten zouden worden overschreden.

Doordat de kosten zijn gestegen van de al astronomische $6 miljard naar minstens $11 miljard, is het programma in een negatief daglicht komen te staan.

Hoewel de monsters dus efficiënt zijn geproduceerd door Perseverance, kan het verzamelen ervan en het terugbrengen naar de aarde te lijden hebben onder het complexe ontwerp van de missie.

Monsterophalingslander (SRL): Sky-Crane versus commerciële levering

SRL heeft veel verschillende concepten doorlopen.

Het ontwerp van de lander is de afgelopen twee jaar drastisch veranderd. Eerst was het een zeer grote lander met een rover voor het ophalen van monsters, daarna twee landers, en nu een middelgrote lander zonder rover en met twee helikopters.

Bron: De Planetary Society

In januari 2025 kondigde NASA aan dat het twee mogelijke ontwerpen voor de landingsfase overweegt:

• De eerste optie maakt gebruik van reeds beproefde ontwerpen voor systemen voor het binnenkomen, dalen en landen van vliegtuigen, namelijk de methode van de luchtkraan, aangetoond met de Curiosity- en Perseverance-missies.
• De tweede optie zal "profiteren van nieuwe commerciële mogelijkheden om de lading van de lander naar het oppervlak van Mars te brengen".

Bron: NASA

In beide gevallen worden de zonnepanelen van het platform vervangen door een radio-isotopen energiesysteem die stroom en warmte kan leveren tijdens het stofstormseizoen op Mars, waardoor de complexiteit wordt verminderd.

Over het algemeen lijkt er binnen NASA een verhitte discussie gaande te zijn over de vraag of ze moeten doorgaan met de gebruikelijke werkwijze, door vast te houden aan minder ambitieuze en duurdere, beproefde methoden, of het risico moeten nemen om de Marsmonsters van Perseverance te verliezen aan een ongetest en goedkoper, nieuwer ontwerp dat door particuliere bedrijven is geproduceerd.

Mars Ascent Vehicle (MAV): Ontwerp, risico's en gereedheid

Ook de ontwerpen van het Mars Ascent Vehicle (MAV) en de Earth Return Orbiter (ERO) staan ​​ter discussie.

MAV was ontworpen als een tweetrapsraket en zou in de SRL worden opgeslagen.

Bron: NASA

Bron: NASA

Dit maakt de bouw van de raket lastig, omdat deze een vertraging van 15G tijdens de landing op Mars intact moet kunnen doorstaan ​​en vervolgens autonoom moet kunnen uitklappen om automatisch te lanceren zonder directe controle vanaf de aarde, vanwege de vertraging in de gegevensoverdracht.

Omdat er geen team ter plaatse is voor reparaties en aanpassingen vóór de lancering, liggen de eisen aan de betrouwbaarheid hoger.

Er bestaat de perceptie dat NASA's Mars Sample Return (MSR)-missie wordt vertraagd door besluiteloosheid, maar de werkelijke vertraging is te wijten aan decennialang zoeken naar een beproefde aandrijftechniek in plaats van technologische vooruitgang te boeken om een ​​Mars Ascent Vehicle (MAV) te ontwikkelen en te testen voor het lanceren van de monsters naar een baan rond Mars.

John Whitehead bij SpaceNews

MAV is waarschijnlijk het lastigste onderdeel van de missie en tevens het onderdeel dat zich in het minst ontwikkelde stadium bevindt. Een zwaardere lander zou het probleem mogelijk kunnen oplossen door een groter en eenvoudiger te bouwen MAV-ontwerp mogelijk te maken.

Earth Return Orbiter (ERO): Hybride aandrijving en capture

Tot nu toe is ERO de verantwoordelijkheid van ESA; het zou het grootste ruimtevaartuig zijn dat ooit in een baan om Mars heeft gebracht, met een spanwijdte van 38 meter (125 voet).

Deze enorme omvang is te danken aan het gigantische zonnepanelenstelsel, aangezien het de krachtigste elektrische aandrijving ooit voor een interplanetaire missie zal gebruiken, en daarnaast ook chemische aandrijving om in een baan rond Mars te komen.

Bron: ESA

Het zou ERO ongeveer twee jaar kosten om in een operationele baan rond Mars te komen, een jaar om de Marsmissie uit te voeren en nog eens twee jaar om Mars te verlaten en terug te keren naar de aarde.

ERO is waarschijnlijk minder problematisch dan MAV, omdat het grotendeels een grotere versie is van beproefde ontwerpen waarmee ESA bekend is. Kostenbeheersing is echter in het verleden een heikel punt geweest voor de Europese Ruimtevaartorganisatie.

