Wat te verwachten van Trumps voorgestelde $2000 ‘Dividend’

In een recente reeks berichten op Truth Social in het weekend stelde president Trump voor om $2000 terugbetalingen te geven aan Amerikanen met een laag tot middeninkomen. Deze uitkeringen zouden deel uitmaken van zijn strategie om steun te winnen voor het gebruik van tarieven als middel om de binnenlandse productie te stimuleren. Dit is wat u moet weten.

De president plaatste in het weekend verschillende interessante berichten, waarin hij hintte op extra inkomen voor de gemiddelde Amerikaan. In één bericht stelde de president dat Republikeinen elke Amerikaanse zorgspaarrekening moeten financieren.

Later in het weekend volgde hij zijn bericht op met de mededeling dat een dividend van minstens $2000 per persoon aan iedereen zou worden betaald, met uitzondering van personen met een hoog inkomen. Hij merkte ook op dat eventuele overschotten zouden worden gebruikt om de nationale schuld te verlagen. Sindsdien zijn er geen verdere details aan het publiek gedeeld over deze betalingen, maar velen zijn het erover eens dat het zeer moeilijk zou zijn om deze manoeuvre uit te voeren zonder de nationale schuld te verhogen.

Hoe tarieven de $2000 terugbetalingsdebat aanwakkeren

Om volledig te begrijpen hoe de regering op dit punt is beland, is het essentieel om tarieven en hun impact op de economie te onderzoeken. Tarieven zijn belastingen die worden toegevoegd aan geïmporteerde goederen. Belangrijk is dat tarieven worden betaald door de importeur, in dit geval Amerikaanse bedrijven, niet door het bedrijf dat de goederen het land binnenstuurt.

Het langetermijndoel van tarieven is het stimuleren van de binnenlandse productie. Tarieven kunnen dit bereiken door buitenlandse goederen duurder te maken, waardoor klanten en fabrikanten worden aangemoedigd om bij lokale productieopties te blijven. Bovendien kunnen ze grotere operaties naar de VS verplaatsen om deze kosten te elimineren.

Bron – Apollo

Op de korte termijn zijn tarieven een snelle manier om de inkomsten te verhogen. Bedrijven moeten lokale leveranciers vinden, en in sommige gevallen is dat geen optie. Daardoor moeten deze bedrijven de hogere belastingen betalen om operationeel te blijven, waardoor de geïnde belastingen toenemen.

Tariefen als onderhandelingsinstrument in de handel

Trump heeft tarieven gebruikt als een manier om onderhandelingen tussen handelspartners te stimuleren. Deze strategie heeft gemengde resultaten opgeleverd, waarbij sommige landen toegegeven hebben aan het verzoek van de VS, terwijl andere vergeldende tarieven hebben opgelegd. Een voorbeeld van het gebruik van tarieven voor onderhandelingen is te zien bij de recente handelsonderhandelingen tussen de VS en China.

De VS en China zaten maandenlang in een conflict over Trumps tarieven, waarbij beide partijen enorme tarieven op elkaars sectoren hebben opgelegd. Deze week kondigden de landen aan dat ze een tijdelijke overeenkomst hadden bereikt. De deal zou betekenen dat China de verzending van zeldzame aardmetalen naar de VS hervat, die cruciaal zijn voor de meeste elektronische apparaten van het land.

Bovendien stemde het land ermee in om tegen het einde van 2025 minstens 12 miljoen metrische ton (MMT) Amerikaanse soja te kopen. In ruil daarvoor zou de VS verschillende tariefvrijstellingen voor een jaar verlengen. Daarnaast zou de VS ermee instemmen de tarieven op Chinese importen het komende jaar niet te verhogen terwijl de landen blijven onderhandelen.

Verzamelde tarieven

Trump is zeer uitgesproken geweest over het gebruik van tarieven om de lokale productie te stimuleren, en zijn administratie heeft tarieven opgelegd aan verschillende handelspartners en goederen. Concreet zijn er tarieven op geneesmiddelen, staal, auto’s en meer.

Volgens het septemberrapport van het ministerie van Financiën heeft de VS dit jaar al het bedrag aan douanerechten verdubbeld. Concreet tonen de rapporten aan dat er ongeveer $195 miljard is geïnd in de eerste drie kwartalen, waarbij sommige analisten voorspellen dat dit volgend jaar kan verdubbelen. Bovendien hebben de tarieven verschillende landen aan de onderhandelingstafel gebracht.

Swipe to scroll →

Werkelijke kosten van tarieven nog niet gevoeld door consumenten

Ondanks hun vermeende effectiviteit zijn er velen die vinden dat de administratie deze heffingen viert alsof ze niet van Amerikaanse bedrijven zijn geïnd. Ze beweren dat de financiering de economie heeft vertraagd en heeft geleid tot hogere prijzen en inflatie.

