PRA en FCA onderzoeken kapitaal- en uittredingsregels voor Britse kredietunies

De Prudential Regulation Authority en de Financial Conduct Authority kondigden een gezamenlijk onderzoek aan naar de regelgeving voor Britse kredietunies op 3 november 2026. Daarbij bekijken zij wijzigingen in de kapitaalvereisten en nalevingslasten in een sector met ongeveer 340 instellingen, meer dan twee miljoen leden en circa £4,9 miljard aan activa.

In het consultatiedocument wordt onderzocht of een kader dat is ontwikkeld voor relatief kleine instellingen met eenvoudige spaar- en leenproducten nog passend is, nu wetswijzigingen, consolidatie, hervorming van de gemeenschappelijke band en nieuwe bedrijfsmodellen tot een grotere verscheidenheid aan instellingen leiden. Ook komen groei, risicobeheer en uittreding uit de markt aan bod. De toezichthouders vragen om onderbouwing en analyses; zij stellen geen beleidswijzigingen voor en verbinden zich daar ook niet toe.

Shoib Khan, directeur van de PRA voor Britse instellingen die deposito’s aantrekken, zei dat er «ruimte is om hun regime nog meer in verhouding te brengen en groei verder te stimuleren» en dat hij openhartige reacties van instellingen wilde ontvangen.

Kapitaalopties verschillen naar omvang en complexiteit

De huidige vereisten zijn voornamelijk gebaseerd op een eenvoudige hefboomratio. Kredietunies met minder dan £5 miljoen aan activa moeten een kapitaalratio van 3% aanhouden; bij activa tussen £5 miljoen en £10 miljoen loopt die op tot 5%. Boven £10 miljoen bedraagt de vereiste ratio 5% over de eerste £10 miljoen, 8% over activa boven £10 miljoen en 10% over activa boven £50 miljoen. Omdat deze maatstaf vooral de omvang van de balans weerspiegelt, kunnen instellingen van vergelijkbare omvang met dezelfde vereiste te maken krijgen, ook als de risico’s van hun activa verschillen.

Voor de kleinste en eenvoudigste instellingen, hier opgevat als instellingen met minder dan £10 miljoen aan activa, is een mogelijk pakket in beeld dat lichtere administratieve verplichtingen combineert met een hogere ondergrens voor het kapitaal. Daarbij zou onder £10 miljoen een uniforme hefboomratio van 5% kunnen gelden, ter vervanging van de huidige vereiste van 3% onder £5 miljoen. Tegelijkertijd zouden voorgeschreven documenten worden vereenvoudigd, bepaalde interne-auditvereisten worden vervangen door bredere onafhankelijke assurance en gestroomlijnde rapportage worden overwogen. De waarborgen voor kernkapitaal, liquiditeit, voorzieningen, deposantenbescherming en governance zouden behouden blijven.

Voor grotere of complexere kredietunies onderzoekt het document eenvoudige risicogewogen activa op basis van een vereenvoudigd Bazels kader, op maat gemaakte kapitaaltoeslagen en een eenvoudige kapitaalbuffer om schokken tijdens stress op te vangen. Een eenvoudiger alternatief zou de aanpak op basis van hefboomratio behouden, maar de vereiste verhogen, bijvoorbeeld van 10% naar 15% over de totale activa boven £300 miljoen. Een derde mogelijkheid is dat instellingen waarvan de omvang en activiteiten steeds meer op die van bouwspaarbanken lijken, de status van bouwspaarbank aannemen. Daarvoor zou echter een wetswijziging nodig zijn.

Groeiplannen roepen vragen op over bedrijfsvoering en risico’s

De FCA begrijpt dat kredietunies, zowel kleine als grote, nog geen gebruik hebben gemaakt van koopovereenkomsten op afbetaling, huurkoopovereenkomsten en verzekeringsbemiddeling die zijn toegestaan op grond van de Financial Services and Markets Act 2023. De FCA vraagt of regelgeving, operationele uitdagingen, de vraag of andere factoren het gebruik hiervan in de weg staan.

