India Zou Decentralisatie Moeten Omarmen ten Gunste van al haar Burgers

De plannen van de Indiase regering om cryptocurrency te verbieden zijn de acties van een hervormende administratie die moeite heeft de krachten van cryptocurrency‑decentralisatie en gedecentraliseerde financiën (DeFi) te begrijpen. Het voorgestelde verbod van de Indiase regering op private cryptocurrency moet ook in de context worden geplaatst van de real‑world politiek en economische zorgen die de wetgevende agenda aandrijven.

In 2016 verklaarde de premier, Narendra Modi, dat biljetten van 1.000 en 500 roepie niet langer geldig zouden zijn. Dit betekende dat ongeveer 86 % van het in omloop zijnde geld niet langer wettig betaalmiddel was. En op een vergelijkbare manier als de huidige voorgestelde crypto‑maatregel, was het gericht op belastingontduiking, met gegevens uit 2013 die aantonen dat slechts 1 % van de toen 1,28 miljard inwoners van India belasting betaalde. Vervolgens stuurde de Reserve Bank of India in 2018 een schokgolf door de cryptogemeenschap toen zij aankondigde dat financiële instellingen geen zaken meer zouden doen met particuliere en zakelijke cryptogebruikers. Terwijl in 2020 het Hooggerechtshof dit besluit ongedaan maakte omdat het in strijd was met de grondwettelijke waarborg van vrijhandel, is het duidelijk dat de Indiase regering nog steeds sterk bezorgd is over het welzijn van haar burgers, met name jongeren, door controle over cryptocurrencies te nemen.

De uitdaging is dat op een moment dat India zijn aantrekkelijkheid voor zakelijke innovatie en ondernemerschap wil vergroten, een van de meest dynamische sectoren de snelgroeiende DeFi‑sector is. Vergeleken met buurlanden zoals Pakistan en Vietnam is DeFi in India niet alleen veel groter, maar ook een meer volwassen sector. Met India’s crypto‑adoptie die recent in de 2021 Global Crypto Adoption Index van Chainalysis op de tweede plaats wereldwijd staat, bevestigde het rapport dat grote institutionele transacties van meer dan $10 miljoen aan cryptocurrency 42 % van de transacties vanuit India‑gebaseerde adressen vertegenwoordigen, tegenover 28 % voor Pakistan en 29 % voor Vietnam, met het hoogste adoptieniveau ter wereld. Het argument van de crypto‑industrie is dat wat nodig is betere regelgeving en educatie is om de geschatte 15‑20 miljoen crypto‑investeerders in India te ondersteunen, die profiteren van het gebruik van cryptocurrency om geld wereldwijd te verzenden en ontvangen; dit omvat jongeren die geld verdienen met het spelen van op blockchain gebaseerde games zoals Axie Infinity.

De blijvende aantrekkelijkheid van cryptocurrency, ondanks beleidsveranderingen in de afgelopen jaren, komt deels voort uit de realiteit van de huidige aandelenmarkt voor Indiase beleggers. Vergeleken met het gemak van het aanhouden van crypto, is een aandeleninvestering nog steeds veel bureaucratischer, met een proces dat volgens berichten tot vier dagen kan duren van begin tot eind. Het wordt inderdaad geschat dat er in India wel vier keer zoveel crypto‑investeerders zijn als aandeleninvesteerders, wat suggereert dat de agenda van de regering zou profiteren van hervormingen van de aandelenmarkt.

Een derde uitdaging voor de Indiase regering bij het aanpakken van cryptocurrency is het feit dat een toenemend aantal IT‑professionals en freelancers van de fintech tot de IT‑sector nu in crypto worden betaald. Deze crypto‑onderlegde professionals hebben inderdaad een goede selectie van gedecentraliseerde beurzen voor hun transacties, dankzij de groei van de DeFi‑sector. Hoewel het begrijpelijk is dat de regering haar eigen digitale centrale bankvaluta (CBDC) wil uitrollen om betalingen te vergemakkelijken, moet zij daarom rekening houden met de behoeften van de groeiende crypto‑ en blockchain‑ondernemingsgemeenschap in India.

Met de crypto‑industrie in India die momenteel een maand‑op‑maand groei van meer dan 100 % laat zien, zijn dit enkele van de complexe uitdagingen waarmee de regering wordt geconfronteerd, meer dan de simplistische kop over India die crypto verbiedt suggereert. Zoals we recent hebben gezien met het al te voorspelbare verbod op cryptocurrency in China, wat leidde tot een massale uittocht van de zeer winstgevende crypto‑mijnindustrie naar de VS, Rusland en Kazachstan, zijn er belangrijke economische kwesties om te overwegen voor India in de context van een wereldeconomie, naast langdurige zorgen over belastingontduiking en de volatiliteit van cryptocurrency.

Ondanks de geleidelijke verzachting van de houding van de Indiase regering ten opzichte van cryptocurrency sinds het verbod in 2018, doet de Indiase regering denken aan het Chinese staatsbeleid, waarbij ze de voordelen van een centrale bankvaluta en de voordelen van blockchain‑gebaseerde innovatie ziet, maar zonder bredere decentralisatie. Dus blijft de vraag in hoeverre de Indiase regering de kansen die gedecentraliseerde technologieën en DeFi bieden, kan benutten, geconfronteerd met tegenstrijdige druk van een wereldeconomie en crypto‑ondernemers aan de ene kant, en een centrale bank die de controle over een ongereguleerde contante economie wil overnemen aan de andere kant.

