CBDC’s kunnen de manier waarop bedrijven investeren in innovatie veranderen

Digitale valuta van centrale banken worden meestal besproken als een betalingsverhaal. De standaardvragen hebben betrekking op afwikkelingssnelheid, privacy, monetair beleid, concurrentie in de bankensector en of overheden daadwerkelijk een digitale vorm van soeverein geld nodig hebben. Een nieuwe studie, gepubliceerd in de International Review of Economics and Finance, suggereert dat deze benadering te smal kan zijn.¹

Met behulp van de gefaseerde uitrol van China’s e-CNY als een quasi‑natuurlijk experiment ontdekten onderzoekers Xinzhu Wang en Yue Yue dat bedrijven die zich in CBDC-pilotregio’s bevonden, hun patentactiviteit na de invoering verhoogden. Het effect beperkte zich niet tot het totale aantal patentaanvragen. Het kwam ook voor bij uitvindingspatenten, die de onderzoekers beschouwen als een categorie innovatie met een hoger nieuwheidsniveau.

De belangrijkere implicatie is niet dat digitale valuta op de een of andere manier ingenieurs meer laat uitvinden. De studie wijst op een ander mechanisme: CBDC-infrastructuur kan de informatieomgeving rondom bedrijven veranderen. Grotere traceerbaarheid, verwachtingen van strengere controle en verbeterde openbaarmaking kunnen de informatiekloof tussen bedrijven en investeerders verkleinen. Dat kan het voor bedrijven gemakkelijker maken om langetermijnprojecten na te streven waarvan de waarde niet onmiddellijk kan worden aangetoond.

Wat de e-CNY‑studie heeft aangetoond

De onderzoekers analyseerden Chinese beursgenoteerde bedrijven van 2016 tot en met 2024, waarbij ze bedrijven in e-CNY-pilotregio’s scheidden van die buiten deze regio’s. Hun uiteindelijke dataset bestond uit 32,579 bedrijfs‑jaar‑observaties. Vervolgens gebruikten ze een difference‑in‑differences‑methode om veranderingen in innovatie vóór en na de introductie van de CBDC te vergelijken met veranderingen bij bedrijven die de behandeling niet kregen.

Het belangrijkste resultaat was een stijging van ongeveer 7,79 % in het totale aantal patentaanvragen en een stijging van 7,25 % in uitvindingspatentaanvragen ten opzichte van bedrijven in gebieden zonder CBDC‑adoptie. Het effect bleef ook standhouden na een lange reeks robuustheidstests, waaronder alternatieve innovatiemaatstaven, matching‑technieken, verschillende fixed‑effect‑structuren, placebo‑tests en nieuwere methoden die zijn ontworpen voor gefaseerde beleidsadoptie.

Dat is belangrijk omdat het aantal patenten alleen ruis kan bevatten. Een bedrijf kan meer patenten indienen zonder noodzakelijkerwijs waardevollere technologie te creëren. Het artikel testte daarom ook de kapitalisatie van R&D en patentcitaten, inclusief citaten op uitvindingspatenten. De positieve relatie bleef statistisch significant onder die alternatieve maatstaven.

Waarom digitaal geld innovatie in de echte wereld kan beïnvloeden

Het kernidee is informatie‑asymmetrie. Innovatie is duur, onzeker en vaak traag in het opleveren van zichtbare financiële opbrengsten. Het management kan weten dat een R&D‑project op lange termijn potentieel heeft, terwijl externe investeerders alleen de kortetermijnuitgaven en zwakkere huidige winsten zien. Die discrepantie kan druk uitoefenen om projecten die de kortetermijnresultaten verbeteren, voorrang te geven.

De studie stelt dat de e-CNY‑pilot deze vergelijking verandert door de verwachting te vergroten dat transacties beter traceerbaar en moeilijker te manipuleren zullen zijn. Hoewel bedrijven in pilotregio’s niet verplicht waren elke transactie met e-CNY uit te voeren, kan het vooruitzicht van bredere adoptie het gedrag al vóór het bestaan van een dergelijke verplichting beïnvloeden.

