Digitale activa
Waarom is privacy de onbereikbare wortel?
Voeg Securities.io toe aan je voorkeursbronnen op Google
Het begrip privacy is een raadsel geworden. Moderne technologische innovaties hebben het mogelijk gemaakt voor de mensheid om via internet bijna alle soorten bronnen te benaderen vanaf hun laptops en mobiele telefoons. Het verkrijgen van deze bronnen of diensten vereist echter de openbaarmaking van privé‑informatie.
Hoe goed beschermd zijn deze gebruikersgegevens? Statistieken tonen aan dat, ondanks dat onze beveiligingsoplossingen met de dag verfijnder worden, de zorgen rond privacy niet zijn afgenomen. Laten we beginnen met het bekijken van enkele gegevens die ons helpen de dynamiek tussen privacy en de gebruikersmaatschappij te begrijpen.
Zorgen over privacy nemen toe
Een analyse van SAS toont aan dat bijna drie vierde van de Amerikaanse klanten meer bezorgd is over hun gegevensprivacy dan enkele jaren geleden. Zesentig procent van de ondervraagde bevolking voelde dat hun gegevens vandaag minder veilig zijn dan enkele jaren geleden.
Een andere studie door het Pew Research Center onderzocht de Amerikaanse houding ten opzichte van gegevensprivacy, vooral in een tijdperk dat duidelijk wordt gevormd door technologiebedrijven. Het toenemende gebruik van kunstmatige intelligentie, een domein dat zwaar belast is met regelgeving, brengt privacy‑gerichte zorgen met zich mee in de vorm van datalekken, wachtwoorden, cyberbeveiliging en voortdurend evoluerende privacy‑beleid.
De Pew‑enquête toonde aan dat Amerikanen over het algemeen bezorgd en verward waren over hoe hun gegevens werden gebruikt. Deze verwarring strekte zich ook uit tot de Amerikaanse overheid. Uit de enquête bleek dat 81 % van de Amerikaanse volwassenen zich zorgen maakte over hoe bedrijven de verzamelde gegevens gebruiken, terwijl een aanzienlijk 71 % van de Amerikaanse volwassenen zich evenzoveel zorgen maakte over het gebruik van gegevens door de overheid.
Amerikaanse burgers waren ook sceptisch over het gebruik van AI en de gevolgen ervan. Van degenen die van AI hebben gehoord, zei 81 % dat mensen zich niet comfortabel zouden voelen met de manieren waarop bedrijven AI gebruiken om persoonlijke informatie te verzamelen en te analyseren.
De enquête bracht ook verschillende operationele zorgen naar voren over de manier waarop privacy‑infrastructuur online is opgebouwd. Zo slaat bijna 60 % van de Amerikanen regelmatig hun privacy‑beleid over, terwijl 69 % overweldigd wordt door de noodzaak om bij te blijven met wachtwoorden. Bijna de helft laat veilige wachtwoorden achterwege.
Deze gedetailleerde studie – daarom – leidt ons ertoe het begrip privacy vanuit meerdere perspectieven te onderzoeken. Naarmate ons digitale leven floreert en zijn bereik vergroot, worden we – of tenminste nemen we waar – steeds kwetsbaarder.
Daarom blijft de vraag: Is privacy het onbereikbare wortel geworden?
Een van de domeinen die het begrip privacy met meer kritische blik hebben bekeken dan wie dan ook en dienovereenkomstig checks en balances hebben geïmplementeerd, was de blockchain‑industrie. Haar activa, vaak crypto‑activa of cryptocurrencies genoemd, kregen hun naam doordat ze cryptografisch veilig waren. Echter, gezien de recente ontwikkeling van de blockchain‑ruimte, beginnen experts al de vraag te stellen: is privacy haalbaar in 2024?
zkSNACKs stopt zijn Coinjoin‑coördinatieservice gerelateerd aan Bitcoin‑beveiliging
Het is wellicht een van de meest bepalende nieuwtjes van de recente tijd als het gaat om het kwalificeren van de aard van de privacy‑beveiligingsdynamiek in de crypto‑ruimte, met het meest representatieve activum van het domein, Bitcoin. zkSNACKs, het bedrijf dat de ontwikkeling van Wasabi Wallet heeft gepionierd en onstuitbaar was in zijn toewijding aan het verbeteren van de privacy‑normen van Bitcoin, besloot zijn Coinjoin‑coördinatieservice vanaf 1 juni 2024 stop te zetten. Het bedrijf verwees naar zijn langdurige traditie om altijd onder wettelijke duidelijkheid te opereren en zei dat het ‘meer zekerheid moest herwinnen voordat het verder kon gaan.’
