Waarom zijn niet-gebruikers bereid cryptobetalingen uit te proberen?

De acceptatie van cryptobetalingen begint bij vertrouwen tijdens het afrekenen

Een klant komt bij het afrekenen, ziet een betaaloptie met cryptovaluta en aarzelt. Het netwerk kan snel zijn en de transactie goedkoop. Maar geen van beide eigenschappen beantwoordt de vragen die op dat moment van belang zijn: Waar geef ik toestemming voor? Wat gebeurt er als er iets misgaat? Wie kan me helpen?

De kloof tussen technische mogelijkheden en het vertrouwen van consumenten biedt een nuttig perspectief op cryptobetalingen. Betere infrastructuur schept mogelijkheden voor acceptatie. Als mensen begrijpen welke bescherming die biedt, hebben ze een reden om het te proberen.

Een nieuwe studie van Ahmed Geebren in Financial Innovation onderzoekt deze kwestie aan de hand van een enquête onder 402 Britten die geen cryptovaluta gebruiken.¹ Aanvankelijk vertrouwen bleek een significante voorspeller van de bereidheid om cryptovaluta voor transacties te gebruiken. De commerciële implicatie is het onderzoeken waard: betaalbedrijven moeten mogelijk niet alleen concurreren op snelheid en kosten, maar ook op hoe helder ze bescherming uitleggen en bieden.

Wat de studie naar de acceptatie van cryptovaluta aantoonde

Het model verklaarde 52% van de variatie in de bereidheid tot gebruik. Transparantie, anonimiteit, gebruiksgemak, veiligheid, privacy en kennis waren significante voorspellers van aanvankelijk vertrouwen. Er was geen statistisch significant rechtstreeks verband tussen het waargenomen risico en de bereidheid tot gebruik.

Dit zijn verbanden op basis van zelfgerapporteerde intenties, geen bewijs voor een oorzakelijk verband of toekomstige uitgaven. Ook beperkt de gelegenheidssteekproef de mogelijkheid om de resultaten te generaliseren. De uitkomst over risico toont niet aan dat financiële verliezen, fraude of koersschommelingen er niet meer toe doen.

Waarom vertrouwen tijdens het hele betaalproces stand moet houden

Voor een betaaldienstverlener kunnen deze bevindingen op een nuttige manier worden toegepast door vertrouwen op te splitsen in drie praktische vragen. Begrijpt de klant waarvoor die toestemming geeft? Kan de verkoper de bestelling uitvoeren? Kunnen beide partijen een probleem oplossen?

Neem een hypothetische aankoop van een jas. De blockchain registreert de overdracht succesvol, maar de jas is uitverkocht. Het netwerk heeft correct gewerkt, terwijl de commerciële transactie is mislukt. Iemand moet de bestelling nog identificeren, de terugbetaling regelen, de klant informeren over de termijn en de administratie met elkaar in overeenstemming brengen.

Daarom is het onderscheid tussen overboekingen vanuit een wallet en afrekening met verkopers van belang. De bevestiging op de blockchain is één stap in een groter proces. Een soepel afrekenproces kan verwarrende terugbetalingen of onbetrouwbare uitbetalingen niet blijvend compenseren.

De kans ligt erin dat grotere proces voorspelbaar te maken. Voordat de klant toestemming geeft, moet die het bedrag, de valuta, de ontvanger en eventuele kosten kunnen zien. Daarna moet de betalingsbevestiging de betaling aan de aankoop koppelen en uitleggen hoe de klant hulp kan krijgen. Dit zijn voorgestelde ontwerpprioriteiten, geen maatregelen die in de studie zijn getest.

Terugbetalingen bij cryptobetalingen zijn een uitdaging voor productontwerp

De bestaande infrastructuur ontwikkelt zich in de richting van deze commerciële vereisten. Shopify en Coinbase beschreven in juni 2025 hun Commerce Payments Protocol, met onder meer autorisatie, inning, annulering van betalingen die nog niet zijn geïnd en terugbetalingen. Dankzij de escrow-architectuur kunnen bedragen worden gereserveerd voordat ze aan een verkoper worden vrijgegeven.

Zo wordt toestemming om te betalen gescheiden van de voltooiing van de betaling. Dit kan uitkomst bieden wanneer een bestelling bijvoorbeeld wordt geannuleerd of goederen in meerdere fasen worden verzonden. Het protocol biedt de betaler ook een manier om niet-geïnde bedragen terug te krijgen nadat een autorisatie is verlopen.

Deze mogelijkheden laten zien hoe betaalsoftware kan omgaan met onzekerheid rond een aankoop. Ze moeten niet worden verward met een automatisch recht op terugbetaling van elke betwiste betaling. Een terugbetaling en een chargeback zoals bij een kaartbetaling zijn verschillende mechanismen, met verschillende verantwoordelijkheden.

Voor consumenten moet het onderscheid in duidelijke taal worden uitgelegd. Voor bedrijven betekent het dat iemand operationeel verantwoordelijk moet zijn. Als een betaling misgaat tussen een wallet en een bestelsysteem, moet een medewerker van de klantenservice genoeg informatie hebben om het probleem vast te stellen, zonder de klant te vragen de technische werking van de blockchain te begrijpen.

Stablecoins veranderen de vragen rond vertrouwen

Stablecoins die zijn ontworpen om een valuta te volgen, kunnen de prijsonzekerheid verminderen die gepaard gaat met het uitgeven van een volatiel bezit. Ze veranderen ook wat gebruikers moeten beoordelen: de uitgever, de dekking door reserves, de mogelijkheden tot inwisseling en de aanbieder die de omwisseling verzorgt.

