Offshorevaluta: een andere manier om kapitaalstromen te beheren

Hoe de offshore-yuan van China mondiale kapitaalstromen beïnvloedt

Wanneer beleggers aan valutabeleid denken, denken ze meestal aan rentebesluiten, interventies op de valutamarkt of beperkingen op het overmaken van geld naar het buitenland. Overheden kunnen de internationale financiële wereld echter ook beïnvloeden via een minder zichtbaar mechanisme: door te bepalen hoeveel van hun valuta buiten de landsgrenzen beschikbaar is.

De offshore-yuan van China is hiervan een goed voorbeeld. Het belang ervan gaat verder dan de wisselkoers die op een handelsscherm wordt weergegeven. De beschikbaarheid van offshoregeld kan van invloed zijn op financieringskosten, investeringsprikkels en de kanalen die internationale beleggers toegang geven tot binnenlandse activa.

Een nieuwe studie van Saleem Bahaj en Ricardo Reis, gepubliceerd in het Journal of Macroeconomics, onderzoekt de gevolgen van deze constructie voor de overheidsfinanciën.¹ De belangrijkste conclusie is dat het beheer van offshorevaluta kapitaalstromen kan beïnvloeden, terwijl het relatief weinig overheidsinkomsten oplevert. Voor beleggers helpt dit onderscheid te verklaren waarom beleid met een beperkte impact op de begroting toch van belang kan zijn voor de markten.

Wat is de offshore-yuan?

De renminbi, doorgaans yuan genoemd, wordt verhandeld op verschillende markten. CNY verwijst doorgaans naar de binnenlandse markt op het Chinese vasteland, terwijl CNH de offshoremarkt aanduidt. Het gaat om markten voor dezelfde nationale valuta, niet om afzonderlijke valuta’s die door concurrerende overheden worden uitgegeven.

Dat onderscheid is van belang omdat de toegang, liquiditeit en regelgeving verschillen. In het model van de auteurs verhinderen kapitaalcontroles dat huishoudens in eigen land en buitenlandse beleggers rechtstreeks over de grens investeren. Bankdeposito’s in offshore-yuan bieden een tussenkanaal, terwijl de autoriteiten de offshorereserves beheersen en invloed uitoefenen op de mogelijkheid van banken om deposito’s te creëren.

Zo ontstaat een geldstelsel met twee lagen. Reserves van de centrale bank vormen de basis, terwijl commerciële banken het depositovolume uitbreiden. Beleidsmakers kunnen de financiële omstandigheden op de offshoremarkt daardoor beïnvloeden met de beschikbaarheid van reserves en liquiditeitsregels, zonder elke grensoverschrijdende transactie als een afzonderlijk belastbaar feit te behandelen.

Hoe offshoreliquiditeit kapitaalstromen beïnvloedt

Neem een belegger die activa wil kopen die luiden in een valuta die offshore moeilijk te verkrijgen is. Het verwachte rendement op die activa is slechts één onderdeel van de berekening. De benodigde financiering kan duur zijn, en die kosten kunnen de belegging minder aantrekkelijk maken.

In het model van de onderzoekers leidt schaarste aan offshoregeld tot verschillen tussen het rendement op offshoredeposito’s en het rendement dat beleggers zouden kunnen behalen als ze onbeperkt toegang hadden tot binnenlandse of buitenlandse beleggingen. Deze verschillen werken als een impliciete belasting op grensoverschrijdende investeringsprikkels.

De vergelijking met een belasting op financiële transacties is nuttig, maar niet volledig. Een transactietaks brengt een expliciet bedrag in rekening voor activiteiten die aan de voorwaarden voldoen. Beheer van offshoreliquiditeit verandert de financiële omstandigheden door geld schaars te maken en de kosten ervan te beïnvloeden.

