Fed-notulen tonen dat vier regionale Fed-banken een verhoging van de discountrente zochten

Het Federal Reserve Board heeft op 25 augustus 2026 notulen vrijgegeven van de discountrente‑bijeenkomsten van 20 en 29 juli 2026, en de verdeeldheid binnen het systeem is gedurende die negen dagen toegenomen: op 29 juli hadden de raden van vier van de twaalf regionale Federal Reserve‑banken gestemd om de primaire kredietrente te verhogen naar 4 percent van 3.75 percent, tegenover twee banken negen dagen eerder. De Board of Governors hield de rente beide keren op 3.75 percent.

De primaire kredietrente is wat depositariuminstellingen betalen om rechtstreeks van het discount‑raam van de Fed te lenen. Deze wordt vastgesteld via een apart proces dan de doelrange voor de federal funds‑rente: de raden van bestuur van elke regionale Reserve Bank dienen verzoeken in, en de Board of Governors in Washington beslist. Dat twee‑stappen‑ontwerp maakt van de discountrente‑notulen het enige reguliere document dat laat zien hoe alle twaalf Reserve Banks individueel beleid beoordelen, niet alleen diegenen die momenteel stemmen in het rentebepalingscomité.

Op 20 juli 2026 hadden alleen de bestuurders van de Federal Reserve‑banken van Cleveland en Minneapolis het hogere tarief aangevraagd, terwijl tien banken ervoor kozen de 3.75 percent te behouden. Bij de bijeenkomst van 29 juli 2026 (gehouden in samenwerking met het Federal Open Market Committee) sloten de raden van Kansas City en Dallas zich aan bij de eis voor 4 percent, volgens het minutes document. De Board uitte geen sentiment voor een wijziging tijdens beide bijeenkomsten, waardoor de rente onveranderd bleef sinds ten minste juni.

Wat de regionale banken zagen

De economische rapporten die bij de verzoeken van 20 juli waren gevoegd, beschrijven een economie die in sommige delen oververhit is. De directeuren van de Reserve Banks meldden over het algemeen stabiele omstandigheden, met een gelijkmatige werkgelegenheid in de meeste districten, maar enkelen wezen op wervingsproblemen voor bepaalde gespecialiseerde functies. De meeste directeuren benadrukten de voortzetting van investeringen in kunstmatige intelligentie gericht op productiviteit en efficiëntie, en velen beschreven een stabiele vraag, hoge kredietbeschikbaarheid en stabiele kredietkwaliteit in de commerciële kredietverlening.

De inflatiedetails staan lager in dezelfde alinea. Verschillende directeuren merkten op dat de inflatie verhoogd was en gaven aan dat consumenten steeds prijsbewuster werden, en de meeste directeuren noemden stijgende brandstofprijzen en toeslagen als gevolg van wereldwijde gebeurtenissen. Die brandstoftaal weerspiegelt de eigen verklaring van de FOMC van 29 juli 2026, waarin werd gesteld dat de inflatie die boven het doel van 2 percent lag, deels te wijten was aan aanbodschokken in de energie als gevolg van het conflict in het Midden-Oosten.

Het contrast met de juni‑cyclus toont hoe snel de havikachtige blok zich vormde. In de June 8 and 17 juni 2026 minutes vroegen alle twaalf Reserve Banks om de bestaande 3.75 percent rente, een unanieme lezing. De juli‑cyclus ging van een tweebank‑splitsing naar een viervoudige splitsing binnen negen dagen, zelfs terwijl de gerapporteerde economische omstandigheden grotendeels vergelijkbaar bleven.

Op de cijfers

• Primaire kredietrente, onveranderd: 3.75 percent
• Tarief gevraagd door de raden van Cleveland, Minneapolis, Kansas City en Dallas: 4 percent (een stijging van 25 basispunten)
• Secundaire kredietrente, volgens formule: 50 basispunten boven de primaire kredietrente
• Seizoenskredietrente: elke twee weken gereset op basis van het gemiddelde van de dagelijkse effectieve federal funds‑rente en de rente op drie‑maandelijkse CD’s over de voorgaande 14 dagen, afgerond op de dichtstbijzijnde 5 basispunten
• Doelrange voor federal funds behouden op 29 juli 2026, effectief 30 juli 2026: 3-1/2 tot 3-3/4 percent
• Rente betaald op reservebalansen, behouden effectief 30 juli 2026: 3.65 percent
• FOMC‑stemming om te handhaven: 9–3, waarbij Beth M. Hammack, Neel Kashkari en Lorie K. Logan een kwart‑punt verhoging verkiezen

Het verzoek om de discountrente en de FOMC‑dissentie volgen nu elkaar

Beth M. Hammack is president van de Federal Reserve Bank of Cleveland, en Neel Kashkari is president van de Federal Reserve Bank of Minneapolis, volgens de committee roster van de Fed: dezelfde twee Reserve Banks waarvan de raden een week vóór de bijeenkomst van 29 juli de discountrente wilden verhogen. Lorie K. Logan, de derde dissenter in de July 29 statement, is president van de Dallas Fed, waarvan de raad tegen die dag het verzoek om 4 percent ondersteunde.

Die afstemming is belangrijk omdat een verzoek om de discountrente geen stemming is. De raden van bestuur van de Reserve Banks bestaan grotendeels uit personen buiten de centrale bank, en hun verzoeken weerspiegelen de bedrijfs- en kredietomstandigheden op districtniveau zoals zij die waarnemen. Cleveland, Minneapolis en Dallas verschijnen nu zowel op de lijst met verzoeken om een discountrente van 4 percent als op de dissentielijst van 29 juli. De publicatie van de FOMC‑notulen vorige week toonde aan dat drie leden een verhoging prefereerden terwijl de markten al volledig een kwart‑punt verhoging tegen september hadden geprijsd; de discountrente‑notulen laten nu zien dat de verzoeken‑pipeline achter die dissentie in juli verdubbelde.

Stemmen om te handhaven tijdens beide discountrente‑bijeenkomsten waren voorzitter Warsh, vice‑voorzitter Jefferson, vice‑voorzitter voor toezicht Bowman, en gouverneurs Powell, Waller, Cook en Barr — dezelfde zeven namen bij beide acties.

De volgende geplande FOMC‑bijeenkomst vindt plaats op 15–16 september 2026, en is een van de vier bijeenkomsten dit jaar die gekoppeld zijn aan een Samenvatting van economische prognoses, volgens de gepubliceerde meeting calendar van de Fed. De september‑cyclus zal een nieuwe ronde van verzoeken om de discountrente van de Reserve Banks opleveren in de weken daarvoor — de volgende waarneembare test of het blok van 4 percent blijft groeien.