Begrotingsvoorstellen voor fiscaal jaar 2026: Wat staat er op het spel voor MSR?

In april 2024 kondigde NASA aan dat het zou beginnen met het zoeken naar innovatieve ontwerpen voor de missie om Marsmonsters terug te brengen.

"Kortom, een budget van 11 miljard dollar is te duur en een terugkeerdatum in 2040 ligt te ver in de toekomst."

We moeten buiten de gebaande paden denken om een ​​oplossing te vinden die betaalbaar is en waarmee we binnen een redelijke termijn monsters kunnen terugsturen.” 

NASA-beheerder Bill Nelson

Een extra druk is de De Amerikaanse federale begroting voor 2026 wil flink bezuinigen op NASA, onder meer op de terugzending van Marsmonsters..

Dit komt doordat er ook plannen zijn gemaakt voor de SLS-raket (Space Launch System) en de Orion-capsules, die voorheen essentieel waren voor het project. Artemis-missies, die na Artemis III buiten gebruik gesteld zal worden en vervangen zal worden door een commercieel ruimtestation.

In lijn met de prioriteit van de regering om vóór China terug te keren naar de maan en een Amerikaan op Mars te zetten, zal de begroting prioritaire wetenschappelijke en onderzoeksmissies en -projecten bevorderen en financieel onhoudbare programma's beëindigen. inclusief Mars-monsterterugkeer. 

Het is ook opvallend dat in dezelfde presidentiële aankondiging NASA werd bekritiseerd vanwege haar groene of progressieve agenda, wat leidde tot bezorgdheid dat het Mars Sample Return-programma een neveneffect is van een grotendeels politieke strijd.

"Met deze begroting komt een einde aan de uitgaven voor klimaatgerichte 'groene luchtvaart'."

Deze begroting garandeert tevens dat er geen geld meer wordt besteed aan DEIA-initiatieven die niet aansluiten bij de kernmissie van NASA, en dat dat geld in plaats daarvan wordt ingezet voor projecten die de kernmissie van NASA kunnen bevorderen.”

De dreiging met betrekking tot het Mars Sample Return-programma is hoogstwaarschijnlijk vooral een strategie van het Witte Huis om NASA te dwingen nieuwe opties voor het project te overwegen, in plaats van passief een budgetoverschrijding van miljarden dollars te accepteren, in een tijd waarin de financiering van wetenschappelijke projecten wordt teruggeschroefd.

Particuliere bedrijven bieden nu hun eigen alternatief aan, waarbij velen beweren de taken voor een fractie van de door NASA voorspelde kosten te kunnen uitvoeren.

Wereldwijde race: de Chinese Tianwen-3 en de JAXA MMX

Veeg om te scrollen →

Chinese missie

Een goede reden om te twijfelen aan een definitieve annulering van de Mars Sample Return-missie, in plaats van een radicaal nieuw ontwerp, is dat andere ruimtevaartorganisaties aandringen op hun eigen missies met vergelijkbare doelen.

Gezien de intentie van de VS om de leidende ruimtevaartmacht te blijven, zou het politiek onaanvaardbaar zijn als China NASA voor zou zijn, iets wat een terugkeer in de jaren 2040 mogelijk zou kunnen maken.

China heeft plannen aangekondigd voor een missie genaamd Tianwen-3, die eind 2028 van start moet gaan om Marsmonsters terug te brengen naar de aarde.niet minder dan 500 gram Marsmonsters naar de aarde brengen tegen ongeveer 2031.'.

Hoewel dit een veel kleinere steekproef betreft, zou de kortere tijdsspanne China toch de eer geven om als eerste ooit een Marsmonster naar de aarde te hebben teruggebracht.

Tianwen-3 zal geen rover gebruiken, maar een drone om monsters te verzamelen op locaties binnen enkele honderden meters van de landingsplaats.

Het gehele proces van het missieplan is zeer complex, omvat 13 fasen en maakt gebruik van detectietechnologieën ter plaatse en op afstand.

Tianwen-3 wordt de eerste missie ter wereld die tot 2 meter diep boort om monsters te verzamelen op Mars.

Hou Zengqian  – Chervaren wetenschapper van de Tianwen-3 missie

 Japanse missie

Het Japanse ruimtevaartagentschap JAXA heeft een plan aangekondigd met de naam... Verkenning van de Marsmanen (MMX) om monsters te verzamelen van de Marsmanen Phobos of Deimos.

Hoewel dit niet direct een missie naar Mars is, zou het wel eens zeer interessant kunnen zijn, aangezien deze kleine asteroïden die rond Mars draaien vaak zijn overwogen als locatie voor een permanent ruimtestation rond de rode planeet.

