Gedecentraliseerde sociale media: Het traditionele Big Tech stap voor stap repareren

Door Ben Armstrong, oprichter van BitBoy Crypto

Hoe de blockchain slechte prikkels, oplichting en censuur oplost

De bekabeling van het internet is een doolhof dat we nauwelijks kunnen doorgronden, maar waarop we voor vrijwel alles vertrouwen. Maar er is een schrijnend probleem dat recentelijk in de kijker werd gezet toen Facebook, Instagram en Whatsapp een grote storing ondervonden, waardoor bedrijven, merken en mensen die erop waren gaan vertrouwen, werden buitengesloten. Het overgrote deel van onze gegevens wordt eigendom van en gecontroleerd door derden. We worden voortdurend geconfronteerd met beveiligings- en censuurdreigingen. Je gegevens zijn niet jouw gegevens – ze kunnen worden verwijderd, verkocht of gecensureerd naar de grillen van big tech of hackgroepen, zoals we zagen op maandag 4 oktober. Dit komt doordat gecentraliseerde systemen per definitie vatbaar zijn voor manipulatie. Blockchain lost dit op – het pakt slechte prikkels, oplichting, censuur aan en herstelt de macht terug naar het individu.

Slechte prikkels creëren slechte actoren

De prikkelstructuur die gecentraliseerde bedrijven aanzet om gegevens te verzamelen en ze in silo’s te plaatsen voor monetisatie is duidelijk. Voor traditionele big tech betekent meer netwerkgroei op hun platform meer winst, terwijl de tussenpersonen een deel van elke ‘transactie’ nemen. Gedecentraliseerde media keert dit monetisatiemodel volledig om, waarbij de waarde die van een gebruiker wordt geoogst, van die individu afzweeft, niet andersom. Vandaag komt waarde voort uit de gecentraliseerde traditionele tech‑oligarchie. Zoals Vitalik Buterin zei: “Waar de meeste technologieën de neiging hebben om werknemers aan de rand te automatiseren die saaie taken uitvoeren, automatiseren blockchains het centrum. In plaats van de taxichauffeur van zijn baan te verdrijven, verdrijft blockchain Uber van zijn baan en laat de taxichauffeurs direct met de klant werken.”

Maar misschien is het belangrijkere probleem niet alleen de datasilo – het is dat hoe groter de datasilo, hoe aantrekkelijker de honingpot wordt voor kwaadwillende entiteiten.

Check alstublieft: Waarom verificatie niet betekenisloos is, maar minder betekent

Twitter heeft meerdere beveiligingsinbreuken meegemaakt en is gemakkelijk doelwit voor oplichters. Accounts met een hoog profiel van beroemdheden, individuen en organisaties worden routinematig gecompromitteerd. In de beruchte crypto‑giveaway‑oplichting gebruikten de inbrekers daadwerkelijk geverifieerde accounts van cryptobedrijven zoals Binance en Coinbase, evenals bekende persoonlijkheden zoals Bill Gates en Elon Musk. Honderdduizenden dollars aan BTC werden door de oplichters ontvangen vanwege menselijke fouten die voortkwamen uit de centralisatie van het platform. Bepaalde interne, geverifieerde Twitter‑medewerkers hebben toegang van topniveau, wat een gouden‑ticketkans biedt voor oplichters om te hacken, beperkingen te omzeilen en de beveiliging van een account, opgezet door de eigenaar, binnen te dringen.

Die honderden duizenden dollars aan bitcoin, die waarschijnlijk in de loop van de tijd uitgroeien tot honderden miljoenen dollars aan bitcoin, omvatten niet eens het geld dat oplichters hebben gestolen door zich via imitatie‑accounts een weg naar de DM’s van gebruikers te banen. Bijvoorbeeld, mijn Twitter‑handle is @Bitboy_Crypto. Immitatoren hebben @Bitboy__Crypto aangemaakt (let op de extra underscore?) naast talloze andere combinaties. Joe Rogan is geverifieerd, maar dat weerhoudt mensen er niet van hem te imiteren en zijn gelijkenis te gebruiken om anderen te exploiteren. Nog verontrustender is dat het verificatiecriterium van Twitter ondoorzichtig en bevooroordeeld is – één centrale entiteit heeft het recht om het ene account te verifiëren en het andere niet, zonder duidelijke reden. Hoewel verificatie zeker helpt, elimineert het het probleem niet.