Organisaties voor gedeelde dienstverlening zijn een ander aandachtspunt. Credit Union Service Organisations zijn gezamenlijk eigendom van twee of meer kredietunies en kunnen middelen bundelen voor operationele, technologische of administratieve diensten die anders individueel te duur of te complex zouden zijn om te verkrijgen. De toezichthouders verwachten dat kredietunies die hiervan gebruikmaken zorgen voor passende governance, toezicht, risicobeheer en beheersmaatregelen. Ook bekijken zij of aanvullende FCA-richtlijnen voor afspraken met derden nuttig zouden zijn.

In de onderdelen over risico’s wordt groei gekoppeld aan waarborgen. Snelle groei van het ledenbestand, de kredietverlening en de complexiteit van producten kan risico’s sneller doen toenemen dan de governance en beheersmaatregelen zich ontwikkelen, vooral wanneer leden via bemiddelaars binnenkomen. Mogelijke maatregelen zijn limieten voor blootstellingen, beheersing van concentratierisico’s, uitgebreidere stresstests en formelere kaders voor risicobewaking en escalatie.

Vaste hypotheekrentes brengen een ander risico met zich mee wanneer de financieringskosten stijgen terwijl de inkomsten uit hypotheekactiva gelijk blijven. Omdat kredietunies momenteel geen derivaten mogen gebruiken, zou een mogelijkheid zijn om instellingen die producten met een vaste rente aanbieden deze uitsluitend voor risicobeheer te laten inzetten, mits de PRA daarvoor toestemming geeft en er bewijs is van voldoende deskundigheid. Een dergelijke wijziging zou ook tegenpartij-, operationele, juridische en waarderingsrisico’s meebrengen, waarvoor specialistische expertise en solide beheersmaatregelen nodig zijn.

Uittredingsregels maken deel uit van de groeievaluatie

Verwachtingen voor de planning van een ordelijke uittreding gelden al voor kredietunies met meer dan £100 miljoen aan activa. Voor de meeste instellingen onder die grens gelden geen vereisten voor herstel- of ordelijke-uittredingsplannen; bij afwikkeling wordt vertrouwd op de procedures voor Single Customer View en uitbetaling door de Financial Services Compensation Scheme. Beperkte uittredingsmogelijkheden kunnen instellingen minder alternatieven laten voordat insolventie onvermijdelijk wordt, wat de kosten, verstoringen en onzekerheid voor leden mogelijk vergroot.

Overdrachten van activiteiten zijn momenteel alleen toegestaan tussen kredietunies met dezelfde of een overlappende gemeenschappelijke ledenbinding. Door die beperking te versoepelen, zou de groep potentiële kopers kunnen worden uitgebreid, zou een eerlijke marktprijs beter haalbaar worden en zou de waarde van de leningenportefeuille tijdens een afwikkeling behouden kunnen blijven. Daarvoor zijn ook waarborgen nodig voor de geschiktheid van kopers, de waardering, de communicatie met kredietnemers, de continuïteit van het leningbeheer en de bescherming van kwetsbare leden. Voor de verkoop van leningenportefeuilles of niet-renderende leningen aan partijen buiten de sector is mogelijk een wetswijziging nodig, die onder de bevoegdheid van HM Treasury valt. Daarom vraagt het document om reacties in plaats van specifieke oplossingen voor te stellen.

Reacties moeten uiterlijk 5 maart 2027 zijn ingediend. De ontvangen informatie zal uitwijzen of lichtere eisen voor kleine instellingen, meer risicogevoelige kapitaaleisen voor grotere instellingen en ruimere mogelijkheden voor groei en uittreding kunnen worden gecombineerd zonder de bescherming van leden of het vertrouwen in de sector te verzwakken.