Waarom de markt utility‑tokens bestraft: Een verschuiving naar security‑tokens

Er zijn talrijke redenen waarom de markt cryptocurrencies bestraft, en meer specifiek utility‑tokens. Hoewel volatiliteit inherent is aan de sector, hebben verschillende belangrijke factoren historisch geleid tot marktcorrecties en een verschuiving in het sentiment van beleggers.

Gebrekkige bedrijfsconcepten

Hoewel er valide projecten in de sector bestaan, zoals Stellar, zijn veel projecten ofwel openlijk fraude of, op zijn minst, gebaseerd op gebrekkige bedrijfsconcepten.

We zien vaak projecten die zichzelf presenteren als “Uber op de blockchain”. In dit scenario omvat het bedrijfsmodel vaak het betalen van chauffeurs in cryptocurrency om tussenpersonen te elimineren. Echter, industriële giganten zoals General Motors (GM ), Tesla (TSLA ) en Uber racen al naar autonome voertuigen. Wanneer men vraagt hoe zij deze technologische verschuiving willen aanpakken, hebben deze blockchain‑projecten zelden een antwoord. In wezen proberen ze Uber te verstoren door de betaalmethode te veranderen, terwijl Uber zelf al bezig is zichzelf te verstoren door de chauffeur volledig te verwijderen.

Een ander veelvoorkomend voorbeeld betreft projecten die zich adverteren als “Airbnb op de blockchain”. Vaak hebben deze bedrijven geen duidelijke marketingstrategie. Ze verwachten dat de gemiddelde consument Bitcoin koopt, deze naar een exchange overzet, het token van het bedrijf aanschaft en dat token vervolgens naar een eigen platform overzet alleen om een vakantie te boeken. Dit is geen gebruiksvriendelijke ervaring. Wanneer men vraagt hoe ze gaan verdienen, is het antwoord vaak uitsluitend gebaseerd op de waardestijging van hun tokens.

Een duidelijk voorbeeld van een slordig bedrijf zonder levensvatbaar plan was de Bee Token. Nergens in deze Initial Coin Offerings (ICO’s) werd aangetoond hoe ze het product zouden marketen of inkomsten zouden genereren. De realiteit is dat de overgrote meerderheid van deze bedrijven geen intentie had om een duurzame onderneming op te bouwen; hun primaire doel was geld inzamelen via de ICO. Hetzelfde geldt voor tientallen andere sectoren die ICO’s beweerden te verstoren, zoals reclame, gegevensopslag, esports en gezondheidszorg.

Naarmate de markt volwassen wordt, worden institutionele beleggers veeleisender. De verschuiving naar Security Token Offerings (STO’s) helpt ervoor te zorgen dat uitgevers transparanter zijn en dat het aantal slechte actoren wordt verminderd.

Hebzucht van beurzen

Er zijn over het algemeen twee soorten bedrijven die geld ophalen via token‑aanbiedingen: frauduleuze bedrijven met als doel hype, en legitieme startups.

Startups opereren met een krap budget. Ze meten hun burn‑rate nauwkeurig en proberen het opgehaalde kapitaal zo lang mogelijk te rekken om salarissen, huur en operationele kosten te dekken. Ze kunnen de exorbitante noteringstarieven van sommige grote beurzen, die kunnen variëren van tientallen Bitcoin tot miljoenen dollars, niet betalen. Ondertussen gebruiken frauduleuze projecten vaak het opgehaalde geld specifiek om deze kosten te betalen, waarbij ze hype boven productontwikkeling stellen.

Historisch gezien heeft de markt deze frauduleuze bedrijven vaak beloond omdat ze zich zichtbaarheid konden veroorloven. Het succes van een ICO werd afhankelijk van marketing en hype in plaats van daadwerkelijke productadoptie. De industrie verschuift echter. Legitieme security‑token‑beurzen richten zich op compliance en handelsvolume in plaats van roofzuchtige noteringstarieven, waardoor een gelijk speelveld voor legitieme bedrijven wordt gegarandeerd.

