Digitale activa
Bitcoin‑miners krijgen een flexibele belastingtest voor het net

Het is geen geheim dat Bitcoin‑mining een zeer energie‑intensief proces is.
Dit kan als verspilling worden gezien, maar juist dat maakt het zo veilig en uniek, met als enige nabije vergelijking niet de fiatvaluta, maar goud en zilver, die eveneens enorme energie‑ en materiaalinvesteringen vereisen voor de productie van vers gedolven metaal.
Daarom kan Bitcoin een serieuze energie‑afvoer worden voor het lokale elektriciteitsnet.
Dit wordt vaak bekritiseerd, omdat andere energie‑intensieve sectoren zoals de metallurgie, chemische fabrieken of AI‑datacenters doorgaans worden gevraagd hun eerlijke deel te betalen voor de upgrades van het elektriciteitsnet die hun verbruik vereist. Bitcoin‑miners delen het enorme energieverbruik, maar dragen bijna nooit de bijbehorende kosten en schuiven die af op andere netgebruikers.
Dergelijke sectoren maken ook vaak deel uit van vraag‑respons (DR)‑programma’s die helpen het net in evenwicht te houden tijdens periodes van over‑ of onder‑aanbod.
Tegelijkertijd heeft de opkomst van hernieuwbare energiebronnen ook een overschot aan energie gecreëerd in bepaalde periodes.
Bitcoin‑miners zouden dus dit overschot kunnen absorberen en bruikbaar maken zonder enorme en dure batterijopslag. Ze zouden zich ook kunnen loskoppelen tijdens een periode waarin het net onder stress staat.
Om dit te laten slagen, moet echter de integratie van Bitcoin‑miners met regionale en nationale stroomvoorziening worden verbeterd, evenals het bijbehorende regelgevingskader.
Een recent onderzoekspaper van drie onderzoekers van de Universidad de Valladolid en de Universidad de Salamanca (Spanje) onderzoekt dit idee. Het werd gepubliceerd in The Electricity Journal1, onder de titel “Wanneer zou Bitcoin‑mining moeten kwalificeren als een grote, flexibele belasting? Een voorwaardelijk regelgevingskader”.
Een Complexe Debat
De meeste discussies over Bitcoin‑mining en energieverbruik richten zich op de totale verbruikte energie met pakkende koppen (bijvoorbeeld, “Bitcoin: elektriciteitsverbruik vergelijkbaar met dat van Polen“).
Meer technische discussies neigen te commentaren op de potentiële belasting van het net, maar gaan zelden in op details of mogelijke beleidsmaatregelen om de situatie te verbeteren.
Deze studie stelt dat er eigenlijk drie belangrijke punten zijn met betrekking tot Bitcoin en het elektriciteitsnet:
Het eerste is of een faciliteit operationeel kwalificeert als een Large Flexible Load (LFL), een enorme elektriciteitsverbruiker.
Het tweede is te bepalen of deze mijnfaciliteiten mogen deelnemen aan net‑ en marktprogramma’s. Netbeheerders organiseren vaak specifieke adviesgroepen, zoals de Large Flexible Load Task Force (LFLTF) bij ERCOT (Electric Reliability Council of Texas), om te beheren hoe deze faciliteiten deelnemen aan groothandelsmarkten.
De laatste vraag is welke aanvullende waarborgen van publiek belang van toepassing moeten zijn op die deelname, die passen bij het unieke profiel van Bitcoin‑miners, in vergelijking met meer traditionele datacenters of zware industrieën.
Bitcoin‑mining en Vermogensbelasting
Bitcoin‑miners zijn geen datacenters
Functioneel opereert Bitcoin als een energie‑infrastructuur, waarbij elektriciteit en kapitaal worden omgezet in een beveiligingsdienst: censuur‑resistentie en een verhoogde onomkeerbaarheid van Bitcoin‑transacties naarmate er meer blokken worden toegevoegd.
Naast het hoge stroomverbruik heeft Bitcoin‑mining verschillende andere gewenste kenmerken die kunnen helpen het elektriciteitsnet in balans te houden.
Mijncapaciteit kan snel worden gemobiliseerd, is modulair en wordt vaak geplaatst waar overtollige of vastzittende stroomopwekking zich bevindt.
Dit maakt Bitcoin‑miners veel beter in staat dan datacenters om hun stroomverbruik te moduleren wanneer de juiste beperkingen of prikkels worden gegeven, aangezien zij de rekencapaciteit binnen enkele minuten tot nul kunnen terugschroeven zonder verlies van gegevens of contractuele boetes.

