ExxonMobil aangeklaagd wegens misleidende consumenten over voordelen van recycling en schade door plastic

Oliegigant ExxonMobil (XOM ), een van ‘s werelds grootste producenten van plastic, is door Californië aangeklaagd wegens het al decennialang misleiden van het publiek door te beloven dat al het plastic dat het produceert zou worden gerecycled, maar dat is helemaal niet het geval.

De rechtszaak beweert dat ExxonMobil recycling promootte als een ‘wondermiddel voor plasticafval.’ Minder dan 5% van het plastic wordt echter daadwerkelijk gerecycled tot andere producten, ondanks dat het bedrijf zijn producten labelt als ‘recyclebaar’, aldus het kantoor van procureur-generaal Rob Bonta.

Dus het bedrijf wist dat een overgrote meerderheid, ‘95% van het plastic in de blauwe bak zou worden verbrand, in het milieu terechtkomen of op een stortplaats belanden’, maar ze bleven liegen terwijl hun consumenten hun plastic waterflessen ijverig in de recyclingbakken deden.

“Koop zoveel je wilt, geen probleem, het wordt gerecycled,” zeggen ze. Leugens, en ze willen ons minder schuldig laten voelen over ons afval als we het recyclen,” zei Bonta. “Het uiteindelijke doel is mensen aan te zetten tot kopen, kopen, kopen, en de winsten van ExxonMobil te laten stijgen, stijgen, stijgen,” voegde hij eraan toe.

De opmerkingen werden gemaakt tijdens een virtuele persconferentie, Climate Week in New York City, waar hij werd vergezeld door vertegenwoordigers van milieuorganisaties die een afzonderlijke rechtszaak hebben ingediend. De rechtszaak lijkt op die van het agentschap en wordt ook ingediend bij de Superior Court van San Francisco County.

Nu de oceanen en stortplaatsen vol zitten met plasticafval, veroorzaakt dit een wereldwijde vervuilingscrisis, beweert de rechtszaak.

ExxonMobil beschuldigde ondertussen Californië van zijn gebrekkige recyclingsysteem, stellende dat staatsfunctionarissen al decennialang wisten dat hun systeem niet effectief was, maar toch niet handelden en nu anderen de schuld geven.

“In plaats van ons aan te klagen, hadden ze met ons kunnen samenwerken om het probleem op te lossen en plastic uit stortplaatsen te houden.”

– Lauren Kight, woordvoerder van ExxonMobil

Verschillende olie- en gasbedrijven zijn de afgelopen jaren door tal van Amerikaanse gemeenten en staten aangeklaagd vanwege hun rol in klimaatverandering, waarbij de zaken nog steeds door de rechtbanken lopen.

Dit omvat een rechtszaak die Californië vorig jaar indiende tegen ‘s werelds grootste olie- en gasbedrijven, waarin wordt beweerd dat ze het publiek hebben misleid over de risico’s van het gebruik van fossiele brandstoffen.

De procureur-generaal noemt de nieuwste rechtszaak de eerste in zijn soort en gelooft dat deze de levenscyclus van plastic en de potentiële schade van microplastics onder de aandacht zal brengen. Ondertussen zei Judith Enck van het landelijke project Beyond Plastics, dat plasticvervuiling wil beëindigen:

“Dit is de grote. Ik hoop dat dit de poorten zal openen.”

Terwijl eerdere rechtszaken gericht waren op bedrijven die individuele plasticproducten verkopen, is er deze keer een poging gedaan om “de productiebedrijven verantwoordelijk te houden.” De rechtszaak stelt dat ExxonMobil ‘s werelds grootste producent van polymeren is, die afkomstig zijn van fossiele brandstoffen en worden gebruikt om wegwerpproducten van plastic te maken.

De Amerikaanse multinationale olie- en gasonderneming is “de grootste directe afstammeling van John D. Rockefeller’s Standard Oil.” De chemische divisie van ExxonMobil produceert plastic, synthetisch rubber en andere chemische producten. Het bedrijf is breed bekritiseerd en aangeklaagd wegens milieugerelateerde incidenten.