De auteurs wijzen op praktische voordelen: valutatransacties salderen automatisch tegengestelde stromen, het offshoregeldvolume kan regelmatig worden aangepast en centrale banken beschikken over instrumenten om de door banken gecreëerde liquiditeit te beïnvloeden. De bijdrage van dit artikel bestaat erin de bijbehorende gevolgen voor de overheidsfinanciën te onderzoeken, niet om aan te tonen dat deze aanpak altijd het beste beleid is.

Waarom de gevolgen voor de overheidsfinanciën verrassend beperkt zijn

In de studie worden de overheidsinkomsten uitgesplitst in seigneuriage en liquiditeitsinkomsten. Seigneuriage betreft het financiële voordeel dat samenhangt met het uitgeven van geld. Liquiditeitsinkomsten vloeien voort uit de werking van leenfaciliteiten. Ook banken kunnen voordeel halen uit het aanbieden van offshoredeposito’s, waardoor niet al deze baten bij de overheid terechtkomen.

Een belangrijke benadering brengt de totale overheidsinkomsten in verband met de omvang van offshoredeposito’s ten opzichte van het bbp en de belastingachtige wig die samenhangt met schaarste op de offshoremarkt. Een kleine offshoredepositomarkt beperkt de inkomstenbasis, ook wanneer het mechanisme investeringsbeslissingen beïnvloedt.

Deze cijfers moeten zorgvuldig worden geïnterpreteerd. De bredere bandbreedte is gebaseerd op indicatieve berekeningen met gegevens over grensoverschrijdende deposito’s en veronderstelde beleidswiggen. Het cijfer voor China is een schatting op basis van de omstandigheden op de offshore-yuanmarkt, geen gecontroleerde begrotingspost. Hieruit volgt niet dat alle landen hetzelfde resultaat zouden boeken.

De onderzoekers constateren ook dat de opbrengstcurves onder de door hen gemodelleerde omstandigheden relatief vlak zijn. Aanpassing van de geldhoeveelheid levert slechts beperkte extra begrotingsopbrengsten op. Dat wijst op een zwakkere prikkel om het beheer van offshorevaluta’s in te zetten als middel om inkomsten te genereren, al sluit het andere motieven om kapitaalstromen te beperken niet uit.

Waar valutabeleggers op moeten letten naast wisselkoersen

Het praktische inzicht is dat de prijs van een valuta en de financieringskosten van posities in die valuta twee verschillende variabelen zijn. Een belegger kan een wisselkoersbeweging correct voorspellen en toch de economische haalbaarheid van een transactie verkeerd inschatten als financiering duurder wordt.

Voor bedrijven gelden vergelijkbare overwegingen bij het betalen van leveranciers, het aanhouden van werkkapitaal of het financieren van activiteiten in het buitenland. Betrouwbare toegang tot liquiditeit kan net zo belangrijk zijn als de mogelijkheid om valuta om te wisselen.

Een bruikbaar raamwerk om de ontwikkelingen te volgen, omvat:

• Kosten van offshorefinanciering en beschikbaarheid van deposito’s.
• Verschillen tussen onshore- en offshorewisselkoersen.
• Regels voor onderpand, markttoegang en liquiditeitsfaciliteiten.

De studie biedt geen handelssignaal. De waarde ervan ligt in het verband dat ze legt tussen de werking van het monetaire stelsel en beleggingsprikkels. Ook wijst ze op een mogelijke spanning: een bredere internationale toepassing van een valuta kan de offshoremarkt en het opbrengstpotentieel ervan vergroten, terwijl beleidsmakers mogelijk toch de controle willen behouden over de financiële omstandigheden bij grensoverschrijdende transacties.

Waarom digitale betalingen nog steeds afhankelijk zijn van liquiditeit

Dit onderscheid is relevant voor financiële innovatie. Snellere betalingsnetwerken kunnen vertragingen in de verwerking verminderen, maar snelheid alleen garandeert niet dat deelnemers de juiste valuta kunnen verkrijgen, aanvaardbaar onderpand kunnen gebruiken of geld over grenzen tussen rechtsgebieden kunnen verplaatsen.