Voor verdere bevestiging van de kracht van de gedecentraliseerde cryptosector in een wereldeconomie die nog steeds worstelt met herstel van COVID‑19, hoef je niet verder te kijken dan de VS, die onlangs de langverwachte infrastructuurwet van $1,2 biljoen in de wet heeft omgezet. In cryptocirkels werd de hype rond de positieve kenmerken van de wet overschaduwd door de slecht geformuleerde en dubbelzinnige secties over belastingrapportagebepalingen die van toepassing zijn op digitale activa. Ondanks intensieve lobby-inspanningen vóór de goedkeuring van de wet, wonnen de imperatieven van het Amerikaanse ministerie van Financiën de dag. Nu ligt het aan nieuwe amendementen op de wet om de chaos op te lossen. In India, waar beleid wordt geleid door de beste intenties om het probleem van een ‘volatiele’ cryptocurrency‑markt op te lossen, zijn er ook risico’s om een succesvolle cryptosector, die naar schatting direct en indirect ongeveer 50.000 mensen in dienst heeft, ondermijnen.

De Indiase regering bevindt zich op een kruispunt wat betreft de ontwikkeling van gedecentraliseerde financiën en de blockchainssector. Ze kan leren van de impact van het verbod in China en de slecht geformuleerde wetgeving in de VS, voor een land dat concurreert in een wereldeconomie. Er zijn meer pragmatische benaderingen van crypto in kleinere gebieden en landen zoals Singapore en Zwitserland die het overwegen waard zijn. Singapore probeert zijn eigen crypto‑ecosysteem op te bouwen door crypto‑beurzen en startups te omarmen, en ik denk dat dat een model is dat India zou kunnen aanpassen aan zijn specifieke beleidsbehoeften. Uiteindelijk is het zelfs voor Singapore nog een lastige evenwichtsoefening om crypto te omarmen en de cryptosector te reguleren om investeerders en het grote publiek te beschermen, en een leidend knooppunt voor cryptocurrencies in Zuidoost‑Azië en wereldwijd te worden.

Het moet nog blijken of de aanpak van de Indiase regering op de lange termijn zal werken, waarbij ze cryptocurrency voor betalingen wil verbieden (vandaar het gebruik van de term “private cryptocurrency” in de voorgestelde wetgeving), terwijl ze tegelijkertijd digitale activa laat reguleren door de Securities and Exchange Board of India. Dit verbod op cryptocurrency staat haaks op de gedecentraliseerde economie waar crypto‑betalingen en -activa hand in hand gaan. Ripple in de VS heeft onlangs haar visie gepresenteerd van een samenwerking tussen de publieke en private sector, in een regelgevend kader dat geschikt is voor het doel. In India moet de cryptosector ook de noodzaak van regulering erkennen, om het potentieel van zowel crypto als blockchain te ontsluiten om de economie aan te drijven, terwijl ook de geschatte 15 tot 20 miljoen detailhandelaren‑investeerders en de markt als geheel worden beschermd.

Er is zeker ruimte voor optimisme over de plannen van de Indiase regering voor crypto‑regulering, waarbij de lessen uit de VS en China en de successen van crypto‑ecosystemen in Singapore en Zwitserland worden meegenomen. Maar deze leercurve van het afgelopen jaar, geplaatst tegen de wens voor belastinghervorming in de afgelopen vijf jaar, moet eerder dan later beginnen. Door de aard van een gedecentraliseerde economie is het niet één waar activa en cryptocurrency gemakkelijk kunnen worden verdeeld. Bitcoin wordt grotendeels gezien als een waardevast middel, een digitaal activum dat goud kan evenaren. Maar tegelijkertijd is het in El Salvador nu wettig betaalmiddel voor betalingen van kleine tot grote bedrijven, zowel voor burgers als de overheid. India moet belastingontduiking aanpakken, maar moet ook prioriteit geven aan het laten groeien van een economie voor al haar burgers.

Het is ook waar dat met ongeveer 190 miljoen niet‑bankende volwassenen India, na China, op de tweede plaats staat qua aantal mensen zonder bankrekening of een aandeel in de formele financiële sector, volgens de Wereldbank. Overheidsinitiatieven hebben het best gewerkt wanneer ze in samenwerking met de private sector een meer gedecentraliseerde aanpak hebben gehanteerd, waarbij diensten worden geleverd zonder de noodzaak van bank- en servicekosten. Met andere woorden, er bestaat al een model voor de adoptie van gedecentraliseerde cryptoprotocollen voor de niet‑bankenden. Met de politieke motivatie om cryptocurrencies te zien als instrumenten die India helpen concurreren in de post‑pandemische wereldeconomie, zou het ook miljoenen van haar burgers uit armoede kunnen tillen. Laten we daarom hopen dat deze inzichten helpen de uiteindelijke vorm van de nieuwe regelgeving te sturen, en dat decentralisatie zijn rol speelt in het hart van de grootste democratie ter wereld. #anndyliansays