Dit zou ook een stuk eenvoudiger moeten zijn, voor zover een landing op een asteroïde al eenvoudig genoemd kan worden, aangezien de sondes en monsters niet hoeven te landen en vervolgens aan de zwaartekracht van Mars te ontsnappen.

Bron: Veel werelden

Investeren in Mars-innovatoren

1. Lockheed Martin

Lockheed Martin is een van de grootste lucht- en ruimtevaart- en defensiebedrijven ter wereld.

Het is dus niet alleen een ruimtevaartbedrijf, maar ook degene achter iconische vliegtuigen zoals de Black Hawk-helikopters of de F-16, evenals geavanceerde apparatuur zoals de F-35, vliegende radarvliegtuigen of logistieke vliegtuigen zoals de C-5 Galaxy & C-130J Super Hercules.

Bron: Lockheed Martin

Het is ook de producent van enkele van de belangrijkste raketsystemen van het Amerikaanse leger, zoals de JASSM, Speer, ATACMSen  HIMARS, waar extreem veel vraag naar is, omdat de voorraden zijn uitgeput door het conflict in Oekraïne.

Het is ook een belangrijke leverancier van antiraketverdedigingssystemen zoals de marine AEGIS en THAAD (Terminal High Altitude Area Defense) tegen ballistische raketten.

Bron: Lockheed Martin

Wapens zijn echter niet het enige waar het bedrijf zich mee bezighoudt. De expertise op het gebied van militaire avionica en raketten is ook goed toepasbaar in de rakettechniek en ruimtevaartuigen.

Wat betreft de Mars Sample Return-missie heeft Lockheed uitgebreide ervaring, aangezien het bedrijf in de loop der jaren 11 van NASA's 22 Mars-ruimtevaartuigen heeft gebouwd en ze allemaal heeft onderhouden. Het bedrijf stelde een goedkopere, gestroomlijnde missie voor met een kleinere lander, een kleiner voertuig voor de Mars-landing en een kleiner systeem voor de terugkeer naar de aarde.

Het beoogde prijskaartje zou "slechts" 3 miljard dollar bedragen. De lander zou voortbouwen op de basis van de InSight-lander, die in 2018 met succes op Mars landde.

Lockheed is tevens de hoofdaannemer voor het ontwerp, de ontwikkeling, het testen en de productie van het Orion-ruimtevaartuig, het onderdeel van het gehele Artemis-programma dat het minst controversieel is en het minste risico loopt op bezuinigingen.

Het bedrijf is actief in andere ruimtevaartprogramma's, zoals de GOES-R weersatellieten, het verzamelen van asteroïdemonsters door OSIRIS-Rexde Jupiter-sonde juni-en een draagbaar stralingswerend vest, AstroRad.

Kortom, van belangrijke militaire systemen tot even belangrijke ruimtevaartuigen en -programma's, Lockheed Martin staat aan de voorfront van Amerikaanse innovatie en diepgaande ruimteverkenning.

Het bedrijf zou op de lange termijn moeten profiteren van latere versies van het Artemis-programma en van vele andere missies in de diepe ruimte en naar Mars.

(U kunt meer lezen over het bedrijf in ons speciale beleggingsrapport.)Lockheed Martin (LMT) Spotlight: een leider in defensie en lucht- en ruimtevaart").

2. Northrop Grumman

Northrop Grumman is een defensie-lucht- en ruimtevaartbedrijf dat vooral bekend staat om de oprichting van de iconische B-2 stealth strategische bommenwerper, die elk bijna een miljard dollar kosten. Dit meer dan 20 jaar oude ontwerp wordt vervangen door de B-21, die nog in ontwikkeling is.

Het bedrijf bevindt zich ook aan de rand van de ruimtevaarttechnologie en heeft daar met name aan gewerkt de ultramoderne James Webb-ruimtetelescoop.

Bron: Northrop

Het bedrijf haalt het grootste deel van zijn inkomsten uit ruimtevaart- en luchtvaartsystemen, met een ander groot segment, de divisie missiesystemen, die een breed scala aan sensoren, cyberdefensiesoftware, beveiligde communicatie en C4ISR (Command, Control, Communications, Computers, Intelligence, Surveillance en Reconnaissance).

Het is ook een toonaangevende producent van munitie, van klein kaliber tot geleide projectielen en groot kaliber.

Bron: Northrop

Het bedrijf kijkt uit naar zijn positie als leverancier van geavanceerde wapens, met de ontwikkeling en inzet van autonome wapensystemen zoals de X-47B, helikopterdrone Fire Scout, surveillance drones Global Hawk en MQ-4C Triton, of toekomstige autonome aanvalsdrones.