De wallet verklaarde dat zonder de Coinjoin‑coördinatieservice het niet mogelijk zou zijn om ‘volledige privacy’ te verkrijgen. Het zou blijven functioneren als een reguliere Bitcoin‑wallet met functies zoals private‑sleutelgeneratie aan de gebruikerskant, client‑side filterarchitectuur, Tor‑integratie en aangepaste muntenselectie.
Het gaf aan dat de inherente architectuur van Bitcoin niet voldoende is voor gebruikers om volledige privacy te verkrijgen zonder Coinjoin.
Is het dan mogelijk om volledige privacy te bereiken? De Amerikaanse regelgevende strijd tussen de Biden‑administratie en enkele Amerikaanse senatoren werpt meer licht op de unieke dynamiek van de vraag.
Senator Cynthia Lummis over de Amerikaanse regelgevende controle van cryptovaluta
Twee Amerikaanse wetgevers, namelijk democraat Elizabeth Warren en republikein Roger Marshall, uitten zorgen over cryptovaluta, met name Tether, die worden gebruikt om sancties te omzeilen.
Warren en Marshall schreven in een brief aan minister van Financiën Janet Yellen en minister van Defensie Lloyd Austin:
“De nationale veiligheidsdreiging die cryptovaluta vormt, vereist een evenredige reactie van de defensiegemeenschap van ons land.”
Net als het duidelijke wantrouwen van het Amerikaanse publiek jegens beveiligingsmaatregelen van bedrijven en de overheid, waren Warren en Marshall ook sceptisch over de stappen die de Amerikaanse regering ondernam om Russische tussenpersonen te stoppen die Tether gebruiken om westerse sancties te omzeilen en wapens voor drones en andere militaire uitrusting te verkrijgen.
Hoewel zij de sanctie op het door Tether geprefereerde crypto‑handelsplatform Garantex opmerkten, waren ze niet duidelijk of deze maatregelen effectief waren in het stoppen van de ‘geldstroom via het platform.’ Als reactie op dergelijke regelgevende zorgen nam de Biden‑administratie verschillende stappen en kwam hard op tegen de crypto‑sector.
Zo heeft de SEC een waarschuwing uitgegeven aan de Uniswap Foundation waarin wordt beweerd dat het platform opereert als een niet‑geregistreerd alternatief platform. Het stuurde ook waarschuwingsbrieven naar ConsenSys, verwijzend naar MetaMask, een van de bekendste gedecentraliseerde wallets, vanwege hun zelf‑bewaringstools en -instrumenten. De IRS vroeg ook om een aanzienlijke uitbreiding van de definitie van makelaars om voornamelijk on‑gehoste wallets die voor privé‑bewaring worden gebruikt, op te nemen.
Senator Cynthia Lummis bekritiseerde de acties van de regering, inclusief de aanduiding door het ministerie van Justitie (DoJ) van niet‑custodiale software als een geldtransactiedienst. Lummis geloofde dat deze actie niet alleen inbreuk maakte op fundamentele Amerikaanse eigendomsrechten, maar ook in tegenspraak was met de richtlijnen van het ministerie van Financiën.
Senator Lummis pleit voor meer duidelijkheid in de crypto‑sector zodat er geen ruimte is voor regelgevend overheidsoptreden. Ze introduceerde ook het Lummis‑Gillibrand‑wetvoorstel samen met senator Kirsten Gillibrand, dat een duidelijk regelgevend kader voor digitale activa zoals XRP nastreeft, zodat deze op gelijke voet staan met gevestigde juridische normen.
De wisselwerking tussen de Amerikaanse regering en haar senatoren is cruciaal voor het begrijpen van de privacy‑dynamiek die we bespreken. Sommige senatoren vinden dat cryptovaluta moeten opereren binnen strengere beveiligingsparadigma’s, die de regering in veel gebieden aanscherpt. En dan zijn er senatoren zoals Lummis die geloven dat aangescherpte beveiliging vaak ten koste gaat van de privacy.