Volgens de onderzoekers stimuleert de resulterende omgeving een betere informatie‑openbaarmaking. Het effect was bijzonder opvallend bij bedrijven die vóór de start van de CBDC‑pilots een zwakkere openbaarmakingskwaliteit hadden. Bedrijven met tijdigere rapportage, minder regelgevende onderzoeken en sterker investeerdersvertrouwen vertoonden eveneens een sterkere innovatiereactie.

Dit biedt een nuttige manier om over CBDC’s na te denken. Ze zijn niet slechts digitale vervangers van bankbiljetten. Ze kunnen ook onderdeel worden van de institutionele architectuur waarlangs geld, rapportage, compliance en kapitaalallocatie met elkaar verweven zijn.

• Meer traceerbare transacties kunnen de verwachte kosten van verkeerde rapportage verhogen.
• Betere openbaarmaking kan de informatie‑asymmetrie tussen bedrijven en investeerders verminderen.
• Lagere informatiefriction kan langetermijninnovatie gemakkelijker financierbaar maken.

CBDC’s kunnen fungeren als governance‑infrastructuur

Dit governance‑perspectief is waar het onderzoek interessanter wordt voor beleggers. Securities.io heeft onlangs onderzocht hoe stablecoins, tokenized deposits en CBDC’s verschillende verplichtingen vertegenwoordigen, zelfs wanneer ze er aan de gebruikersinterface vergelijkbaar uitzien. Het onderscheid is belangrijk omdat de uitgever niet alleen de krediet‑ en afwikkelingskenmerken bepaalt, maar ook de regels rond zichtbaarheid, compliance en controle.

Een CBDC die wordt uitgegeven binnen een centraal beheerd kader kan een heel andere informatiestructuur creëren dan contant geld. De Chinese studie suggereert dat die verschillen uiteindelijk bedrijfsbeslissingen kunnen beïnvloeden die ver verwijderd zijn van de betaling zelf.

Die mogelijkheid bemoeilijkt ook het idee dat meer transparantie altijd beter is. Securities.io heeft eerder de minder voor de hand liggende bedrijfsgevolgen van CBDC‑adoptie onderzocht, waaronder de mogelijkheid dat strengere controle bedrijven kan aanzetten om technologienarratieven te benadrukken die aan externe verwachtingen voldoen. Het nieuwe onderzoek levert een aanvullend resultaat: sterkere toezicht kan ook de kwaliteit van openbaarmaking verbeteren en echte innovatie ondersteunen.

Beide effecten kunnen naast elkaar bestaan. Transparantie kan sommige agentuurproblemen verminderen terwijl het nieuwe prikkels creëert om het imago te beheren. Voor beleggers betekent dit dat de kwaliteit van het omringende governance‑systeem even belangrijk kan zijn als de technologie van de digitale valuta zelf.

De grotere verschuiving gaat van betalingen naar programmeerbare financiële infrastructuur

CBDC’s ontwikkelen zich ook naast getokeniseerde bankdeposito’s, stablecoins en nieuwe afwikkelingsnetwerken. Het Bank for International Settlements toonde deze richting aan in Project Agorá, waar deelnemende instellingen getokeniseerde centrale bankreserves en commerciële bankdeposito’s testten voor groothandelsafwikkeling over grenzen heen.

Dit is van belang omdat de langetermijnwaarde van digitaal geld mogelijk minder voortkomt uit het vervangen van bestaande consumentbetaalapps en meer uit het maakbaar, interoperabel en makkelijker te koppelen van financiële infrastructuur aan geautomatiseerde compliance‑ en afwikkelingsprocessen.

Als die transitie zich voortzet, zou bedrijfsfinanciering geleidelijk in realtime beter waarneembaar kunnen worden. Kasstromen, afwikkelingen, onderpandbewegingen en uiteindelijk bepaalde vormen van financiering zouden over digitale sporen kunnen verlopen met rijkere data. De Chinese resultaten suggereren dat deze infrastructuur de manier waarop kapitaal wordt bestuurd kan beïnvloeden voordat er een zichtbaar effect op consumentengedrag optreedt.

