Waarom de zwarte lijst van de EU voor de Caymaneilanden belangrijk is voor de STO-industrie – Thought Leaders

Op 18 februari heeft de Europese Unie de Caymaneilanden toegevoegd aan haar zwarte lijst voor belastingparadijzen. Hoewel dit geen nieuws is geworden in de security‑tokenindustrie, heeft het grote gevolgen. Vanwege de strenge eisen van AML en KYC in veel rechtsgebieden richten toezichthouders meer middelen op uiteindelijk belanghebbende eigendom, fiscale transparantie en handhaving.

Voor bedrijven die kapitaal aantrekken betekent de zwarte lijst dat je geen geld van een Caymaneiland‑fonds mag aannemen als je een Europese uitgever bent. In de EU komt een groot deel van de investeringen in security tokens, onroerend goed en private equity via of via Caymaneiland‑fondsstructuren. Cayman is ook de vestigingsplaats van een groot deel van de Amerikaanse VC‑fondsen.

De huidige zwarte lijst voor belastingparadijzen omvat ook American Samoa, Fiji, Guam, Oman, Palau, Panama, Samoa, Trinidad en Tobago, de Amerikaanse Maagdeneilanden, Vanuatu en de Seychellen.

Elk bedrijf dat fondsen ontvangt van een op de Caymaneilanden gevestigd fonds, of dat samenwerkt met een platform/uitgever/bank in die markt, moet zich ervan bewust zijn dat associatie met een zwartgelijste jurisdictie aanzienlijke nieuwe risico’s voor je project kan opleveren, en mogelijk ook voor jezelf. Deze wijzigingen zijn onmiddellijk van kracht. Tot voor kort konden de meeste bedrijven onder de radar blijven, maar de EU introduceert ook een openbaar register van bedrijfsbezit. Dit zal niet alleen niet‑naleving veel makkelijker maken om te detecteren, maar ook de mogelijkheid voor toezichthouders in de EU om te onderzoeken en handhaven vergroten.

De regelgeving kan invloed hebben op personen die werken bij (inclusief bestuurders, functionarissen of belangrijke aandeelhouders) een bedrijf dat na de datum van de zwarte lijst financiering heeft ontvangen van een bron op de Caymaneilanden. De strengheid van handhaving varieert per land, maar kan onder meer strafrechtelijke aanklachten, inbeslagname van het bedrijf, en dat bekende relaties op diverse sanctie‑ en waarschuwingslijsten terechtkomen omvatten. Om nog maar te zwijgen van de reputatieschade.

Dit is een goed voorbeeld van waarom een goed AML‑programma niet alleen bestaat uit het vergelijken van een document met een foto en het pingen van een API om een naam te matchen met een sanctielijst – je stelt je onderneming, en waarschijnlijk ook jezelf, bloot aan enorme aansprakelijkheid. Je wettelijke en regelgevende verplichting is om een risicogebaseerde benadering te hanteren. Hoe dat eruitziet kan per land, transactie‑waarde, activiteitsgeschiedenis, enz. verschillen, dus moet een AML‑programma dynamisch, robuust en uitgebreid genoeg zijn om zaken als narratieve sancties te detecteren.

Bijvoorbeeld: De meest populaire security‑tokenplatformen gebruiken tegenwoordig alleen KYC voor de digitale onboarding van natuurlijke personen – niet van rechtspersonen. Wanneer je echter naar de investeerders van hun eerdere tokenuitgiftes kijkt, zie je dat het merendeel van de fondsen afkomstig is van bedrijfsrekeningen, door bedrijven beheerde wallets, terwijl de on‑chain transactie en KYC door een individu worden uitgevoerd. Deze platforms missen de technische mogelijkheden om transacties te detecteren die via zwartgelijste jurisdicties zoals Grand Cayman verlopen.

iComply heeft recentelijk een virtuele‑asset‑beurs geholpen de audits te doorstaan die nodig zijn om hun gebruikers de mogelijkheid te bieden virtuele assets, zoals Bitcoin en Ethereum, uit te geven met een Visa‑kaart. Dit proces omvatte onafhankelijke audits van Visa, hun banken en toezichthouders – elk wilde zien hoe de klant deze risico’s kon identificeren en voldeed aan de eisen van een heel web aan regelgeving.

Nu ze de audit hebben doorstaan, zijn ze als eerste op de markt met een zeer aantrekkelijk aanbod vergeleken met hun concurrentie, die nog maanden aan ontwikkeling van hun AML‑systemen moet besteden voordat hun aanvragen doorgaan. Het gebruik van iComply om de regelgeving voor te blijven heeft hen ook een voorsprong op hun concurrentie gegeven.

We kunnen hetzelfde verwachten voor de security‑tokenmarkt. Tokenuitgevers moeten hun AML‑naleving nauwlettend in de gaten houden – Telegram moest meer dan $1 mrd. USD terugbetalen vanwege AML, heeft miljoenen uitgegeven aan rechtszaken met de SEC, en de OCC is nog niet eens begonnen met hen… daarna, hoeveel van hun ‘geen investeerders’ zullen klaarstaan om zich bij een collectieve rechtszaak van investeerders aan te sluiten? We hebben dit al gezien bij de recente OCC‑zaak tegen MYSB in New York, of bij de SEC en AirFox in Boston.

