Echte interoperabiliteit vereist samenwerking tussen concurrenten

Voor de afgelopen beberapa jaar is blockchain-interoperabiliteit een belangrijk aandachtspunt geweest voor de industrie van digitale activa, omdat het de financiële landschap probeert te revolutioneren. Het idee is dat zodra het groeiende aantal blockchains met elkaar kan communiceren, zal DeFi floreeren vanwege de naadloze verbinding van eerder geïsoleerde eilanden van liquiditeit.

Door deze liquiditeitsbarrières te verwijderen, kan de blockchain-industrie een aanzienlijk verbeterde gebruikerservaring bieden, waardoor ontwikkelaars meer innovatie in Web3 kunnen injecteren door samenwerkingen gemakkelijker te maken. Ondanks dat het als een topprioriteit wordt beschouwd, heeft de industrie een meer collaboratieve aanpak nodig om ervoor te zorgen dat brede interoperabiliteit die echte ecosysteemwaarde creëert, werkelijkheid wordt.

Uitdagingen voor cross-chain

Gedichte blockchains zoals Cosmos of Polkadot, cross-chain-bruggen en andere tools hebben geprobeerd de interoperabiliteitsuitdaging aan te pakken, waardoor er enige verlichting voor het ecosysteem ontstond, maar uiteindelijk bleven ze tekortschieten in het faciliteren van een verweven financieel landschap.

Ondanks dat ze hebben geholpen om DeFi-activiteit te stimuleren en activa tussen bepaalde netwerken mogelijk te maken, introduceren bruggen beveiligingsrisico’s via slimme contracten, die onbewust hebben geholpen om miljarden dollars te stelen. Bruggen en cross-chain-protocollen gebruiken gecentraliseerde componenten zoals validators, die ook kunnen worden gecompromitteerd en vereisen liquiditeitspools aan beide uiteinden, waardoor de algehele liquiditeit wordt gefragmenteerd en kapitaalinefficiënties ontstaan. Bovenop deze fouten ontbreken bruggen aan standaardisatie, een belangrijke barrière voor brede interoperabiliteit, en hun complexe interfaces creëren een slechte gebruikerservaring.

Cosmos, dat zichzelf als de “Internet van Blockchains” beschrijft, heeft succes geboekt als een Layer-1 met zijn Inter-Blockchain Communication (IBC)-standaard, waardoor gemakkelijke gegevens- en activa-delingsmogelijkheden over meerdere chains mogelijk worden. De software-ontwikkelkits (SDK’s) en modulaire structuur maken het voor ontwikkelaars gemakkelijk om apps te implementeren in een flexibele en schaalbare omgeving.

Echter, leidt ketenonafhankelijkheid binnen de IBC tot gefragmenteerde liquiditeit – een kernprobleem dat interoperabiliteit zou moeten aanpakken. Aangezien IBC niet universeel toepasbaar is op alle blockchains zonder aanpassing, vereisen ketens buiten het ecosysteem van Cosmos of met verschillende consensusmechanismen extra brugoplossingen om interoperabiliteit met IBC-verbonden netwerken te bereiken.

Het groeiende aantal blockchains fragmenteert dingen verder, waardoor de beperkte interoperabiliteit die cross-chain-bruggen en -protocollen bieden, vermindert. Ondanks gestage vooruitgang wordt interoperabiliteit steeds moeilijker door schaalbaarheid, uiteenlopende consensusmechanismen en -protocollen, beveiliging en verschillende bestuursstructuren, die obstakels vormen voor het defragmenteren van het ecosysteem.

Met het ontbreken van universele interoperabiliteit als een belangrijke barrière voor adoptie, hoe kan de Web3-gemeenschap werken aan het overwinnen van dit obstakel?

Strategisch samenwerken

Van bruggen tot interoperabiliteitsprotocollen, komt geen enkele oplossing in de buurt van het bieden van brede interoperabiliteit op grote schaal en met de hoogste mate van beveiliging. Het huidige landschap van patchwork-oplossingen doet weinig om de onderliggende problemen aan te pakken, waardoor de beste manier om interoperabiliteitsinitiatieven te bevorderen, samenwerking is.

