Investeren 101
CPI Ontcijferd: Het meten van de koopkracht van de dollar
Inzicht in de consumentenprijsindex en de rol ervan bij de marktbeslissingen van de Federal Reserve kan uw economische voorspellingen verbeteren. De moderne CPI werd in 1913 voor het eerst gepubliceerd door het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics, hetzelfde jaar waarin de Federal Reserve werd opgericht. Dit artikel legt uit hoe de index werkt en waarom hij belangrijk is voor beleggers.
Voeg Securities.io toe aan je voorkeursbronnen op Google
Inzicht in de consumentenprijsindex en de rol daarvan bij de marktbeslissingen van de Fed kan uw prognoses sterk verbeteren. De moderne consumentenprijsindex (CPI) werd in 1913 voor het eerst gepubliceerd door het Amerikaanse Bureau of Labor Statistics (BLS), hetzelfde jaar waarin de Federal Reserve werd opgericht. Oudere indexen voor winkelprijzen gaan terug tot 1884, maar de CPI werd aan het begin van de twintigste eeuw een nationale inflatiemaatstaf en speelt nog altijd een belangrijke rol.
Samenvatting:
- De Consumentenprijsindex (CPI) meet inflatie door prijsveranderingen te volgen over belangrijke consumentencategorieën.
- De Federal Reserve vertrouwt op CPI-gegevens om rentebeslissingen en monetair beleid te sturen.
- Headline-, Core- en Supercore-CPI bieden verschillende inflatieperspectieven voor beleggers.
- CPI-gegevens kunnen verschuivingen in marktmomentum, obligatierendementen en aandelenwaarderingen signaleren.
Consumentenprijsindex
Het BLS publiceerde de CPI oorspronkelijk in 1884 zodat economen de winkelprijzen van voedsel konden volgen. Dat was destijds essentieel om de gevolgen van invoerheffingen te meten. Tegen 1913 was de werkwijze standaard en zij hielp economen tot 1919 de markten te volgen.
In die periode bestond de CPI uit 32 stadsspecifieke indexen, met veel categorieën die we nu nog kennen, zoals voeding, kleding en huur. In 1921 werden ze samengevoegd tot één nationale CPI.
De methode voor het volgen van nationale kosten werd tijdens de Tweede Wereldoorlog verbeterd met gewogen gemiddelden en enkele uitzonderingen voor oorlogstijd. In 1953 werd de CPI-U-standaard ingevoerd, waarmee één uniforme maatstaf ontstond die 93% van de Amerikaanse bevolking bestreek.
Prijsveranderingen volgen
De CPI blijft voor de Fed en beleggers een van de beste manieren om prijsveranderingen bij uiteenlopende goederen te volgen. De index onderzoekt wat consumenten voor essentiële producten betalen en vergelijkt dit met eerdere jaren om de gevolgen van inflatie vast te stellen.
Bron – BLS
De CPI omvat acht belangrijke, gewogen categorieën:
Veeg om te scrollen →
| Categorie | Ongeveer gewicht | Wat het omvat |
|---|---|---|
| Wonen | ~33% | Huur, equivalent van eigen woning, nutsvoorzieningen |
| Vervoer | ~17% | Voertuigen, benzine, vliegtickets |
| Voedsel & dranken | ~13% | Boodschappen, uit eten |
| Medische zorg | ~9% | Gezondheidszorgdiensten, voorschriften |
| Onderwijs & communicatie | ~7% | Collegegeld, telefoonservices |
| Recreatie | ~6% | Entertainment, streaming |
| Kleding | ~3% | Kleding en schoeisel |
| Overige goederen & diensten | ~3% | Persoonlijke verzorging, tabak en diverse uitgaven |
Hoe te gebruiken:
U kunt de CPI op verschillende manieren gebruiken om uw beleggingsstrategie te verbeteren, allereerst door de inflatie te volgen. Inzicht in inflatie en de volgende stap van de Fed helpt u zich voor te bereiden op mogelijke marktveranderingen.