Waarom de waarderingsbevindingen van belang zijn

De studie onderzocht ook of de toename in innovatie zich vertaalde naar marktwaarde. Ze vond dat bedrijven die na de invoering van een CBDC patenten aanvroegen een sterker waarderingseffect ondervonden dan niet‑innovatieve bedrijven, en dat deze relatie zich voortzette in de daaropvolgende periode.

Dat versterkt de economische onderbouwing van de resultaten. De studie toont niet alleen dat bedrijven extra papierwerk indienen. Ze levert bewijs dat de markten meer waarde toekenden aan bedrijven die innovatie‑output genereerden binnen de post‑CBDC‑omgeving.

Het zou nog steeds een fout zijn om direct van China naar elke economie te generaliseren. De uitrol van China’s e‑CNY, de regelgevende instellingen, kapitaalmarkten en corporate‑governancestructuren zijn specifiek voor die markt. Een CBDC die elders wordt geïntroduceerd, kan andere uitkomsten opleveren, afhankelijk van privacyregels, datatoegang, bankdeelname en hoeveel transactie‑informatie toezichthouders daadwerkelijk kunnen gebruiken.

Mastercard bouwt aan een multi‑rail digitaal geldsysteem

Voor beleggers die blootstelling zoeken aan de infrastructuur die zich ontwikkelt rond digitaal geld, is Mastercard een bedrijf om in de gaten te houden. De relevantie reikt verder dan alleen CBDC’s. Het bedrijf positioneert zijn netwerk om conventionele betalingen te verbinden met stablecoins, getokeniseerde activa en andere opkomende afwikkelingsrails.

In augustus 2026 voltooide Mastercard de overname van BVNK, waarmee infrastructuur werd toegevoegd die fiat‑ en on‑chain‑betalingen met elkaar verbindt. Het heeft ook de connectiviteit getest met centrale bankgeld rechtstreeks. In juni nam Mastercard deel aan een door het Eurosysteem geleide cross‑currency afwikkelingspilot die betalingen verwerkte via de afwikkelingsinfrastructuur van centrale banken.

Dit is relevant voor de CBDC‑hypothese omdat het toekomstige monetaire systeem mogelijk niet wordt gedomineerd door één vorm van digitaal geld. CBDC’s, getokeniseerde bankdeposito’s, stablecoins en conventionele op rekening gebaseerde betalingen kunnen naast elkaar bestaan. De bedrijven die interoperabiliteit, compliance, identiteit en afwikkelingsconnectiviteit over die systemen kunnen bieden, kunnen strategisch belangrijk worden, ongeacht welke individuele rail de meeste adoptie krijgt.

Digitale valuta kan meer veranderen dan alleen de manier waarop geld beweegt

De meest interessante conclusie uit het e‑CNY‑onderzoek is dat financiële infrastructuur het bedrijfs­gedrag indirect kan beïnvloeden. Een digitale valuta hoeft zelf geen R&D‑project te financieren om innovatie te beïnvloeden. Als het de openbaarmaking verbetert, de verwachte kosten van misbruik verhoogt en beleggers meer vertrouwen geeft in hoe kapitaal wordt ingezet, kan het de omgeving veranderen waarin innovatie‑beslissingen worden genomen.

Dat vergroot het CBDC-debat aanzienlijk. De relevante vraag is niet langer alleen of digitale centrale bankvaluta betalingen sneller of goedkoper maakt. Het gaat ook om de vraag of nieuwe vormen van geld governance, transparantie, financieringsprikkels en uiteindelijk de bereidheid van bedrijven om langetermijninzetten te doen, hervormen.

De ervaring van China biedt geen universeel antwoord, maar het levert een ongewoon groot praktijkexperiment op. Als soortgelijke relaties elders ontstaan, kunnen CBDC’s blijken minder te gaan over het digitaliseren van contant geld en meer over het digitaliseren van de institutionele infrastructuur rond kapitaal zelf.

Referenties:

¹ Wang, X. en Yue, Y. (2026). De invloed van digitale valuta van centrale banken op innovatie binnen bedrijven: bewijs uit China. International Review of Economics and Finance, 112, 105853. https://doi.org/10.1016/j.iref.2026.105853