Bron: Riot Platforms
Dit staat in contrast met reguliere en AI‑gerichte datacenters, die streven naar vrijwel permanente uptime en stabiele operaties, volgens gestandaardiseerde classificaties van datacenter‑betrouwbaarheid en redundantie, meestal geassocieerd met de tiers van het Uptime Institute.
“Real‑world “demand response” van datacenters is doorgaans beperkt tot HVAC‑regeling (verwarming, ventilatie en airconditioning) of diesel‑opwekking achter de meter, in plaats van het uitschakelen van servers.”
Bitcoin‑miningoptimalisatie
Aangezien ze modulair, vermogensdicht en in staat zijn tot snelle terugschakeling en opstart, zijn de ASIC’s die door Bitcoin‑miners worden gebruikt bijna ideale kandidaten voor flexibel vermogensbelastingbeheer. De ideale vraag van het net kan echter soms (vaak?) niet overeenkomen met de ideale rekencapaciteit die miners zouden moeten leveren om hun infrastructuur te amortiseren.
“In de praktijk hangt de voortdurende hash‑kracht af van omgevingscondities, thermisch hoofdruimte en firmware‑keuzes; de wereldwijde moeilijkheidsgraad past zich endogeen aan op de totale rekencapaciteit, zodat exploitanten streven naar een economisch efficiënte hash‑output, gegeven verwachte inkomsten, stroomkosten en machine‑efficiëntie, in plaats van alleen de hash‑rate.”
Het Groen Maken van Miningoptimalisatie
Marginale Emissiefactoren (MEF’s) zijn het gevestigde instrument om kortetermijnemissies toe te rekenen aan incrementele belasting of terugschakeling. Deze methode kan ook worden toegepast op Bitcoin‑miners.
“Daarom kan dezelfde mijnfaciliteit zeer verschillende emissieprofielen vertonen over uren: wanneer teruggeschakeld tijdens schaarste‑ of kolen‑op‑de‑marge‑uren, kan het de op MEF‑gewogen emissies verlagen ten opzichte van een tegenvoorbeeld van niet‑flexibele belasting; wanneer er wordt verbruikt tijdens schone‑overschotten of teruggeschakelde‑hernieuwbare‑condities, kan de MEF laag zijn.”
Prestatie‑gebaseerde afrekeningen, schaarste‑prijssignalen en nauwkeurige meting van het basisverbruik zullen belangrijk zijn om te bepalen hoe nuttig Bitcoin‑miners kunnen zijn bij het balanceren van het net.
Beleidsopties
Directe Voorwaardelijke Acceptatie
Het artikel stelt verschillende opties voor die regelgevers en netbeheerders kunnen kiezen met betrekking tot Bitcoin‑miners. De eerste is om hen toe te laten tot het Large Flexible Load (LFL)-programma als ze voldoen aan een vooraf bepaalde set voorwaarden.
De Bitcoin‑miner zou de faciliteitsconfiguratie, terugschakelbaarheid en een basis‑methodologie die geschikt is voor snel opschaalende industriële belastingen moeten openbaar maken. Ondertussen moet de netbeheerder onafhankelijk de compatibiliteit van telemetrie, de haalbaarheid van aansluiting en de product‑geschiktheid verifiëren met behulp van eigen operationele gegevens.
Het latere functioneren van deze methode zal worden gecontroleerd en geverifieerd door prestatie‑gebaseerde afrekeningsregels, met sancties bij niet‑presteren en triggers voor opschorting.
Als telemetrie en sancties worden afgedwongen, zou dit de respons op schaarste‑gebeurtenissen en de snelle reactie van het net moeten verbeteren.
Voorwaardelijke Acceptatie met ESG‑Factoren
Een andere optie is om Marginale Emissiefactoren (MEF’s) en eventuele terugschakeling op te nemen om de bijdrage van de Bitcoin‑miners aan het verminderen van broeikasgasemissies te beoordelen.
Andere ESG‑ en lokale criteria, zoals geluid, locatie, water of klachtenprocedures, kunnen ook in overweging worden genomen.
Deze optie is waarschijnlijk relevanter in gebieden die hun groene profiel moeten verbeteren of die aanzienlijke tegenstand ondervinden tegen Bitcoin‑mijnactiviteiten.
“Optie B blijft relevant waar regelgevers auditbare terugschakelingsverplichtingen zoeken in gespecificeerde schaarste‑toestanden, periodieke milieugerichte openbaarmaking, of aanvullende voorwaarden gekoppeld aan aansluiting en lokale externaliteiten.”
Gerichte moratoria of capaciteitslimieten
Deze methode kan nodig zijn in knooppunten/gebieden met aanhoudende congestie, zwakke telemetrie‑dekking en/of onopgeloste kosten‑allocatieregels. Het is een eenvoudige en directe manier om Bitcoin‑mining te beperken zodat het een reeds belast lokaal net niet verder beïnvloedt.