Securities.io bespreekt stablecoins en snellere afwikkeling van effecten en onderzoekt hoe nieuwe afwikkelingsregelingen de werking van markten kunnen veranderen. De berichtgeving over de strategie van Mastercard voor stablecoinbetalingen laat zien dat gevestigde instellingen belangstelling hebben voor alternatieve betalingsinfrastructuur.

Intussen legt Stripes gids uit 2026 over grensoverschrijdende betalingen met stablecoins uit hoe deze worden gebruikt voor internationale overboekingen. Deze ontwikkelingen betreffen betalingstechnologie; het artikel over offshorevaluta’s gaat over monetaire regelingen. Het verband is een analytische les, geen bevinding over blockchain: een verbeterd overboekingsmechanisme neemt de financiële beperkingen eromheen niet automatisch weg.

Voor beleggers die beweringen over fintech beoordelen, wordt de vraag concreter. Verplaatst een innovatie saldi alleen sneller, of verbetert ze ook de toegang tot financiering, valutaconversie en bruikbaar onderpand?

HSBC brengt beleggers in contact met offshoremarkten voor yuan

HSBC Holdings biedt via zijn rol in grensoverschrijdend bankieren en offshoremarkten voor renminbi beleggers een beursgenoteerde onderneming die bij deze ontwikkelingen betrokken is. Dat belang komt vooral duidelijk naar voren bij financieringsregelingen die bestaande activa bruikbaarder maken.

In februari 2025 voltooide HSBC repo-transacties in offshore-renminbi, met Chinese obligaties voor de binnenlandse markt die via Northbound Bond Connect waren verworven als onderpand. Een repo is een financieringsconstructie waarbij effecten worden verkocht met de afspraak ze later terug te kopen. HSBC trad op als liquiditeitsverschaffer en bewaarder voor de deelnemende cliënten.

Dit is een voorbeeld van praktische innovatie in de infrastructuur: beleggers kunnen in aanmerking komende obligaties gebruiken om offshorefinanciering aan te trekken, in plaats van die obligaties uitsluitend te beschouwen als beleggingen die uiteindelijk worden verkocht.

In juli 2026 schetste HSBC ook de toenemende acceptatie van de renminbi en besprak het buitenlandse kredietverlening en de uitgifte van in yuan luidende obligaties. Dit is het marktbeeld van de bank, geen onafhankelijke bevestiging van de conclusies van het artikel.

Voor beleggers die aan deze infrastructuur blootstelling willen, is HSBC een gediversifieerde bankonderneming. Meer marktactiviteit kan de financierings-, bewaar- en transactiediensten ondersteunen, maar de studie voorspelt de winst van HSBC niet. De kredietkwaliteit, rentetarieven, regelgeving en omstandigheden binnen de bredere activiteiten van de bank blijven relevant.

Het laatste nieuws en de nieuwste ontwikkelingen rond HSBC Holdings (HSBA)

De beleggingsles uit het beheer van offshorevaluta’s

De bredere bijdrage van de studie is dat ze laat zien waarom monetaire invloed niet alleen aan overheidsinkomsten moet worden afgemeten. Een mechanisme kan weinig publieke inkomsten opleveren en tegelijk bepalen hoe beleggers toegang krijgen tot markten en posities financieren.

De kans ligt in het efficiënter en betrouwbaarder maken van die verbindingen. Betere onderpandregelingen, duidelijkere toegangsregels en betrouwbare liquiditeit kunnen internationaal beleggen praktischer maken. Voor zowel valutabeleggers als aandeelhouders van grensoverschrijdend actieve financiële instellingen biedt inzicht in die infrastructuur een bruikbaarder perspectief dan uitsluitend aandacht voor wisselkoersverwachtingen.

Referenties:

¹ Bahaj, S. en Reis, R. (2026). De begrotingsgevolgen van parallelle valuta’s. Journal of Macroeconomics, 90, artikel 103783. https://doi.org/10.1016/j.jmacro.2026.103783