Met een marktkapitalisatie van $520 miljard, worden de aandelen van ExxonMobil (XOM:NYSE) momenteel verhandeld tegen $116,88, een stijging van 17,07% jaar‑tot‑datum. Het heeft een EPS (TTM) van 8,34, een P/E (TTM) van 14,03 en een dividendrendement van 3,25%.

Voor Q2 2024 rapporteerde het bedrijf een winst van $9,2 miljard, terwijl de kasstroom uit operationele activiteiten $10,6 miljard bedroeg. De uitkering van $9,5 miljard aan aandeelhouders omvatte ondertussen $4,3 miljard aan dividenden en $5,2 miljard aan aandeleninkoop.

“We leverden onze op één na hoogste Q2-winst van het afgelopen decennium, terwijl we blijven werken aan het verbeteren van de fundamentele winstkracht van het bedrijf.”

– CEO en voorzitter Darren Woods

ExxonMobil verantwoordelijk houden

De rechtszaak tegen ExxonMobil die eerder deze week werd aangekondigd, is voortgekomen uit een onderzoek dat het kantoor van de procureur-generaal meer dan twee jaar geleden in april 2022 startte naar de petrochemische en fossiele brandstofindustrieën. Hiervoor heeft het kantoor dagvaardingen uitgegeven om eerder verborgen documenten aan het licht te brengen.

De klacht beweert dat er niet alleen overtredingen zijn van Californië’s overlast- en oneerlijke concurrentiewetten, maar dat de oliegigant ook de schade veroorzaakt door plastic heeft verborgen.

Ondanks dat er bewijs is dat plasticfabrikanten niet openhartig zijn geweest over de uitdagingen bij het omzetten van oud plastic in nieuwe producten, staat de staat nog steeds voor een zware strijd in haar rechtszaak tegen ExxonMobil.

“De primaire claim van de staat berust op openbare overlast, een berucht onduidelijk rechtsgebied. Het kan moeilijk zijn voor een rechtbank om Californië hier verlossing te verlenen zonder een Pandora’s doos van andere, vergelijkbare claims te openen.”

– professor Bruce Huber van de Notre Dame Law School, gespecialiseerd in milieu-, natuurlijke hulpbronnen- en energierecht, vertelde een mediapublicatie

Volgens de rechtszaak wist ExxonMobil dat plastic “uiterst kostbaar en moeilijk te eradiseren” is en dat het uiteenvalt in schadelijke microplastics. Toch promootte het recycling als een sleuteloplossing via nieuws- en sociale mediaplatformen en verhoogde het tegelijkertijd de plasticproductie.

Dit is nog niet alles; de rechtszaak van de staat wijst er bovendien op dat het bedrijf recentelijk “geavanceerde recycling” of “chemische recycling” heeft aangemoedigd. Het kantoor heeft ook informatie opgevraagd over deze technologie, die pyrolyse gebruikt om moeilijk recyclebaar plastic om te zetten in brandstof. De trage voortgang van deze technologie, volgens het kantoor, was een teken van de voortdurende misleiding van het bedrijf. Bonta noemde het een “farce” en “een andere versie van dezelfde oude leugen”.

De woordvoerder van ExxonMobil zei dat de techniek werkt en voegde toe dat het bedrijf meer dan 60 miljoen pond plasticafval heeft omgezet in bruikbare grondstoffen via geavanceerde recycling. Ondertussen benadrukte het kantoor dat slechts 8% van de materialen wordt omgezet in nieuwe producten.

Bonta zei dat de inhoud van de rechtszaak velen die plasticproducten in blauwe recyclingbakken plaatsen en producten gemaakt van gerecyclede materialen kopen, zal verbazen. Hij zei:

“Dit is een openbaring voor velen, na jaren en jaren van een overtuiging die onwaar is omdat ze door ExxonMobil zijn misleid over de mythe van recycling.”

Deze rechtszaak, die een dag na de ondertekening door gouverneur Gavin Newsom van een staatsbrede verbod op alle plastic boodschappentassen in supermarkten in Californië kwam, toont het “volledigste beeld tot nu toe van de decennialange misleiding van ExxonMobil”.