Een op blockchain gebaseerde oplossing kan oplichters tegenhouden vanwege de onveranderlijkheid en het vermogen om ‘dubbele uitgaven’ te voorkomen, of in dit geval duplicatie van een individu/organisatie/entiteit. Bijvoorbeeld, netwerkdeelnemers moeten via een proces dat consensus wordt genoemd, overeenstemming bereiken dat het account geldig is. Net als een blok in een transactie krijgt elke volgende interactie een tijdstempel die beveiligd is met cryptografie en verbonden is met het meest recente blok in de keten. Elk nieuw stuk content dat wordt gecreëerd, wordt simpelweg toegevoegd aan de keten die in één oogopslag 100 % verifieerbaar is. Het oorspronkelijke record blijft altijd toegankelijk en toont de oorsprong van een account, inclusief elke denkbare afsplitsing van activiteit.

Zonder de vrijheid om te beledigen, is er geen vrijheid om zich uit te drukken

Volgens een recent onderzoek, gepubliceerd door het Jigsaw‑project van Google in samenwerking met de digitale rechten‑non‑profit Access Now en het censuur‑meetbedrijf Censored Planet, voeren overheden wereldwijd internet‑shutdowns uit met toenemende frequentie en verfijning – en dit gebeurt exponentieel. Bijvoorbeeld, van bijna 850 shutdowns die de afgelopen 10 jaar zijn gedocumenteerd, hebben er 768 plaatsgevonden sinds 2016. Volgens het onderzoek liggen internet‑shutdowns op een spectrum, van een totale shutdown of black‑out die de toegang tot het gehele web binnen een regio afsluit tot meer gerichte gedeeltelijke shutdowns die specifieke diensten beïnvloeden, zoals populaire sociale media‑ en berichtenapps. De rechtvaardigingen voor shutdowns variëren van nationale veiligheidszorgen tot “het beperken van de verspreiding van desinformatie”. Bovendien geeft het onderzoek aan dat shutdowns niet alleen meer wijdverspreid worden; ze worden subtieler door tactieken variërend van het afremmen van een URL tot het drastisch vertragen van de functionaliteit, het blokkeren van specifieke internetadressen en het beperken van mobiel dataverbruik.

Ik heb dit zelf ervaren als content‑creator. Bijvoorbeeld, het zeggen van een woord dat rijmt op “toe bid” activeert het algoritme van YouTube en betekent dat mensen de video niet zullen zien. Het kan worden gedemonetiseerd, verwijderd en leiden tot opschorting of zelfs het wissen van het kanaal. Mensen bij YouTube kunnen je niet vertellen wat je verkeerd hebt gedaan omdat ze het niet weten – het is algoritmisch. Een overtreding valt in een brede categorie omdat het algoritme niet slim genoeg is om de specifieke details van de overtreding te pinpointen. Toch hebben mensen de algoritmes gemaakt. Zonder enige waarschuwing kan alles van mensen worden afgenomen – of het nu gaat om het inkomen van een content‑creator of de mening van een individu. Zoals Mark Twain zei: “Censuur is een man vertellen dat hij geen steak kan hebben omdat een baby het niet kan kauwen.”

We moeten vrije, open, censuurbestendige sociale media hebben. Blockchain geeft ons de mogelijkheid dit te bereiken omdat het de noodzaak wegneemt om een gecentraliseerde autoriteit te vertrouwen.

Geschiedenis zal worden geschreven op het openbare grootboek

Het bestaan van een enkel punt van falen in gecentraliseerde platforms is nu een onderwerp van publieke controle, waarbij gebruikers zich realiseren dat een gedecentraliseerd alternatief meer veiligheid, vrijheid van meningsuiting en controle over hun gegevens zal bieden. Echter, omdat de communicatielaag nog steeds sterk afhankelijk is van de huidige infrastructuur van het internet, zal het decentraliseren van het web enige tijd duren. Gedecentraliseerde sociale media daarentegen is een stap in de juiste richting.

Ja, we leven in een kapitalistische samenleving, en deze platforms mogen doen wat ze willen, maar onthoud dat de andere kant van deze (bit)coin is dat anderen alternatieven kunnen bouwen. Geschiedenis zal niet langer door de overwinnaar worden geschreven. Het zal worden geschreven op het openbare grootboek voor iedereen om te zien.