Hard forks

De theorie achter hard forks is evolutie: er ontstaat een meningsverschil tussen het management of de ontwikkelaars, en beide partijen gaan hun eigen weg om de code te “forken”, waarbij de markt de winnaar bepaalt. Hoewel er enige geldigheid aan deze theorie zit, veroorzaakt het tal van problemen.

Ten eerste veroorzaakt het verwarring op de markt. De gemiddelde consument die Bitcoin overweegt, moet leren onderscheid te maken tussen verschillende versies, zoals Bitcoin Cash, Bitcoin Gold of Bitcoin SV. Ten tweede verwatert het het merk. Als er 15 versies van Apple ‑producten zouden zijn van 15 verschillende bedrijven, allemaal genaamd Apple, zou de merkwaarde kelderen. Dezelfde logica geldt voor crypto‑activa; hoe meer forks er bestaan, hoe meer de merkwaarde wordt verdund.

Ten slotte dagen forks het “sound money”‑verhaal uit. De kernwaardepropositie van Bitcoin is de harde limiet van 21 miljoen munten. Elke fork leert de markt dat deze limiet willekeurig is, omdat ontwikkelaars de voorraad oneindig kunnen dupliceren op een nieuwe keten. Digitale securities daarentegen kunnen niet op deze manier worden geforkt. Dit waarborgt de integriteit van het activum en verwijdert marktverwarring.

Prijsvolatiliteit

De extreme volatiliteit van cryptocurrencies veroorzaakt twee afzonderlijke problemen voor adoptie. Ten eerste, wanneer de prijs crasht, zijn handelaren terughoudend om crypto‑activa te accepteren omdat ze opereren met krappe winstmarges en het risico niet kunnen dragen tenzij de fondsen onmiddellijk naar fiat worden omgezet.

Ten tweede, wanneer de prijs snel stijgt, willen consumenten hun munten niet uitgeven. Deze deflatoire psychologie leidt tot hamsteren in plaats van het circuleren van de valuta. Beide problemen veroorzaken wrijving op de markt en ontmoedigen gebruikersadoptie. Stablecoins en security tokens, die worden gedekt door echte activa, zijn ontworpen om deze kwesties op te lossen.

Hacken en gebruikersfouten

Het gebruik van cryptocurrencies kan moeilijk en onverbiddelijk zijn. Het vereist het opslaan van privésleutels en zorgt ervoor dat één gebruikersfout kan leiden tot volledig verlies. Dit eist dat mensen zich gedragen met de perfectie van machines, waardoor iedereen die niet technisch onderlegd is, wordt buitengesloten.

Bovendien vormen cryptocurrencies een kwetsbaarheidsgebied voor handelaren. Ze weten dat als fondsen worden gehackt, deze vaak niet kunnen worden teruggehaald. Voor instellingen die met miljarden dollars omgaan, is het risico op een massale overval een niet-haalbare optie. Werkelijke marktadoptie is onwaarschijnlijk voor elk token tenzij het identiteitsverificatie “ingebakken” heeft.

Security tokens lossen dit probleem op. Omdat ze Know Your Customer (KYC) compliance geïntegreerd in het protocol hebben, kan een gestolen token worden bevroren en opnieuw worden uitgegeven aan de rechtmatige eigenaar. Deze eenvoudige functie lost de kritieke problemen van hacken en verloren privésleutels op.

Samenvatting

Institutioneel geld heeft de beperkingen van utility‑tokens erkend en heeft de blootstelling aan deze activa verminderd om zich te richten op getokeniseerde securities. Hoewel er veel factoren zijn die bijdragen aan marktcycli, drijven de fundamentele gebreken van utility‑tokens—gebrek aan inkomstenmodellen, gebruikersfrictie en beveiligingsrisico’s—de verschuiving. Digitale securities bieden een conforme, veilige en transparante alternatieve die de volgende golf van de crypto‑economie vertegenwoordigt.