Dit is geen ideale oplossing, omdat het uiteindelijk Bitcoin‑mining in feite verbiedt of sterk beperkt, waardoor het simpelweg naar een andere locatie wordt gedreven. Hoewel in het geval van een ernstige stroomvoorzieningsbeperking voor een bepaald gebied dit precies het gewenste resultaat kan zijn.
Echter, afhankelijk van het relocatiepatroon en het emissieprofiel van de bestemmingsnetten, kan dit uiteindelijk het milieuprofil van Bitcoin‑mining verslechteren, simpelweg de kosten naar een andere locatie verplaatsen en het effect op het mondiale klimaat verergeren.
Dit geldt vooral als de operaties worden verplaatst naar andere landen met minder strenge regelgevingskaders of een slechter koolstofprofiel voor hun elektriciteitsnet.
Deze optie kan ook worden toegepast op Bitcoin‑miners die al zijn geaccepteerd maar niet aan de regels hebben voldaan, of als de situatie op een significante manier is veranderd. Om die reden moet toelating omkeerbaar en voorwaardelijk blijven, in plaats van te worden behandeld als een eenmalige certificering van jurisdictie‑gereedheid.
Tegelijkertijd moet het regelgevingskader stabiel zijn om een passend economisch kader te bieden voor potentiële grote investeringen in zowel mijnapparatuur als netinfrastructuur.
Investeren in Bitcoin‑miners
Riot Platforms
RIOT Prijsgrafiek
Riot Platforms is een Bitcoin‑miner waarvan de verticaal geïntegreerde strategie Bitcoin‑mining, engineering en de ontwikkeling van grootschalige datacenterprojecten omvat.
Met 42,5 EH/s (Exa‑hash per seconde) vertegenwoordigt het bedrijf ongeveer 4,3 % van het wereldwijde Bitcoin‑miningnetwerk en produceert gemiddeld 16,6 BTC per dag.
Riot exploiteert enorme digitale infrastructuur en Bitcoin‑mijnfaciliteiten in Texas; de 400 MW‑faciliteit in Corsicana kan op de lange termijn worden uitgebreid tot wel 1 GW.

Bron: Riot Platforms
Het bedrijf maakt gebruik van langetermijn‑stroomafnameovereenkomsten en actieve deelname in de ERCOT (Electric Reliability Council of Texas) energiemarkt. Bijvoorbeeld, tijdens een enorme hittegolf in augustus 2023 kreeg het $31,7 M betaald om stil te leggen.
“Grote opwekkingsbronnen of belastingen die snel worden uitgeschakeld kunnen netbalanceringsproblemen veroorzaken. Met zichtbaarheid en voorspelbaarheid echter beschouwt ERCOT Bitcoin‑miners in het bijzonder als ‘tamelijk nuttig’ voor het handhaven van balans en stabiliteit wanneer de vraag stijgt en de piekproductie toeneemt, of wanneer intermitterende productie afneemt.”
De netto‑stroomkosten bedroegen 3,0 c/kWh in 2025, wat resulteerde in een totale kost van $44.629 per gemijnde Bitcoin.
Deze activiteit genereerde $167 M aan inkomsten. Begin 2026 registreerde het bedrijf een nettoverlies (-$500 M netto‑inkomen) als gevolg van waardeverminderingen door dalende Bitcoin‑prijzen op zijn Bitcoin‑bezittingen.
Het bedrijf zet ook datacenters in, met een eerste lease ondertekend met AMD voor de eerste 25 MW capaciteit. Uiteindelijk kan een totaal van 225 MW worden ingezet.

Bron: Riot Platforms
Het is duidelijk dat een investering in Riot Platforms een weddenschap is op Bitcoin die op een prijsniveau blijft dat zulke grootschalige mining winstgevend maakt. Maar het is ook een weddenschap op Bitcoin‑miners die verantwoord handelen en actief bijdragen aan netstabiliteit, in plaats van een probleem voor het energienet te vormen.
Met een locatie als Texas kan Riot Platforms profiteren van de overvloedige hernieuwbare energievoorziening van de staat, waardoor de energierekening verder wordt verlaagd en het koolstofemissieregime verbetert.
Laatste Riot Platforms (RIOT) Aandelen Nieuws en Ontwikkelingen
Gerefereerde Studie
1. Diego R. Llanos, Javier Perote, José D. Vicente-Lorente. Wanneer zou Bitcoin‑mining moeten kwalificeren als een grote, flexibele belasting? Een voorwaardelijk regelgevingskader. The Electricity Journal. juni 2026. Article 107549. Volume 39. Issue2. 10.1016/j.tej.2026.107549