De Fed gebruikt deze maatstaf voor belangrijke inflatieaanpassingen. Sommige bedrijven gebruiken hem bij het bepalen van lonen en de sociale zekerheid bij het berekenen van uitkeringen. De formule voor de CPI luidt:
CPI = (Kosten van de vaste mand vandaag / Kosten in basisjaar) × 100
Inflatieratio = [(Nieuwe CPI – Vorige CPI) / Vorige CPI] × 100
Ook vakbonden gebruiken de CPI om te beoordelen of hun leden een eerlijk loon ontvangen in verhouding tot de kosten van levensonderhoud. Beleggers zetten de index bovendien in om de toekomstige vraag te ramen, wat het belang ervan voor veel strategieën verklaart.
Algemene CPI:
De belangrijkste manier om de CPI te beoordelen is via de algemene CPI. Deze omvat alle genoemde categorieën en geeft een breed beeld van de markt en inflatie door de effecten in belangrijke sectoren te meten. Daardoor legt hij het werkelijke bereik van prijsveranderingen voor consumenten goed vast.
Kern-CPI:
De kern-CPI laat voedsel- en energieprijzen buiten beschouwing en verwijdert zo enkele van de meest volatiele onderdelen. Deze aanpak is nuttig voor beleid, omdat hij de onderliggende inflatie door monetaire maatregelen zichtbaar maakt in plaats van door aanbodschokken.
Door deze wijzigingen is de kern-CPI minder volatiel. Huisvesting weegt daarin voor 40% mee, tegenover 33% in de algemene CPI. Dit helpt de Fed kortetermijnruis weg te filteren.
Superkern-CPI
De superkern-CPI ontstond na de pandemie om de bijzondere financiële druk van lockdowns te isoleren, vooral schommelingen in lonen en de vraag naar diensten. Door huisvestingskosten uit de kern-CPI te verwijderen, kan de Fed zich uitsluitend op de dienstensector richten.
Het doel is dat de Fed belangrijke veranderingen in arbeidskostengedreven inflatie tijdig herkent en vroeg wordt gewaarschuwd voor mogelijke loon-prijsspiralen, waarbij hogere arbeidskosten de dienstenprijzen opdrijven en vervolgens nieuwe looneisen uitlokken.
De doelstelling van 2%:
De Fed hanteert momenteel een inflatiedoelstelling van 2%. Zolang de inflatie daarboven ligt, kan zij beleidsinstrumenten inzetten om de economie af te koelen en de consumentenvraag en prijsdruk te verminderen.
Een doel van 2% in plaats van nul biedt economische flexibiliteit. De Federal Reserve nam de doelstelling in januari 2012 onder voorzitter Ben Bernanke formeel aan als evenwicht tussen prijsstabiliteit en flexibiliteit, met een buffer tegen deflatie en behoud van koopkracht op langere termijn.
Dotplot
De CPI speelt een belangrijke rol in de driemaandelijkse dotplot van de Fed. Die toont de niet-bindende visie van de leden op renteveranderingen: dicht bij elkaar liggende punten wijzen op consensus, een losse spreiding op verdeeldheid.
De marktreactie:
Veranderingen in de CPI lokken marktreacties uit. Komt de CPI boven verwachting uit, dan kan de Fed de rente verhogen. Dat maakt lenen duurder en remt uitgaven en vraag, met als doel de prijsdruk terug te brengen naar 2%.
Lagere dan verwachte CPI:
Een lager dan verwachte CPI geldt daarentegen als gunstig voor aandelenbeleggers. Hij wijst op een mogelijke renteverlaging op korte termijn en op afkoelende inflatie, waardoor meer ruimte ontstaat voor deelname van beleggers.
De CPI is meer dan een inflatiecijfer: het is een vooruitlopende indicator voor het beleid van de Federal Reserve. Inzicht in de gewichten van categorieën, kern- en algemene metingen en marktverwachtingen kan voordeel bieden bij posities in aandelen, obligaties, grondstoffen en rentegevoelige sectoren.
CPI Ontcijferd: Het meten van de koopkracht van de dollar
Wie begrijpt waarom en hoe de nationale CPI de markt beïnvloedt, kan beter plannen. De gegevens verschijnen maandelijks, zodat u actueel blijft en het perspectief van de Fed kunt volgen. De CPI hoort daarom een belangrijk onderdeel van uw beleggingsplanning te zijn.
Lees hier meer over andere beleggingsstrategieën en nieuws.