Ze zou naar verluidt sterk afkeuren hoe de Biden‑administratie heeft besloten de kernprincipes van Bitcoin en DeFi aan te pakken.
Hoewel privacy cruciaal is, moeten we ook begrijpen dat beveiliging iets is dat geen enkele overheidsinstantie lichtvaardig kan nemen. De recente arrestaties van crypto‑mixers bevestigden het belang van beveiliging.
Oprichter en CEO van cryptocurrency‑mixingservice gearresteerd voor witwassen en ongeregistreerde geldtransmissie
Op 24 april 2024 heeft het Ministerie van Justitie een persbericht uitgegeven waarin werd aangekondigd dat Keonne Rodriguez en William Lonergan Hill zijn aangeklaagd voor het exploiteren van een ongeregistreerde geldtransmissie‑onderneming genaamd Samourai Wallet.
De wallet werd beschuldigd van het uitvoeren van meer dan US$2 miljard aan onwettige transacties en het witwassen van meer dan US$100 miljoen aan criminele opbrengsten. De transacties vonden plaats op het dark web, waaronder Silk Road en Hydra Market, een web‑serverinbraak, een spear‑phishing‑operatie en regelingen om meerdere gedecentraliseerde financiële protocollen te bedriegen.
Om beveiligingshandhavers te ontduiken, maakten de fraudeurs gebruik van de moderne voordelen van het internet en plaatsten hun servers in IJsland, die vervolgens werden geconfisqueerd. De wetshandhavingsautoriteiten zorgden er ook voor dat de Samourai‑applicatie niet langer beschikbaar was in de Google Play Store in de Verenigde Staten.
Volgens FBI-assistent-directeur James Smith:
“Bedreigingsactoren gebruiken technologie om detectie door wetshandhaving te ontlopen en omgevingen te creëren die bevorderlijk zijn voor criminele activiteiten. Bijna tien jaar zouden Keonne Rodriguez en William Hill een mobiel cryptocurrency‑mixingplatform hebben geëxploiteerd dat andere criminelen een virtueel toevluchtsoord bood voor de clandestiene uitwisseling van illegale gelden, de facilitering van meer dan $2 miljard aan illegale transacties, en $100 miljoen aan witwassen via het dark web.”
Een belangrijk aspect om hier op te merken is dat deze oplichters handelden onder het mom van privacy. Ze positioneerden Samourai als een ‘privacy’‑service. Deze app werd ontwikkeld als een mobiele applicatie die gebruikers konden downloaden op hun telefoon om hun private sleutels voor eventuele BTC‑adressen die ze beheren, binnen het Samourai‑programma op te slaan. Hoewel deze private sleutels niet toegankelijk waren voor Samourai‑medewerkers, gebruikte de app een gecentraliseerde server om transacties tussen gebruikers te superviseren en te faciliteren en om nieuwe BTC‑adressen voor deze transacties aan te maken.
Het Samourai‑incident toont aan dat zelfs spelers die zichzelf profileren als privacy‑diensten onder strenge controle moeten staan. In hun pogingen om dergelijke dubieuze spelers onder controle te houden, is het mogelijk voor de handhavingsautoriteiten om de belofte van volledige privacy levend te houden? Dit dilemma is een van de belangrijkste factoren die leiden tot de voortdurende strijd voor Bitcoin‑zelfbewaring.
Bitcoin‑zelfbewaring en de bijbehorende uitdagingen
Samourai is niet het enige bedrijf dat de woede van wetshandhaving ondervindt voor zijn vermeende oneerlijke daden. Het Ministerie van Justitie heeft aanklachten ingediend tegen de ontwikkelaars van Tornado Cash, een open‑source cryptocurrency‑privacytool, terwijl de SEC een Wells‑notice stuurde naar ConsenSys voor MetaMask, zoals we al hebben besproken. Deze aanklachten ontstonden omdat verschillende van deze diensten zelf‑bewaring beloofden. Daarom werden acties tegen deze diensten door velen gezien als een inbreuk op privacy.
