Ware interoperabiliteit vereist samenwerking tussen concurrenten

De afgelopen jaren is blockchain-interoperabiliteit een belangrijk aandachtspunt geweest voor de digitale‑activa‑industrie, die de financiële landschap wil revolutioneren. Het idee is dat zodra het groeiende aantal blockchains met elkaar kan communiceren, DeFi zal floreren dankzij de naadloze verbinding van ooit geïsoleerde eilanden van liquiditeit. 

Door deze liquiditeitsbarrières weg te nemen, kan de blockchain‑industrie een sterk verbeterde gebruikerservaring bieden, waardoor ontwikkelaars meer innovatie in Web3 kunnen injecteren door samenwerking handiger te maken. Ondanks dat het als een topprioriteit wordt gezien, heeft de industrie een meer collaboratieve aanpak nodig om ervoor te zorgen dat brede interoperabiliteit die echte ecosysteemwaarde kan creëren, werkelijkheid wordt.

Cross‑chain uitdagingen

Toegewijde blockchains zoals Cosmos of Polkadot, cross‑chain bruggen en andere tools hebben geprobeerd de interoperabiliteitsuitdaging aan te pakken, wat enige verlichting voor het ecosysteem biedt, maar uiteindelijk tekortschiet in het faciliteren van een verweven financieel landschap. 

Ondanks dat ze de DeFi‑activiteit hebben gestimuleerd en activa tussen bepaalde netwerken laten stromen, introduceren bruggen beveiligingsrisico’s via slimme contracten, die onbedoeld hackers hebben geholpen om miljarden dollars te stelen. Bruggen en cross‑chain protocollen gebruiken gecentraliseerde componenten zoals validators die ook gecompromitteerd kunnen worden en vereisen liquiditeitspools aan beide kanten, waardoor de algehele liquiditeit gefragmenteerd wordt en kapitaalefficiëntie afneemt. Naast deze gebreken ontbreekt het bruggen aan standaardisatie, een grote belemmering voor brede interoperabiliteit, en hun complexe interfaces zorgen voor een slechte gebruikerservaring. 

Cosmos, dat zichzelf positioneert als het “Internet of Blockchains”, heeft succes gekend als een Layer‑1 met zijn Inter‑Blockchain Communication (IBC)‑standaard die eenvoudige gegevens‑ en activadeling over meerdere ketens mogelijk maakt. Zijn software‑development kits (SDK’s) en modulaire structuur maken het voor ontwikkelaars gemakkelijk om apps te implementeren binnen een flexibele en schaalbare omgeving. 

Echter leidt de keten‑onafhankelijkheid binnen de IBC tot gefragmenteerde liquiditeit — een kernprobleem dat interoperabiliteit zou moeten oplossen. Aangezien IBC niet universeel toepasbaar is op alle blockchains zonder aanpassing, vereisen ketens buiten het Cosmos‑ecosysteem of met verschillende consensusmechanismen aanvullende brugoplossingen om interoperabiliteit met IBC‑verbonden netwerken te bereiken. 

Het groeiende aantal blockchains fragmenteert zaken verder, waardoor de beperkte interoperabiliteit die cross‑chain bruggen en protocollen bieden, afneemt. Ondanks gestage vooruitgang wordt interoperabiliteit steeds moeilijker, aangezien schaalbaarheid, diverse consensusmechanismen en protocollen, beveiliging en verschillende governance‑structuren obstakels vormen voor het defragmenteren van het ecosysteem.  

Aangezien het ontbreken van universele interoperabiliteit een grote belemmering vormt voor adoptie, hoe kan de Web3‑gemeenschap werken aan het overwinnen van dit obstakel?

Strategisch samenwerken

Van bruggen tot interoperabiliteitsprotocollen, geen enkele oplossing komt in de buurt van het bieden van brede interoperabiliteit op schaal en met het hoogste beveiligingsniveau. Het huidige landschap van lappendeken‑oplossingen doet weinig om de kernproblemen aan te pakken, wat betekent dat de beste manier om interoperabiliteitsinitiatieven vooruit te helpen, via samenwerkingen is. 