Het bedrijf staat aan de rand van de ontwikkeling van directe energiewapens (lasers), elektronische oorlogsvoering, anti-drone systemenen  intercontinentale ballistische raketten.

Northrop Grumman levert de VS enkele van hun meest geavanceerde capaciteiten, van ruimtevaart tot geïntegreerde commandosystemen en zware stealth-bommenwerpers.

Het zou kunnen worden beïnvloed door de annulering van de SLS, maar het blijft een leider op het gebied van ruimtetechnologieën zoals hypersonische voertuigen, raketwaarschuwing en -volging, satellietcommunicatie, en voortstuwingssystemen.

3. Raketlab

Rocket Lab is een van de grootste concurrenten van SpaceX op de markt voor herbruikbare raketten.

Het bedrijf heeft zich aanvankelijk gericht op kleine raketten, met het Electron-lanceersysteem (320 kg aan lading), dat geleidelijk wordt omgebouwd tot een gedeeltelijk herbruikbare raket. Tot nu toe heeft Electron 224 satellieten ingezet bij 70 lanceringen.

Rocket Lab richt zich in de toekomst op de ontwikkeling van een middelgrote, herbruikbare raket, de Neutron, vergelijkbaar met de Falcon 9 (8,000 kg naar lage baan om de aarde in volledig herbruikbare toestand, 1,500 kg naar Mars of Venus).

Bron: Rocket Lab

De Neutron wordt aangedreven door een methaanverbrandende raketmotor (zoals Starship), wat de trend lijkt te zijn voor de volgende generatie raketten.

Het zal gebruiken het onlangs geopende Launch Complex 3evenals een op maat gemaakte landingsplaats op zee, gebouwd door Bollinger Shipyards, de grootste particuliere nieuwbouw- en reparatiescheepsbouwer in de Verenigde Staten.

Bron: Rocket Lab

Rocket Lab stelde voor om de Neutron te gebruiken voor een Mars-monsterterugkeermissie van 2 miljard dollarDit is niet de eerste keer dat Rocket Lab NASA heeft geholpen:

• NASA's aanstaande ESCAPADEDe (Escape and Plasma Acceleration and Dynamics Explorers)-missie, die onderzoek zal doen naar de interactie tussen de zonnewind en het magnetische veld en de atmosfeer van Mars, zal worden gebouwd door Rocket Lab.
• Het levert de cubesat-ruimtevaartuigen voor NASA's CAPSTONE (Cislunar Autonomous Position System Technology Operations and Navigation Experiment) missie om de stabiliteit van de baan rond de maan te testen van de door het agentschap voorgestelde Lunar Gateway-ruimte

Het bedrijf staat ook bekend om zijn volledig verticaal geïntegreerde satellietproductieproces, waardoor het de kosten en ontwerpsnelheid kan optimaliseren.

Dit resulteerde in meerdere contracten met onder meer NASA en de Amerikaanse overheid een militair satellietcontract ter waarde van $ 515 miljoen. En een civiel contract van $ 143 miljoen voor Globalstar.

Rocket Lab is ook een belangrijke fabrikant van zonnepanelen voor satellieten na de overname van SolAero Technologies in 2022, met meer dan 1000 satellieten die door deze panelen worden aangedreven, en in totaal 4MW zonnecellen worden geproduceerd.

Bron: Rocket Lab

Voorlopig is het lanceersysteem afhankelijk van externe leveranciers, maar een reeks strategische overnames verandert dat en repliceert voor lanceersystemen de verticale integratiestrategie die al werd toegepast bij het ontwerp en de productie van satellieten.

Het bedrijf onderzoekt ook de mogelijkheid van een telecom-LEO-constellatie om terugkerende inkomsten te genereren. Het draagt ​​ook bij aan onderzoek voor productie in de ruimte met Varda Space Industries en orbitale puininspectie.

Terwijl SpaceX over het zakelijke talent (en geld) van Elon Musk beschikte om zijn technologie vanaf nul te ontwikkelen, maakte Rocket Lab gebruik van een combinatie van R&D en overnames om de benodigde technologie verticaal te integreren.

Het is zeer succesvol gebleken in de productie van satellieten en ze willen deze strategie nu repliceren voor herbruikbare raketten. Gezien de bestaande cashflow uit satellietproductie en de successen van Electron, is Rocket Lab een goede kandidaat om de voorsprong van SpaceX in te halen.

(U kunt meer lezen over het bedrijf in ons speciale investeringsrapport over Rocket Lab.)