Het wil dat het bedrijf verantwoordelijk wordt gehouden voor “het actief creëren en verergeren van de plasticvervuilingscrisis door zijn campagne van misleiding”.

De staat hoopt bovendien ExxonMobil te dwingen zijn misleidende praktijken te beëindigen en een mitigatiefonds met “miljarden dollars” en civiele boetes veilig te stellen voor de schade die het bedrijf aan Californië heeft toegebracht via plasticvervuiling.

Deze rechtszaak komt voorafgaand aan een laatste ronde van wereldwijde onderhandelingen over een plasticverdrag die de komende maanden in Zuid-Korea zal plaatsvinden. De VS heeft verklaard dat ze een verdrag steunen om de wereldwijde plasticproductie te verminderen, een standpunt dat Exxon tegenstaat.

Christy Leavitt, directeur van de plasticcampagne bij Oceana, prees de rechtszaak en zei:

“(De rechtszaak zal) de industrie verantwoordelijk houden en het narratief van plasticrecycling ontkrachten dat ons tegenhoudt van echte oplossingen.”

Recycling is geen wondermiddel voor het plasticvervuilingsprobleem

De toenemende hoeveelheid plasticafval is een kritieke wereldwijde uitdaging geworden, waarbij recycling wordt aangeprezen als een effectieve oplossing om het probleem van plasticafval op te lossen en tegelijkertijd hulpbronnen te benutten.

Echter, plasticrecycling is grotendeels ineffectief gebleken in het tegengaan van de impact van de steeds toenemende wereldwijde plasticproductie, die jaarlijks meer dan 400 miljoen metrische ton bedraagt. Dit komt door lage wereldwijde recyclingpercentages, die slechts 9% bedragen.

Wereldwijd is meer dan 9.200 miljoen metrische ton plastic geproduceerd, waarvan 6.900 miljoen metrische ton geen enkele vorm van recycling hebben ondergaan. Dit leidt tot ophoping van plastic op stortplaatsen of verspreiding in het milieu.

Storten op een stortplaats is een van de meest gebruikte methoden om plasticafval te beheren, maar het heeft een beperkte capaciteit. Verbranding daarentegen kan gevaarlijke chemicaliën en gassen uitstoten. Het recyclen van plasticafval tot nieuwe producten wordt gezien als een veelbelovende manier om het groeiende wereldwijde plasticafvalprobleem aan te pakken.

Zelfs wanneer plastic wordt gerecycled, wordt het omgezet in producten van mindere kwaliteit en waarde. Bovendien zijn dergelijke items niet geschikt voor veel toepassingen, zoals voedselverpakkingen, en blijven ze aanzienlijke vervuiling veroorzaken.

In conventionele “mechanische” recycling, wanneer plastic wordt gewassen en versnipperd, verbruiken ze grote hoeveelheden fossiele brandstofenergie. Dit stoot niet alleen broeikasgassen, afval en chemicaliën uit, maar creëert ook microplastics en nanoplastics.

Er zijn simpelweg “enorme hiaten” in het volledig benutten van het potentieel van plasticrecycling, volgens een recent rapport. Het aanpakken van de complexiteit van plasticrecycling vereist, volgens het onderzoek, erkenning van de aanwezigheid van plastic aan het einde van hun levensduur (EoL).

Jaarlijks wordt meer dan 400 Mt plastic voornamelijk als wegwerpproducten geproduceerd, wat meer dan 50% van de consumentgerichte plastics uitmaakt en moeilijk te recyclen is. Dit komt door de intrinsieke polymeer- en productontwerpsstromen van plastic die hun EoL-recycleerbaarheid belemmeren.

De complexiteit en diversiteit van plasticcomposities, verergerd door chemische additieven die voor veelzijdigheid worden gemengd, leidt tot een laag recyclingpercentage vanwege de moeilijkheid om verschillende grades samen te recyclen zonder eigenschappen te degraderen.

