Indexfondsen vs. ETF’s – Alles wat beleggers moeten weten

Indexfondsen vs. ETF’s

Indexfondsen zijn beleggingsfondsen die passief beheerd worden en een index volgen. Dit kan verwarring veroorzaken omdat beleggingsfondsen meestal actief beheerd worden, terwijl exchange traded funds (ETF’s) meestal passief beheerd worden. Deze post helpt je het onderscheid tussen indexfondsen en ETF’s te begrijpen.

Beleggingsfondsen (inclusief indexfondsen) en ETF’s zijn beide soorten professioneel beheerde fondsen die kapitaal van meerdere beleggers bundelen. Het grootste verschil is dat ETF’s genoteerd en verhandeld worden als aandelen, terwijl beleggingsfondsen dat niet zijn.

Actief beheerde fondsen worden beheerd door een fondsmanager die voortdurend beleggingsbeslissingen neemt in een poging een index, of ‘de markt’, te overtreffen. Daarentegen zijn passief beheerde fondsen ontworpen om een index te spiegelen zodat de prestaties van het fonds zo nauw mogelijk de prestaties van de index volgen. Passief beleggen staat ook bekend als indexeren – in feite werd de term indexeren als eerste bedacht.

Je zou eigenlijk kunnen zeggen dat ETF’s indexfondsen zijn, aangezien het fondsen zijn die een index volgen. De term indexfonds wordt echter meestal gebruikt voor passief beheerde beleggingsfondsen – en voor de doeleinden van dit artikel verwijst indexfonds naar indexvolgende beleggingsfondsen.

De geschiedenis van indexfondsen

De eerste beleggingsfondsen werden gelanceerd in de jaren 1920. Pas in 1975 werd het eerste indexfonds gelanceerd – hoewel dit nog ongeveer 18 jaar vóór de opkomst van ETF’s was.

Het eerste indexfonds werd gelanceerd door Jack Bogle, die door velen wordt beschouwd als de vader van passief beleggen. Het fonds dat de S&P 500-index volgde, heette aanvankelijk First Index Investment Trust. Later werd de naam gewijzigd in Vanguard 500 Index Fund, en het bestaat nog steeds vandaag, hoewel het gesloten is voor nieuwe beleggers.

Verschillen tussen indexfondsen & ETF’s

Indexfondsen en ETF’s vervullen dezelfde functie, en vanuit het perspectief van de fondsmanager is er eigenlijk heel weinig verschil. Vanuit het perspectief van beleggers zijn er echter enkele verschillen vanwege hun juridische structuur en de manier waarop ze verhandeld worden. Voor een meer uitgebreide uiteenzetting van de verschillen tussen beleggingsfondsen en ETF’s kun je onze eerdere post over dit onderwerp lezen.

De volgende zijn de opvallende verschillen tussen indexfondsen en ETF’s vanuit het perspectief van een belegger.

Prijzen

Indexfondsen worden eenmaal per dag geprijsd, en alle transacties zijn gebaseerd op de NAV (netto vermogenswaarde) van het fonds op dat moment. Wanneer je in een indexfonds belegt of je eenheden van een indexfonds inwisselt, is de transactie gebaseerd op de exacte waarde van de activa die die eenheden vertegenwoordigen.

ETF’s zijn genoteerd aan een effectenbeurs zoals andere aandelen en worden de hele dag verhandeld. Wanneer je een ETF koopt, betaal je de ask‑prijs en wanneer je een ETF verkoopt, ontvang je de bid‑prijs. De ask‑prijs ligt doorgaans iets hoger dan de NAV, terwijl de bid‑prijs doorgaans iets lager ligt dan de NAV. De bid‑ask‑spread is dus een extra kostenpost voor ETF-beleggers. Hoe liquide een ETF en de onderliggende effecten zijn, hoe dichter het fonds bij zijn NAV zal handelen en hoe smaller de bid‑ask‑spread zal zijn.

Handelstijden

Zoals vermeld, worden ETF’s de hele dag verhandeld, terwijl indexfondsen slechts eenmaal per dag worden verhandeld, meestal tegen de slotkoers. Dit betekent dat alleen ETF’s geschikt zijn voor actieve handelaren. In feite moet iedereen die zijn handel gedurende de dag wil timen, ETF’s verhandelen.

Je kunt ETF’s ook verhandelen met een limietorder, wat betekent dat je handel alleen wordt uitgevoerd als de prijs bereikt wordt die je acceptabel vindt.

Commissies

Omdat ETF’s op een effectenbeurs worden verhandeld, moet er een commissie aan de effectenmakelaar worden betaald. Dit was vroeger een groot probleem, maar commissies zijn nu zeer laag en maken alleen een aanzienlijk verschil als de handelswaarde relatief laag is.

Sommige indexfondsen rekenen een voorafgaande commissie, maar het is ook mogelijk een indexfonds te vinden dat geen commissie vraagt.

Uitkeringen

ETF’s distribueren meestal alle dividenden die door de bedrijven in het fonds worden betaald aan beleggers. Als je dat geld in het fonds wilt herbeleggen, moet je nieuwe aandelen kopen, en moet je daarvoor opnieuw een commissie betalen.

Sommige indexfondsen herbeleggen automatisch dividenden in de indexaandelen. Dit betekent dat uitkeringen namens jou worden herbelegd, zonder commissie. Deze fondsen worden accumulatiefondsen genoemd, terwijl distributiefondsen dividenden aan beleggers uitbetalen.

Minimale handelsgrootte

De minimale handelsgrootte voor ETF’s is de waarde van één aandeel. Beleggingsfondsen hebben doorgaans een minimaal inlegbedrag. Dit hangt af van of het een eenmalige investering of een terugkerende incasso is – maar het minimum kan variëren van $50 tot $10.000. Dat gezegd hebbende, zul je voor de meeste indexen waarschijnlijk een indexfonds aan de onderkant van die schaal vinden.

Je kunt ook in een indexfonds investeren via regelmatig geplande automatische incasso’s. Dit is mogelijk, maar iets ingewikkelder voor ETF-beleggers.

Aanbevolen ETF‑broker

Conclusie

In de meeste gevallen dienen indexfondsen en ETF’s hetzelfde doel, hoewel de kleine verschillen betekenen dat er situaties zijn waarin de een meer geschikt is dan de ander. ETF’s zijn meestal beter geschikt voor actieve beleggers en beleggers die meer controle over de uitvoering willen. Beleggingsfondsen zijn goed geschikt voor langetermijnbeleggers en voor degenen die op regelmatige basis willen investeren via een automatische incasso.