Op 18 februari heeft de Europese Unie de Caymaneilanden toegevoegd aan haar zwarte lijst voor belastingparadijzen. Hoewel dit geen nieuws is geworden in de security‑tokenindustrie, heeft het grote gevolgen. Vanwege de strenge eisen van AML en KYC in veel rechtsgebieden richten toezichthouders meer middelen op uiteindelijk belanghebbende eigendom, fiscale transparantie en handhaving.

Voor bedrijven die kapitaal aantrekken betekent de zwarte lijst dat je geen geld van een Caymaneiland‑fonds mag aannemen als je een Europese uitgever bent. In de EU komt een groot deel van de investeringen in security tokens, onroerend goed en private equity via of via Caymaneiland‑fondsstructuren. Cayman is ook de vestigingsplaats van een groot deel van de Amerikaanse VC‑fondsen.

De huidige zwarte lijst voor belastingparadijzen omvat ook American Samoa, Fiji, Guam, Oman, Palau, Panama, Samoa, Trinidad en Tobago, de Amerikaanse Maagdeneilanden, Vanuatu en de Seychellen.

Elk bedrijf dat fondsen ontvangt van een op de Caymaneilanden gevestigd fonds, of dat samenwerkt met een platform/uitgever/bank in die markt, moet zich ervan bewust zijn dat associatie met een zwartgelijste jurisdictie aanzienlijke nieuwe risico’s voor je project kan opleveren, en mogelijk ook voor jezelf. Deze wijzigingen zijn onmiddellijk van kracht. Tot voor kort konden de meeste bedrijven onder de radar blijven, maar de EU introduceert ook een openbaar register van bedrijfsbezit. Dit zal niet alleen niet‑naleving veel makkelijker maken om te detecteren, maar ook de mogelijkheid voor toezichthouders in de EU om te onderzoeken en handhaven vergroten.

De regelgeving kan invloed hebben op personen die werken bij (inclusief bestuurders, functionarissen of belangrijke aandeelhouders) een bedrijf dat na de datum van de zwarte lijst financiering heeft ontvangen van een bron op de Caymaneilanden. De strengheid van handhaving varieert per land, maar kan onder meer strafrechtelijke aanklachten, inbeslagname van het bedrijf, en dat bekende relaties op diverse sanctie‑ en waarschuwingslijsten terechtkomen omvatten. Om nog maar te zwijgen van de reputatieschade.

Dit is een goed voorbeeld van waarom een goed AML‑programma niet alleen bestaat uit het vergelijken van een document met een foto en het pingen van een API om een naam te matchen met een sanctielijst – je stelt je onderneming, en waarschijnlijk ook jezelf, bloot aan enorme aansprakelijkheid. Je wettelijke en regelgevende verplichting is om een risicogebaseerde benadering te hanteren. Hoe dat eruitziet kan per land, transactie‑waarde, activiteitsgeschiedenis, enz. verschillen, dus moet een AML‑programma dynamisch, robuust en uitgebreid genoeg zijn om zaken als narratieve sancties te detecteren.

Bijvoorbeeld: De meest populaire security‑tokenplatformen gebruiken tegenwoordig alleen KYC voor de digitale onboarding van natuurlijke personen – niet van rechtspersonen. Wanneer je echter naar de investeerders van hun eerdere tokenuitgiftes kijkt, zie je dat het merendeel van de fondsen afkomstig is van bedrijfsrekeningen, door bedrijven beheerde wallets, terwijl de on‑chain transactie en KYC door een individu worden uitgevoerd. Deze platforms missen de technische mogelijkheden om transacties te detecteren die via zwartgelijste jurisdicties zoals Grand Cayman verlopen.

iComply heeft recentelijk een virtuele‑asset‑beurs geholpen de audits te doorstaan die nodig zijn om hun gebruikers de mogelijkheid te bieden virtuele assets, zoals Bitcoin en Ethereum, uit te geven met een Visa‑kaart. Dit proces omvatte onafhankelijke audits van Visa, hun banken en toezichthouders – elk wilde zien hoe de klant deze risico’s kon identificeren en voldeed aan de eisen van een heel web aan regelgeving.

Nu ze de audit hebben doorstaan, zijn ze als eerste op de markt met een zeer aantrekkelijk aanbod vergeleken met hun concurrentie, die nog maanden aan ontwikkeling van hun AML‑systemen moet besteden voordat hun aanvragen doorgaan. Het gebruik van iComply om de regelgeving voor te blijven heeft hen ook een voorsprong op hun concurrentie gegeven.

We kunnen hetzelfde verwachten voor de security‑tokenmarkt. Tokenuitgevers moeten hun AML‑naleving nauwlettend in de gaten houden – Telegram moest meer dan $1 mrd. USD terugbetalen vanwege AML, heeft miljoenen uitgegeven aan rechtszaken met de SEC, en de OCC is nog niet eens begonnen met hen… daarna, hoeveel van hun ‘geen investeerders’ zullen klaarstaan om zich bij een collectieve rechtszaak van investeerders aan te sluiten? We hebben dit al gezien bij de recente OCC‑zaak tegen MYSB in New York, of bij de SEC en AirFox in Boston.