Bovendien vindt slechts een klein deel van de thermoplastics, waarvan de meeste recyclebaar zijn, hun weg in de recyclingstroom. Daarnaast zijn verschillende soorten plastics gewoonweg incompatibel tijdens recycling, wat uiteindelijk de kosten verhoogt en de winstgevendheid verlaagt.

Het onderzoek wees ook op een gebrek aan standaardisatie in afvalverwerking als een grote hindernis. Bijvoorbeeld, de Resin Identification Code (RIC), die het type plastichars in een product identificeert, heeft geen aparte klasse voor niet-recycleerbare, biologisch afbreekbare polymeren zoals rubber en polylactic acid.

De studie benadrukte de noodzaak van een uitgebreid etiketteringssysteem dat factoren zoals kleur in overweging neemt en certificeringen en vergunningen bijwerkt om af te stemmen op modern wetenschappelijk inzicht en bevindingen.

AI-gestuurde studie onthult wereldwijde plasticvervuilingscrisis

Een studie van de Universiteit van Leeds onthulde de schokkende omvang van de wereldwijde plasticvervuiling. Onderzoekers gebruikten AI om afvalbeheer in meer dan 50.000 steden te onderzoeken om te bepalen hoeveel plastic wordt weggegooid en wat ermee gebeurt. In 2020 kwam 52 miljoen ton plastic in het milieu terecht — genoeg om de aarde 1.500 keer te omcirkelen.

Meer dan twee derde van de plasticvervuiling komt van niet-ingehaald afval, zo vond de studie. Afvalinzameling is niet beschikbaar voor 1,2 miljard mensen, 15% van de wereldbevolking. Zij dumpen of verbranden hun afval. Het verbranden van plastic geeft giftige chemicaliën vrij die mensen en het milieu schaden.

Bron: Nature

De onderzoekers ontdekten ook dat India, niet China, de grootste plasticvervuiler is, gevolgd door Nigeria en Indonesië. Ze denken dat deze gebieden betere afvalinzameling nodig hebben om vervuiling te verminderen en de gezondheid te beschermen.

De studie benadrukt verbeteringen in wereldwijd afvalbeheer. De onderzoekers hopen dat hun bevindingen actie zullen stimuleren om dit groeiende probleem aan te pakken en het leven van miljoenen zonder adequate afvalinzameling te verbeteren.

Innovatieve oplossingen vinden voor de groeiende bedreiging

Tegenwoordig maakt iedereen zich zorgen over plasticvervuiling, en dat is terecht. Dit wereldwijde probleem is een grote kwestie geworden vanwege de ernstige negatieve effecten op het milieu en het menselijk lichaam.

Niet alleen het eindproduct zelf, maar in elke fase van de levenscyclus – van winning, productie, gebruik tot verwijdering – beïnvloeden plastics ons, onze gezondheid, ons milieu, de biodiversiteit en klimaatverandering. De schadelijkheid van plastics komt ook voort uit hun duurzaamheid.

De lange molecuulketens die plastic vormen zorgen ervoor dat het polymeer sterk genoeg is om tientallen jaren slijtage te weerstaan. In plaats van op te lossen, breken ze dus af tot kleinere plastics.

Wanneer grote plasticmaterialen worden gefragmenteerd tot maten kleiner dan 5 mm, ontstaan microplastics. Waswater, wegverf, versleten banden en stedelijk stof zijn bronnen van microplastics. Ze worden ook opzettelijk geproduceerd, zoals microbeads die worden gebruikt in gezondheids- en schoonheidsproducten. Terwijl plastic gemakkelijk overal om ons heen te vinden is, worden microplastics zelfs aangetroffen in oceanen, afgelegen eilanden en poolgebieden.

Door hun microscopische grootte worden microplastics gemakkelijk ingenomen, ingeademd en zelfs via de huid opgenomen. Volgens WWF kan een gemiddeld persoon ongeveer 5 gram plastic per week binnenkrijgen.

Daarnaast bewegen ze zich gemakkelijk door de voedselketen en blijven ze in het milieu bestaan. De risico’s van microplastics kunnen variëren van ondervoeding, ontstekingen en verminderde vruchtbaarheid tot sterfte.