Door de gedecentraliseerde aard van de blockchain‑ en digitale‑activa‑industrie is samenwerking een fundamenteel element dat heeft bijgedragen aan groei en vooruitgang. Dat betekent echter niet dat de industrie niet hyper‑concurrerend is.

Door strategische samenwerkingen die gericht zijn op het uitbreiden van integraties of het aanpakken van interoperabiliteit te vermijden, riskeert de industrie haar langetermijn‑levensvatbaarheid. Stel je voor dat concurrerende technologische dienstverleners zoals Yahoo, AOL en Hotmail nooit de communicatieprotocollen hadden gestandaardiseerd in de vroege dagen van het internet; hoe anders het verzenden van e‑mails zou zijn. In dit scenario zouden onze e‑mailcommunicaties gefragmenteerd en dus beperkt zijn, zou één provider de hele ruimte domineren, of zou er een betere, flexibelere alternatieve oplossing ontstaan. 

De enige manier om ware interoperabiliteit werkelijkheid te maken, is via grootschalige samenwerkingen die een reeks gedeelde standaarden vaststellen. Door te focussen op multilaterale partnerschappen, met name consortia en denktanks, met duidelijk gedefinieerde doelstellingen, kan de industrie blockchain‑compatibiliteit bevorderen en oplossingen bieden voor soepele integraties. 

De Blockchain Interoperability Alliance werd in 2017 opgericht door drie verschillende projecten die zich richtten op het ontwikkelen van een gemeenschappelijke set standaarden om de gedeelde visie van het verbinden van blockchains te faciliteren. Hoewel dit initiatief kennelijk geen doorbraken opleverde, zat het idee in de juiste richting, maar het miste brede deelname binnen de industrie om effectief samen te werken aan onderzoek.

Collaboratieve inspanningen kunnen middelen bundelen en kennisdeling faciliteren om robuuste technische oplossingen te bouwen. Het doel van deze samenwerkingen moet gericht zijn op duidelijk gedefinieerde prioriteiten, zoals het versterken van beveiliging, het vergroten van adoptie via gebruiksvriendelijke interfaces, en zorgvuldige implementatie van geavanceerde technologieën om innovatie te stimuleren door nauwgezet onderzoek en ontwikkeling.

Het pad naar interoperabiliteit kan zich niet alleen richten op het overbruggen van geïsoleerde blockchains; het moet een basis creëren voor naadloze en veilige uitwisseling van gegevens en communicatie over elk ecosysteem. Dat omvat traditionele financiën. De industrie moet verder gaan dan tijdelijke oplossingen en strategische partnerschappen en innovatieve standaarden omarmen die het volledige potentieel van blockchain kunnen ontsluiten. 

Naarmate elementen van traditionele financiën, van wereldwijde investeringsmaatschappijen en Main Street‑banken tot kredietverstrekkers en digitaal‑gerichte neobanken, blijven toetreden tot het digitale‑activa‑ecosysteem, zal het integreren van fiat‑systemen in interoperabiliteitsontwikkelingen de gebruikerservaring alleen maar verbeteren en nieuwe gebruikers aantrekken. Een deel hiervan moet ook een veilig mechanisme prioriteren om publieke en private — of permissioned — blockchains met elkaar te verbinden. Dit is cruciaal aangezien publieke ketens het overgrote deel van de liquiditeit bevatten en private netwerken voornamelijk door instellingen en ondernemingen worden gebruikt. 

Hoe uitdagend het ook is om een samenhangende infrastructuur te creëren die een nieuw financieel landschap aandrijft, het moeilijkste deel is het opbouwen van betekenisvolle partnerschappen die competitieve geesten overstijgen. Door de menselijke geschiedenis heen zijn vooruitgangen voortgekomen uit samenwerking en compromissen die de weg naar welvaart hebben geëffend. Net zoals we nu onze ouders een e‑mail kunnen sturen op hun Yahoo‑adres vanuit ons Gmail‑account, zullen we op een dag naadloos een op Ethereum gebaseerd token naar Avalanche of een andere blockchain kunnen sturen.