Evoluerende trends in token‑aangedreven netwerken: Deel 1

door Mara Schmiedt, Global Strategy en Business Development Lead, ConsenSys Codefi

Samenvatting

• De regulatoire controle is toegenomen, waardoor de eerste token‑distributies plaatsvinden in private rondes voor geaccrediteerde investeerders. Voorstellen zoals de Safe Harbor vormen een eerste stap richting formele regulatoire richtlijnen die de kloof tussen regelgeving en progressieve decentralisatie overbruggen
• Private infrastructuur‑ en kapitaalproviders evolueren steeds meer naar Web 3.0‑native businessmodellen, die uniek gepositioneerd zijn om vroege fase‑bootstrapping en voortdurende deelname aan gedecentraliseerde netwerken te ondersteunen
• De weg naar Proof of Stake verschuift van de langdurige onderzoeksfase en genesis‑implementatie naar groei

Sinds 2016 zijn er verschillende token‑ en netwerk‑lanceringmodellen ingezet in een poging de netwerkparticipatie te vergroten en hun respectieve gemeenschappen te laten groeien. Tot nu toe zijn er +4000 pogingen, testruns en mislukkingen geweest om tokens efficiënt en eerlijk te distribueren aan gebruikers die de deelname aan een gedecentraliseerd netwerk versterken, terwijl men een security‑impeding concentratie van eigendom vermijdt.

Hebben deze pogingen geleid tot een gouden blauwdruk voor de juiste manier om een netwerk te lanceren? De waarheid is dat er geen archetypisch, één‑model‑past‑voor‑alles model bestaat, maar één ding is zeker: naarmate de industrie volwassen wordt, zullen token‑lanceringen steeds meer evolueren en samenvallen met daadwerkelijke netwerk‑lanceringen. Wat kan er vruchtbaarder zijn dan utility‑tokens met echte bruikbaarheid?

Wat is de huidige vooruitzichten? Laten we een kijkje nemen naar de trends in het ecosysteem en hoe deze in de loop der tijd zijn geëvolueerd in het licht van recente regulatoire, technische ontwikkelingen en de opkomst van nieuwe spelers op het token‑gedreven speelveld.

Trend 1: Het regelgevingslandschap

WIE MAG WAT VERKOPEN, AAN WIE EN WANNEER…

Het ooit bloeiende, voor‑iedereen‑toegankelijke token‑verkooplandschap dat vroege gebruikers, speculanten, vernieuwers en oplichters aantrok, behoort tot het verleden en heeft recente verschuivingen ondergaan nu regelgevers de innovatie inhalen.

‘Het is tijdens de ontwikkelingsfase dat vragen over de grens tussen effecten en niet‑effecten het moeilijkst lijken op te lossen.’ – Hester Pierce, SEC‑commissaris

Betwistbaar is dat er bij een volledig functioneel netwerk minder behoefte is aan deelname‑beperkende en complexe juridische overeenkomsten wanneer ambiguïteit kan worden gemitigeerd door ervoor te zorgen dat tokens daadwerkelijk worden gebruikt in plaats van alleen gekocht te worden. Dit vereist echter de beschikbaarheid van een volledig functioneel netwerk.

In een poging om opkomende compliance‑zorgen aan te pakken, vinden initiële token‑distributies daarom steeds vaker plaats in private rondes voor geaccrediteerde investeerders. Sommigen hebben opgemerkt dat deze recente ontwikkelingen ondermijnen wat open‑source protocollen in eerste instantie beogen: tokens in de handen van gebruikers plaatsen waarvan de prikkels zijn afgestemd op het maximaliseren van de bruikbaarheid van het netwerk, in plaats van op winstmaximaliserende investeerders en private bedrijven.

Het vinden van een levensvatbaar, compliant en gedistribueerd financieringsmodel om de ontwikkeling van een te‑decentraliseren netwerk te financieren, terwijl wordt gegarandeerd dat tokens in de handen van langdurige deelnemers terechtkomen, vormt een voortdurende, twee‑voudige uitdaging. Voorstellen zoals de Safe Harbor en het proactief stellen van rigoureuze, toonaangevende industriestandaarden, vormen een eerste stap in de richting van het mogelijk overbruggen van de kloof tussen regelgeving en decentralisatie.

Trend 2: De opkomst van Proof of Stake

… EN WAAROM 2020 EEN MONUMENTAAR JAAR IS VOOR DE TOEKOMST VAN PROOF VAN STAKE

Vanaf 16 september 2020 bedraagt de cumulatieve marktkapitalisatie van stake‑bare crypto‑activa $35,7 miljard, waarbij meer dan de helft (~52 %) van deze waarde momenteel vergrendeld is in staking.

Bron: Stakingrewards.com, 2020

Proof‑of‑Stake (PoS) netwerken gebruiken staking‑beloningen, die door het protocol worden gecreëerd, als een prikkelsysteem om ervoor te zorgen dat gebruikers eerlijk deelnemen aan het valideren van on‑chain activiteit.

Vandaag draait alles om Proof‑of‑Stake ketens die de markt betreden. Met layer‑1 blockchains zoals Tezos en Cosmos, evenals layer‑2 oplossingen zoals Matic en Loom gelanceerd in 2019, verschuift de langdurige onderzoeksfase op de weg naar PoS eindelijk van genesis‑implementatie naar groei. In 2020 markeert de langverwachte lancering van eth2 en door Ethereum aangedreven DPoS layer‑2 oplossingen zoals SKALE een cruciaal moment voor de toekomst van Proof‑of‑Stake adoptie.

Bovendien onthullen de recente ontwikkelingen in Proof‑of‑Stake systemen het belang van het ontwerpen en optimaliseren van de initiële lancering van het netwerk om gewenste participatieniveaus te bereiken en de langetermijn‑levensvatbaarheid te waarborgen. In deze context is het cruciaal dat pure of gedelegeerde Proof‑of‑Stake protocollen tokens distribueren zodat een voldoende aantal verschillende actoren tokens kan staken en knooppunten kan draaien om het netwerk te beveiligen. Slechte en onevenwichtige distributie over individuele actoren kan de veiligheid van het netwerk ondermijnen of de algemene perceptie van de legitimiteit van de governance van het netwerk beïnvloeden.

Dit is een artikel in twee delen.  Deel 2 is te vinden hier.