Hoewel hun effect nog niet duidelijk bekend is, zoals we eerder meldden, groeit het bewustzijn van microplastics mee met hun aanwezigheid. Microplasticdeeltjes worden alomtegenwoordig op planetaire schaal, en hun interferentie in ons leven neemt ook toe.

In dit licht kan het verminderen van de algehele consumptie en de wereldwijde productie van nieuw plastic echt helpen om betere resultaten te behalen en een circulaire economie te realiseren.

Er vindt ook veel innovatie plaats om het probleem van plasticvervuiling aan te pakken. Enkele praktische oplossingen omvatten het creëren van biologisch afbreekbare en composteerbare plastics die worden gemaakt van materialen zoals suikerriet of maïszetmeel, zodat ze sneller afbreken en de milieubelasting verminderen.

Ocean clean-up initiatieven helpen ook bij het verwijderen van plasticafval uit mariene ecosystemen, terwijl herbruikbare verpakkingsmodellen plasticafval verminderen. Er is ook eetbare verpakking, waardoor plasticafval volledig kan worden vermeden.

Onderzoekers maken zelfs gebruik van AI om het probleem van microplasticvervuiling aan te pakken. Bijvoorbeeld: een team van de Universiteit van Waterloo ontwikkelde een AI-tool genaamd PlasticNet die deep learning en spectroscopie gebruikt om de unieke “vingerafdrukken” van deeltjes te onderscheiden voor snellere en nauwkeurigere identificatie, wat vooral nuttig is bij afvalwaterzuivering en voedselproductie.

Op persoonlijk niveau kunnen mensen voorkomen dat microplastics zich verspreiden door het gebruik van wegwerpproducten te minimaliseren en te kiezen voor kleding van natuurlijke vezels. Daarnaast heeft onderzoek aangetoond dat het koken van water kan helpen om het vrij te maken van nano- en microplastics (NMP’s).

PureCycle Technologies: Plasticafval zuiveren

Onder de bedrijven die innovatieve oplossingen creëren om het plasticvervuilingsprobleem aan te pakken, bevindt zich PureCycle Technologies (PCT ). Hun eigen technologie zuivert afvalpolypropyleen (PP), een van de meest voorkomende vormen van plastic in consumentengoederen, verpakkingen en auto-onderdelen, en zet het om in materialen die in hoogwaardige toepassingen kunnen worden hergebruikt.

Met een marktkapitalisatie van $1,76 miljard, worden de aandelen van PureCycle (PCT:NASDAQ) momenteel verhandeld tegen $10,66, een stijging van 151,11% jaar‑tot‑datum. Het heeft een EPS (TTM) van -0,93 en een P/E (TTM) van -10,92.

Voor Q2 2024 rapporteerde het bedrijf $10,9 miljoen onbegrensde cash en verkreeg een extra $18 miljoen via de verkoop van obligaties. In juni bereikte het de hoogste productiemaand, met meer dan 100.000 pond pellets op meerdere dagen. Het commerciële team introduceerde ondertussen gerecycled hars in meer markten. Het bedrijf merkte op:

“Door het PureCycle-hars te mengen met postindustriële gerecyclede materialen of nieuw polypropyleen, levert het samengestelde materiaal een consistenter product, zou het goedkeuringsproces voor klanten moeten vereenvoudigen, en wordt verwacht dat het de mogelijkheid vergroot om hogere niveaus van gerecycled product op de markt te brengen.”

Conclusie

Deze rechtszaak in Californië tegen ExxonMobil werpt een broodnodige schijnwerper op het voortdurende enorme probleem van plasticrecycling. Recycling alleen kan de schade die al is veroorzaakt door decennialange plasticproductie simpelweg niet ongedaan maken.

Met slechts één procent van het plastic dat succesvol wordt gerecycled, is een verschuiving naar het verminderen van plasticproductie essentieel voor betekenisvolle verandering. Naast juridische verantwoordelijkheid vereist het aanpakken van de wereldwijde plasticcrisis innovatie en samenwerking tussen sectoren om een duurzame toekomst te waarborgen.

Klik hier om te leren of een duurzaamheidsmetriek plasticvervuiling kan beperken.