Vanwege de gedecentraliseerde aard van de blockchain- en digitale activa-industrie is samenwerking een fundamenteel element dat heeft geholpen bij de groei en vooruitgang. Dat betekent echter niet dat de industrie niet hyperconcurrentieel is.

Door strategische samenwerkingen te vermijden die zijn gericht op het uitbreiden van integraties of het aanpakken van interoperabiliteit, loopt de industrie het risico haar langetermijnlevenbaarheid te schaden. Stel je voor dat concurrerende technologiebedrijven zoals Yahoo, AOL en Hotmail nooit communicatieprotocollen hebben gestandaardiseerd in de vroege dagen van het internet, hoe anders zou het versturen van e-mails zijn. In dit scenario zouden onze e-mailcommunicaties gefragmenteerd en dus beperkt zijn, één aanbieder zou de hele ruimte domineren, of een beter, flexibeler alternatief zou ontstaan.

De enige manier om echte interoperabiliteit tot werkelijkheid te maken, is door middel van grootschalige samenwerkingen die een set gedeelde standaarden tot stand brengen. Door te focussen op multilaterale partnerschappen, met name consortiums en denktanks, met duidelijk gedefinieerde doelstellingen, kan de industrie blockchain-compatibiliteit en oplossingen voor naadloze integraties bevorderen.

De Blockchain Interoperability Alliance werd in 2017 opgericht door drie verschillende projecten die zich richtten op het ontwikkelen van een gemeenschappelijke set standaarden om de gedeelde visie van het verbinden van blockchains te faciliteren. Hoewel dit initiatief ogenschijnlijk geen doorbraken opleverde, was het idee in de goede richting, maar het ontbrak aan brede deelname binnen de industrie om effectief samen te werken aan onderzoek.

Samenwerkingsinspanningen kunnen middelen combineren en kennisdeling faciliteren om robuuste technische oplossingen te helpen bouwen. Het doel van deze samenwerkingen moet centrum liggen op duidelijk gedefinieerde prioriteiten zoals het versterken van beveiliging, het uitbreiden van adoptie via gebruikersvriendelijke interfaces en de zorgvuldige implementatie van baanbrekende technologieën om innovatie te stimuleren door zorgvuldig onderzoek en ontwikkeling.

Het pad naar interoperabiliteit kan zich niet alleen richten op het verbinden van geïsoleerde blockchains; het moet een basis creëren voor naadloze en beveiligde uitwisseling van gegevens en communicatie over elk ecosysteem. Dat omvat traditionele financiën. De industrie moet verder gaan dan tijdelijke oplossingen en strategische partnerschappen en innovatieve standaarden omarmen die in staat zijn om het volledige potentieel van blockchain te ontgrendelen.

Aangezien elementen van traditionele financiën, van wereldwijde beleggingsfondsen en Main Street-banken tot kredietverstrekkers en digitaal-georiënteerde neobanken, de digitale activa-ecosysteem blijven betreden, zou het meenemen van fiat-systemen in enige interoperabiliteitsontwikkeling de gebruikerservaring alleen maar verbeteren en nieuwe gebruikers aan boord brengen. Een deel hiervan moet ook prioriteit geven aan een beveiligde mechanisme om publieke en private – of geautoriseerde – blockchains te verbinden. Dit is cruciaal, aangezien openbare ketens het grootste deel van de liquiditeit in handen hebben en private netwerken voornamelijk door instellingen en ondernemingen worden gebruikt.

Aangezien het creëren van een samenhangende infrastructuur om een nieuw financieel landschap te laten werken zo uitdagend is, is het moeilijkste deel het opbouwen van zinvolle partnerschappen die boven concurrerende geesten uitstijgen. In de loop van de geschiedenis van de mensheid hebben vooruitgang en samenwerking en compromissen de weg gebaand voor voorspoed. Net zoals we nu een e-mail kunnen sturen naar het Yahoo-adres van onze ouders vanuit ons Gmail-account, zullen we op een dag in staat zijn om een Ethereum-gebaseerd token naadloos te verzenden naar Avalanche of een andere blockchain.