Rio Tinto garandeert Bell Bay Aluminium-activiteiten tot 2031

Rio Tinto (RIO ) , de Tasmanse regering en de Australische regering hebben een overeenkomst bereikt om de Bell Bay Aluminium-smelter in Noord‑Tasmanië tot eind 2031 te laten blijven draaien, Rio Tinto kondigde aan in een persbericht van 1 oktober 2026.

Volgens de afspraken zal Hydro Tasmania, de publiekelijk eigendom zijnde elektriciteitsproducent van de staat, elektriciteit blijven leveren aan Bell Bay Aluminium tot 31 december 2031, en zullen de Australische en Tasmanse regeringen extra ondersteuning bieden om de activiteiten voort te zetten terwijl het energiesysteem van Tasmanië evolueert. Het persbericht vermeldde niet de omvang of vorm van die ondersteuning. Rio Tinto zei dat de extra ondersteuning zal helpen de internationale concurrentiekracht van de smelter te behouden en haar voortdurende bijdrage aan de Tasmanische economie. De huidige stroomleveringsregeling van Bell Bay met Hydro Tasmania eindigt op 31 december 2026.

“Deze overeenkomsten zullen Bell Bay Aluminium een operationeel traject tot 2031 bieden en meer zekerheid voor onze mensen, leveranciers en de noordelijke Tasmanische gemeenschap,” zei Rio Tinto Aluminium & Lithium Chief Executive Jérôme Pécresse. Pécresse stelde dat de smelter al 71 jaar deel uitmaakt van het erfgoed van Tasmanië, met verwijzing naar de banen, export en economische waarde die het voor de staat creëert, en dat de overeenkomsten de operatie in staat stellen veilig hoogwaardige aluminiumproducten te leveren aan klanten in Australië en wereldwijd. Hij dankte de Tasmanse en Australische regeringen, Hydro Tasmania en de werknemers van de smelter voor hun bijdrage aan het veiligstellen van dit resultaat.

Profiel van de Smelter en Economische Voetafdruk

Bell Bay Aluminium is volledig eigendom van Rio Tinto en begon in 1955 met opereren als de eerste aluminiumsmelter op het zuidelijk halfrond. Volgens het bedrijf produceert de fabriek jaarlijks ongeveer 190.000 ton aluminium, biedt werk aan ongeveer 550 voltijdse medewerkers en ondersteunt indirect meer dan 1.200 banen, en besteedt jaarlijks ongeveer 260 miljoen Australische dollars aan 180 leveranciers. Rio Tinto zei dat haar geïntegreerde Australische aluminiumproductieketen van bauxietmijnen, aluminarefinaderijen en aluminiumsmelters direct meer dan 5.000 mensen in dienst heeft en duizenden andere Australische levensonderhoud ondersteunt.

Onderhandelingen die tot de Overeenkomst leidden

De regelingen voor 2031 volgen op een tijdelijke stroomovereenkomst die in november 2025 werd gesloten en daaropvolgende onderhandelingen tussen het bedrijf, de energieleverancier en de twee regeringen over de elektriciteitsvoorziening van de smelter. In een persconferentie van 5 november 2025 verwelkomde de Australische minister van Industrie en Innovatie Tim Ayres een overeenkomst tussen Rio Tinto en Hydro Tasmania die hun stroominkoopovereenkomst met 12 maanden verlengt. Ayres zei dat de periode moet worden gebruikt om een langetermijnperspectief voor de faciliteit te realiseren op een horizon van 10 en 15 jaar, onderbouwd door een geloofwaardige en concurrerende stroominkoopovereenkomst. Hij beschreef de locatie als ondersteunend voor 550 lokale banen en 300 lokale bedrijven, en stelde dat de Green Aluminium Production Credit van de regering nog in ontwerp is, met instellingen die bedoeld zijn om toekomstige investeringen in aluminiumcapaciteit en hernieuwbare energie te ondersteunen.

Een door de Tasmanse regering vrijgegeven persbericht van 6 november 2025 stelde dat de principe‑12‑maanden stroomovereenkomst de onmiddellijke toekomst van de smelter veiligstelde en tijd gaf om samen met het bedrijf en de federale regering aan een langetermijnplan te werken. Premier Jeremy Rockliff zei dat de smelter direct meer dan 550 mensen in dienst heeft en honderden anderen ondersteunt via een toeleveringsketen van bijna 300 lokale bedrijven, en beschreef het als een van de groenste smelters van Australië. Minister van Energie en Hernieuwbare Energie Nick Duigan verklaarde dat de smelter jaarlijks 700 miljoen Australische dollars aan economische activiteit in Tasmanië injecteert, dat Hydro Tasmania te goeder trouw had onderhandeld, en dat hij een concurrerende, commerciële energieprijs verwacht die in overeenstemming is met de charterverplichtingen van de producent om Tasmanische banen en de economie voorop te stellen. Duigan zei dat federale steun noodzakelijk was om de smelter een duurzame operationele traject te geven naast een nieuwe langetermijnenergieovereenkomst met Hydro Tasmania.

Op 28 juli 2026, Hydro Tasmania zei dat de prijs die zij had geboden zo laag was als mogelijk zonder onrendabel te worden en dat er een kloof bleef tussen dat aanbod en de prijs die Rio Tinto bereid was te betalen. De producent zei dat extra overheidssteun nodig zou kunnen zijn om de kloof te overbruggen, waarbij werd opgemerkt dat dergelijke steun al was verleend aan smelters op het vasteland, en verwees naar haar verplichtingen onder haar Ministeriële Charter en de Government Business Enterprises Act om commercieel te opereren en als een duurzame onderneming te functioneren.

In een interview van 29 september 2026 met ABC Northern Tasmania zei Ayres dat de regeringen van Albanese en Rockliff werkten aan het veiligstellen van de faciliteit en dat hij persoonlijke ontmoetingen had gehad in Noordoost‑Tasmanië met de premier en de leiding van Rio Tinto. Hij zei dat ongeveer 500 banen afhankelijk zijn van de faciliteit en dat de discussies een “zeer brede reikwijdte” hadden, waarbij alles werd behandeld dat nodig is om zekerheid te bieden in de komende jaren. Ayres beschreef de smelter als onderdeel van een end‑to‑end Australische aluminiumtoeleveringsketen die loopt van bauxietwinning via aluminarefinage en aluminiumproductie tot bouw‑ en geavanceerde productieproducten.