Nog zorgwekkender is het toenemende aantal analisten dat gelooft dat de werkelijke kosten van de tarieven nog niet zijn gevoeld. Volgens recente gegevens hebben bedrijven ervoor gekozen de lasten van de extra kosten te dragen in plaats van de volledige kostenstijging door te berekenen aan hun klanten. Deze beslissing werd veroorzaakt door een gevoel van consumentenvermoeidheid.

Rapporten tonen aan dat bedrijven de extra kosten hebben verdeeld tussen fabrikanten, zichzelf en klanten. Deze manoeuvre heeft de bedrijven in staat gesteld de kosten geleidelijk in de loop van de tijd te verhogen. Echter, na maanden van het verlichten van de consumentenspanning, bevinden veel van deze bedrijven zich nu in een positie waarin ze de kosten moeten doorberekenen om operationeel en winstgevend te blijven.

Een ander rapport, uitgegeven door Yale’s budgetlab, onthulde dat tarieven elk Amerikaans huishouden tegen het einde van dit jaar ongeveer $1800 zouden kunnen kosten. Deze studie concludeerde dat consumenten de hoogste tarieftarieven sinds 1934 ervaren, namelijk 17,9%.

Details blijven onduidelijk

De president stelde dat de geplande tariefteruggaven bedoeld waren om het Amerikaanse volk terug te betalen. Veel mensen zien de manoeuvre echter als een politieke stunt. Ze wijzen op het ontbreken van belangrijke details en een schijnbaar gebrek aan financiering om een directe betaling te realiseren als de belangrijkste redenen waarom Amerikanen niets anders dan loze beloften van de administratie mogen verwachten.

Voorgestelde tijdschema

Het Witte Huis heeft geen tijdschema gegeven. Gezien de omvang van het plan en de vele juridische en financiële hindernissen die de administratie moet overwinnen om het te realiseren, geloven velen dat het jaren kan duren om het te laten slagen, als het al gebeurt. Daarnaast merken ze op dat de administratie niet heeft gespecificeerd of de betaling direct of indirect zou zijn.

Directe betaling

Hoewel hij niet expliciet heeft gezegd dat de $2000 in de vorm van een cheque zou komen, heeft de president termen gebruikt die daarop wijzen. Zijn gebruik van het woord dividend en het feit dat hij tijdens de COVID-19-pandemie directe betalingen aan burgers heeft gedaan, hebben sommigen enthousiast gemaakt over het vooruitzicht van een stimulusachtige betaling in de komende maanden.

Indirecte betalingen

Het is waarschijnlijker dat de administratie een belastingkrediet of -aftrek zal creëren als direct gevolg van de tarieven. Deze overtuiging is versterkt na een recent interview met minister van Financiën Scott Bessent. In het rapport was hij voorzichtig om niet te zeggen dat de betaling een cheque zou zijn, maar eerder dat deze in vele verschillende vormen kan worden geleverd.

In plaats daarvan opperde hij het idee van een belastingkrediet en verwees naar de belastingverlagingen die het Congres eerder in het jaar al had aangenomen als voorbeelden. Deze belastingvrijstellingen omvatten populaire wijzigingen zoals het afschaffen van belasting op fooien, overuren en sociale zekerheidsuitkeringen.

Welke problemen ondervindt de $2000 terugbetaling

Er zijn verschillende belangrijke details die de regering met het publiek en het Congres moet delen om hun plan werkelijkheid te maken. Ten eerste moeten ze precies uitleggen hoe ze van plan zijn deze terugbetaling te financieren. Volgens de meeste economen zou het dividendplan niet haalbaar zijn zonder de nationale schuld aanzienlijk te verhogen.

Niet genoeg tarieven om $2000 aan iedereen te betalen

Minuten nadat de president zijn berichten op sociale media begon, waren er al verschillende economen die de strategie ontkenden. Bijvoorbeeld, de voormalige waarnemend voorzitter van de White House Council of Economic Advisers, Tomas Philipson, wees snel op de absurditeit van het voorstel.

Hij gebruikte eenvoudige wiskunde om aan te tonen dat als je $2.000 betaalt aan 100 miljoen Amerikanen, je al al het door tarieven tot nu toe geïnde belastinggeld hebt uitgegeven. Dat betekent dat de uitbetaling van de tarieven slechts een derde van het land zou kunnen betalen voordat het een schuldenlast wordt.

Philipson was niet alleen in zijn observatie. Het Committee for a Responsible Federal Budget gaf een verklaring waarin werd geschat dat de betalingen tot wel $600B zouden kosten als ze rechtstreeks aan Amerikaanse burgers worden betaald, zoals de pandemie-stimuluscheques.

