De WSJ had het Hamas‑cryptoverhaal verkeerd – maar het maakte een belangrijk punt

Hamas, zoals blijkt, heeft geen miljoenen dollars aan cryptocurrency opgehaald om zijn terreuroperaties te financieren, zoals de Wall Street Journal meldde. In feite heeft de Journal, die aanvankelijk zei dat Hamas en de Palestijnse Islamitische Jihad (PIJ) bijna $150 miljoen aan dergelijke financiering hadden opgehaald, het verhaal feitelijk heeft ingetrokken. In plaats daarvan lag het bedrag dichter bij een halve miljoen dollar – een veel bescheidener bedrag.

Maar de intrekking kwam pas nadat het artikel de directe aanleiding was voor wetgevers om te eisen dat de regering‑Biden “iets doet” om terreurgroepen te stoppen die crypto op deze manier gebruiken. De Amerikaanse adjunct‑secretaris van het ministerie van Financiën, Wally Adeyemo, heeft een strenge waarschuwing uitgegeven aan cryptobeurzen dat de regering “acties zal ondernemen” als ze beurzen betrapt die dergelijke cryptotransacties faciliteren.

Sommigen in de cryptogemeenschap, vaak wantrouwend tegenover overheidsbemoeienis, zagen de intrekking van de WSJ als een soort overwinning. Recente artikelen in de sector leken het idee te vieren dat Hamas zijn financiering uit een andere bron dan crypto haalt. Eén reden minder om crypto van duistere activiteiten te “beschuldigen”.

Zelfs één dollar is te veel als het gaat om het financieren van terrorisme

Maar is zelfs één dollar niet te veel als het gaat om terrorismefinanciering?

Dat is in wezen de vraag waarmee de cryptobranche zich nu moet bezighouden.

Zoals elk ander levenloos object is crypto een hulpmiddel dat voor goed of kwaad kan worden gebruikt. Terrorisme is slecht. Op 7 oktober heeft Hamas meer dan 1.400 mensen gedood op de dodelijkste dag voor Joden sinds de Holocaust, meer dan 230 gijzeln genomen, en blijft het ondoordacht raketten en missiles afvuren op Israël vanuit een ogenschijnlijk eindeloos arsenaal. Als Israëli ben ik wellicht meer blootgesteld aan de nieuwsverhalen over die donkere dag die langzaam naar voren komen, en zoek ik voortdurend onderdak vanwege de voortdurende raketaanvallen van Hamas op Israël.

Geen verantwoordelijke persoon – ongeacht hun mening over crypto – zou willen dat welke vorm van valuta, crypto of anders, wordt gebruikt om dit soort terrorisme te financieren. Dus toen het WSJ‑verhaal verscheen, is het begrijpelijk dat wetgevers, en waarschijnlijk veel andere mensen, besloten dat er actie nodig was. Als iemand uit de cryptosector ben ik het ermee eens dat er iets moet gebeuren. Maar we moeten niet blijven wachten op wetgeving. Hoewel belangrijk, is wetgeving niet voldoende. En gezien het trage en ongelijke trackrecord van overheidsregulering van crypto, althans in de Verenigde Staten, kan wetgeving te lang duren en houdt het geen rekening met de nuances en innovatieve aspecten van crypto.

De cryptogemeenschap moet zichzelf reguleren

Ondertussen moeten wij als gemeenschap – en moeten wij – ervoor zorgen dat crypto niet in de handen valt van alleen terroristische organisaties, maar van alle slechte actoren, inclusief degenen die fraude plegen, drugs financieren of iets illegaals doen. Wat dat zou kunnen inhouden vereist nadenken – misschien een overeenkomst tussen cryptoplatformen om verdachte transacties af te wijzen, of de oprichting van een privé‑onderzoeksgroep die de betrouwbaarheid van gebruikers van platforms kan controleren.

Onder de groepen die al aan deze inspanning bijdragen, bevindt zich het in Israël gevestigde Lionsgate Network, dat zijn middelen heeft toegewijd aan het opsporen en sluiten van cryptowallets die verband houden met terrorismefinanciering. De groep, die in “normale” tijden zijn technologie gebruikt om verloren of gestolen cryptofondsen te herstellen, heeft bijna $100 miljoen aan verloren crypto teruggevonden en meer dan 80 miljoen wallets hersteld – waarbij enkele van de recentste “herstelde wallets” behoren tot terroristische groepen die ze willen gebruiken om hun duistere acties te financieren. De strijd tegen slechte actoren reikt verder, tot alledaagse dieven – met bedrijven zoals Cyberspac3 die beloven gestolen fondsen op te sporen en de daders bloot te leggen. Een ander bedrijf, Blockaid, dat een beveiligingsoplossing maakt om duistere wallets op te sporen, heeft recentelijk $33 miljoen opgehaald. Zelfs kleinere spelers, zoals ons bedrijf, dat geen toegang heeft tot wallets, kunnen ons steentje bijdragen. We hebben gebruikers uit bepaalde landen beperkt en hebben onze eigen laag aan know‑your‑customer‑protocollen, om een extra beveiligingsniveau te garanderen zodat duistere spelers onze dienst niet kunnen gebruiken.

Door zelf het initiatief te nemen, kan de cryptobranche sneller slechte actoren uitfilteren. Als deze inspanningen slagen, kunnen ze waarschijnlijk ook de overreach van overheidsregulators voorkomen. Uiteraard, hoewel we overheden steunen die proberen slechte actoren buiten te houden, maken we ons zorgen over regels die te ver kunnen gaan en de financiële innovatie in het algemeen kunnen schaden. Daarom is het in het belang van de sector om zichzelf te reguleren.

Maar het gaat verder dan dat. Geloven we niet in de goedheid van crypto als een voertuig om vrijheid te bevorderen, barrières (financieel en sociaal) af te breken en het leven van miljarden mensen wereldwijd te verbeteren? Natuurlijk willen we deze doelen niet bevuilen door terroristen die onze kostbare platforms precies voor het tegenovergestelde zullen gebruiken. Crypto is inderdaad slechts een hulpmiddel – en het is aan de overgrote meerderheid van morele mensen die in de goedheid van crypto geloven om ervoor te zorgen dat dit hulpmiddel inderdaad voor het goede wordt gebruikt en niet voor terrorisme.