Een digitaal dollarsaldo vraagt daarom om een andere uitleg dan het bezit van een speculatieve cryptocurrency. Zelfs wanneer een token is gekoppeld aan één dollar, moeten klanten nog steeds begrijpen welk activum ze aanhouden en hoe ze dit kunnen omwisselen. Ook valutarisico blijft relevant wanneer een aankoop of huishoudbudget in een andere valuta is uitgedrukt.

De bredere studie moet niet worden gezien als een test van een specifieke stablecoin. De toepassing van het thema vertrouwen uit de studie op het afrekenen met stablecoins is een redactionele gevolgtrekking. Die gevolgtrekking is nuttig, omdat het vertrouwen van consumenten zowel de betaalinterface als de regelingen ter ondersteuning van de token moet omvatten.

Aanbieders kunnen die verantwoordelijkheid concreet maken:

• Toon vóór goedkeuring het eindbedrag en het ondersteunde netwerk.
• Leg uit wanneer terugbetaling mogelijk is, hoe lang die duurt en welke aanbieder daarvoor verantwoordelijk is.
• Bied na betaling duidelijke ondersteuning en transactieoverzichten.

Maak beveiliging zichtbaar zonder extra drempels op te werpen

Beveiliging vraagt om een lastige afweging bij productontwikkeling. Te weinig uitleg laat klanten met vragen zitten. Te veel technische waarschuwingen kunnen een gewone aankoop laten aanvoelen als een gevaarlijke operatie.

Een betere aanpak is informatie te geven op het moment dat die een beslissing ondersteunt. Op een goedkeuringsscherm kan worden uitgelegd welke toestemming voor het uitgeven van geld wordt verleend. Op een terugbetalingspagina kan worden toegelicht waar het geld naartoe gaat en welke verwerkingsstappen worden verwacht. Zo biedt beveiliging nuttige context in plaats van een muur van vakjargon.

Ook achter die interface moet de risicoscreening goed functioneren. Recente berichtgeving van Securities.io over inzicht in risico’s van stablecoinbetalingen biedt achtergrondinformatie over pogingen om signalen van blockchains te integreren in bestaande financiële risicoprocessen. Zulke hulpmiddelen richten zich op een andere laag dan voorlichting aan klanten, maar beide zijn nodig voor een goed werkende betaaldienst.

De doorslaggevende test is of het complete systeem tot minder fouten en meer geslaagde aankopen leidt. Aanbieders kunnen het aantal afgebroken goedkeuringen, mislukte transacties en ondersteuningsverzoeken meten, evenals de verwerkingstijd van terugbetalingen en herhaald gebruik. Met die operationele meetgegevens kan worden vastgesteld of meer vertrouwen zich vertaalt in blijvend gedrag.

Coinbase verbindt crypto-infrastructuur met handel

Voor beleggers die geïnteresseerd zijn in bedrijven die deze infrastructuur ontwikkelen, is Coinbase een relevant voorbeeld. Dankzij de samenwerking met Shopify zijn USDC-betalingen op Base gekoppeld aan bestaande processen van verkopers, waardoor de discussie over adoptie zich verplaatst naar een operationele handelsomgeving.

De distributiestrategie is na die lancering voortgezet. In juni 2026 kondigde Checkout.com acceptatie van stablecoins mogelijk gemaakt door Coinbase Payments aan voor in aanmerking komende zakelijke klanten.

Voor Coinbase bestaat de mogelijke kans erin infrastructuur te leveren die andere bedrijven in hun betaaldiensten integreren. Voor beleggers zijn de volgende vragen economisch van aard: welk deel van de activiteit bestaat uit terugkerende handel, hoeveel omzet Coinbase eraan overhoudt en hoeveel de dienstverlening en naleving van regelgeving kosten.

Dat verkopers de betaaloptie aanbieden, geeft op zichzelf geen antwoord op die vragen. Een betaaloptie kan op grote schaal worden getoond en toch zelden worden gekozen. Beleggers moeten aankondigingen over distributie onderscheiden van bewijs voor herhaald gebruik en winstgevende bestedingen. Coinbase biedt bovendien blootstelling aan een bredere crypto-onderneming en is geen zuivere belegging in de adoptie van betalen bij het afrekenen.

Het laatste nieuws en de ontwikkelingen rond Coinbase (COIN)

Van de eerste betaling naar herhaald gebruik

De volgende nuttige stap vooruit voor cryptobetalingen is misschien wel om een onbekend systeem voorspelbaar te laten aanvoelen bij gewone aankopen. Duidelijke goedkeuringen, betrouwbare levering, begrijpelijke terugbetalingen en snelle ondersteuning geven klanten bewijs dat ze op basis van hun eigen ervaringen kunnen beoordelen.

Een eerste betaling laat zien of iemand bereid is het te proberen. Een tweede betaling laat zien of de dienst hun vertrouwen heeft verdiend. Bedrijven die die kloof overbruggen, hebben een geloofwaardiger pad naar blijvende adoptie dan bedrijven die alleen op transactiesnelheid vertrouwen.

Bronnen:

¹ Geebren, A. (2026). Cryptocurrency en de vorming van aanvankelijk vertrouwen: empirisch onderzoek naar de dynamiek van de bereidheid om cryptocurrency te gebruiken bij financiële transacties. Financial Innovation, 12, artikel 164. https://doi.org/10.1186/s40854-026-00926-9