Zelf‑bewaring heeft voordelen en is een cruciaal instrument voor consumentenbescherming. Veel mensen geloven dat het mogelijk maken van consumenten om hun private sleutels via zelf‑bewaringmechanismen te houden, problemen zoals fraude, nalatigheid en regelgevingsfalen vermindert. Velen beschouwen het ook als een uiterst belangrijke optie in een klimaat waarin toezichthouders er niet in zijn geslaagd grootschalige fraude zoals de FTX‑catastrofe te voorkomen.
De overheid probeert daarentegen deze tools te beperken om het systeem te beschermen. De toekomst van cryptotransacties hangt daarom af van hoeveel privacy kan worden bereikt zonder de veiligheid en beveiliging in gevaar te brengen. Het verbieden van zelf‑bewaring, zoals de regelgevers pleiten, zal worden gezien als een afstappen van volledige privacy.
Naast senator Lummis pleiten mensen zoals Robert F. Kennedy, Jr., voor het recht van Amerikanen om hun private sleutels te bezitten, waarbij zelf‑bewaring wordt erkend als een cruciaal onderdeel van financiële vrijheid.
De presidentsverkiezingen van 2024 zullen een bepalende periode zijn voor de strijd tussen de veiligheids- en consumentenbeschermingszorgen van de federale overheid versus de belangenbehartiging van privacy‑activisten.
Het zou echter onrechtvaardig zijn om de strijd rond privacy te zien als een conflict tussen overheidsautoriteiten en de rechten of aspiraties van particuliere spelers en burgers. De situatie is genuanceerder. Te midden hiervan hebben bekende crypto‑beurzen zoals Binance besloten privacy‑tokens zoals Monero (XMR) en andere te delisten.
Binance’s delisting van de privacy‑tokens
Binance, een van de populairste crypto‑beurzen, besloot het privacy‑token Monero (XMR) samen met drie andere tokens, Aragon (ANT), Multichain (MULTI) en Vai (VAI), te delisten.
Privacy‑coins behouden per definitie anonimiteit door de geldstroom over hun netwerken te verdoezelen. Eerder had de beurs OKX een soortgelijke delisting van XMR en andere privacy‑gerichte tokens zoals Dash (DASH) en ZCash (ZCH) aangekondigd. Bij het aankondigen van haar beslissing om deze tokens te delisten, zei Binance:
“Wanneer een munt of token niet langer aan deze norm voldoet of de industrie verandert, voeren we een diepgaandere beoordeling uit en kunnen we het eventueel delisten.”
Hoewel het waar is dat regelgevers nooit een gemakkelijke relatie met deze tokens hebben gehad, is het ook moeilijk geworden voor crypto‑beurzen om ze te ondersteunen. Alles bij elkaar lijkt de situatie momenteel complex.
Klik hier om te lezen of privacy‑coins de regelgevende aanval zullen overleven.
Conclusieve gedachten
Privacy verkrijgen zonder een totale kluizenaar te worden, hangt af van verschillende aspecten van de cyber‑ en cryptowereld. Aan de ene kant beloven sommige diensten volledige privacy. Hier bezitten de gebruikers hun private sleutels en doen ze alles wat nodig is om hun klanten veilig en beveiligd te houden. Veel mensen geloven dat dergelijke zelf‑bewaring goed is in een omgeving waar toezichthouders meer dan eens hebben gefaald in het beschermen van fondsen.
Sommige wetgevers steunen dit voorstel. Zij geloven dat acties tegen dergelijke systemen een inbreuk vormen op de rechten van gebruikers op privacy en persoonlijke vrijheid.
Echter, sommige wetgevers ondersteunen dit idee van volledig onbetwiste privacy niet. Zij zien dit als valkuilen om bestaande wetten te omzeilen. Hun zorgen zijn niet ongegrond. Sommige bedrijven maken misbruik, en sommige plegen fraude.
Daarom hangt het behalen van privacy op een betekenisvolle en functionele manier af van het ontwikkelen van een systeem dat de juiste balans vindt. Gebruikersprivacy mag niet leiden tot het plegen van fraude en het exploiteren van kwaadaardige transactienetwerken in dergelijke systemen. Het zal tijd kosten om zo’n systeem te ontwikkelen, te verfijnen en te perfectioneren, maar het mag niet onmogelijk zijn om te realiseren.