Supreme Court-zaak kan het tariefbeleid hervormen

Al dit dividendpraat komt te midden van de Supreme Court-zaak van de Trump-administratie, waarin het team van de president betoogt dat hij het recht heeft om tarieven op te leggen als middel om de lokale productie te stimuleren. Het proces, dat naar verwachting nog enkele weken zal duren, heeft laten zien dat de administratie betoogt dat de tarieven nooit bedoeld waren als inkomsten genererende instrumenten, maar als regulerende tarieven.

De oppositie heeft betoogd dat alleen het Congres de macht heeft om tarieven op landen te heffen. Daardoor staat er veel op het spel voor beide kanten. Als Trump de beslissing wint, zou dat een voortzetting kunnen betekenen van de tariefoorlogen die gedurende zijn tweede termijn zijn gezien.

Als zijn tegenstanders zegevieren, betekent dit dat de Trump-administratie de Amerikaanse bedrijven moet terugbetalen voor het geld dat ze aan de tarieven hebben uitgegeven. Opmerkelijk is dat zowel de drie linkse als de drie meest conservatieve rechters van het hof van mening zijn dat dit de verantwoordelijkheid van het Congres is. Daardoor zouden de tarieven als illegaal kunnen worden beschouwd.

Supreme Court-uitspraak zou alles kunnen veranderen

Als deze uitspraak plaatsvindt, betekent dit dat er weinig tot geen kans is dat de administratie binnenkort $2000 stimuluscheques naar de massa zal sturen. Het zou ook een einde betekenen aan de tariefoorlog die economen maandenlang heeft bezorgd.

Hoe zullen de markten reageren als het wordt goedgekeurd?

Als, bij toeval, de Trump-administratie directe betalingen aan Amerikaanse burgers kan garanderen, zou dit worden gezien als een grote overwinning voor hun partij. Het zou ook de tweede keer signaleren dat de president directe stimulus naar burgers heeft gestuurd. Opmerkelijk is dat het zelfs in de vorm van een cheque met zijn handtekening kan komen, zoals de stimuluscheques.

De goedkeuring van deze terugbetalingen zal verdere groei stimuleren in de aandelen- en cryptomarkten, die beide op een hoogtepunt staan. Opmerkelijk is dat de Trump-administratie de aandelenmarkt aanwijst als een direct gevolg van haar tarieven. Bovendien kan de steun van zijn administratie aan de crypto-economie meer groei voor blockchainbedrijven betekenen.

Korte termijn

Deze kortetermijnstimulans in financiering zou de uitgaven tijdens de feestdagen verhogen, wat nodig is voor het vierde kwartaal. Er zijn echter enkele nadelen waar economen tegen waarschuwen. Ten eerste beweren velen dat deze financiering meer inflatie zal veroorzaken.

Ze merken op dat elke keer dat je een toestroom van financiering aan de economie toevoegt zonder het aanbod van goederen en diensten uit te breiden, de kosten van goederen en diensten stijgen. Bijvoorbeeld, de pandemie-stimuluscheques veroorzaakten een stijging van 2,6 punten in de inflatie, volgens een 2023‑studie van de Federal Reserve Bank of St. Louis.

Consumentenprijzen zouden stijgen

Als de inflatie stijgt, kunnen consumenten blijven zien dat de prijzen stijgen. Aangezien het merendeel van de tariefkosten nog niet is gevoeld, zou deze manoeuvre kunnen leiden tot drastische prijsstijgingen van alledaagse artikelen vlak voor het vakantieseizoen.

Geen nieuwe strategie

Opmerkelijk is dat het idee om Amerikaanse burgers terug te betalen voor tariefkosten niet nieuw is. In juli sprak de president over het plan. Slechts enkele dagen later introduceerde senator Josh Hawley, R-Mo., de American Worker Rebate Act van 2025. Deze wetgeving zou ervoor zorgen dat Amerikanen binnen het komende jaar tariefgefinancierde terugbetalingscheques ontvangen.

De $2000 tariefteruggave – Conclusie

Hoewel het indrukwekkend zou zijn om de administratie tariefbelastingen met de bevolking te zien delen, is het zeer onwaarschijnlijk dat dit in de vorm van een directe betaling zal gebeuren. Het is veel praktischer voor de administratie om de hype te gebruiken als middel om hun belastingverlagingen te promoten en deze te bundelen met hun tariefbeleid.

Echter, de lopende Supreme Court-zaak zou de plannen van de administratie kunnen ondermijnen en een omkering van haar werk tot nu toe veroorzaken. Daarom zijn alle ogen gericht op het Supreme Court om te zien of ze de tarieven van Trump legaal vinden en wat de volgende stappen zullen zijn. Bijgevolg zal hun uitspraak een onmiddellijk effect hebben en de markt in de toekomst sturen.

Ontdek andere interessante financiële nieuws Hier