Visa (V): het open platform dat de financiële infrastructuur vormgeeft

In de financiële sector gaat in de huidige markten veel aandacht van beleggers uit naar baanbrekende innovaties: Bitcoin, stablecoins, fintechbedrijven enzovoort. Die aandacht is deels terecht, want deze technologieën en innovatieve bedrijven hebben een sector opgeschud die zich iets te comfortabel was gaan voelen met verouderde systemen en inefficiënties die al tientallen jaren bestonden. Ze maken transacties bijvoorbeeld sneller en goedkoper en verbeteren de beoordeling van kredietrisico’s.

Tegelijkertijd stonden gevestigde spelers niet allemaal aan de zijlijn toen deze veranderingen zich voltrokken. Enkele van de grootste betalingsbedrijven hebben juist hun oorsprong als oorspronkelijke ‘technologiegedreven vernieuwers’ opnieuw omarmd en het voortouw genomen bij het aanpassen van de infrastructuur die het wereldwijde financiële systeem ondersteunt.

Visa is daar een goed voorbeeld van. Het bedrijf staat vooral bekend om zijn betaalpassen en creditcards, maar geeft die kaarten niet zelf uit. Het is een volwaardig technologiebedrijf, gebouwd rond een open platform en een intermediair betaalnetwerk, dat de wereldwijde infrastructuur voor open banking vormgeeft en moderne cloud-native systemen levert.

Overzicht van Visa

De geschiedenis van Visa

Visa werd in 1958 opgericht door Bank of America (BAC ) als het creditcardprogramma BankAmericard. Om het programma uit te breiden, stuurde het bedrijf 65.000 mensen ongevraagd post en activeerde het creditcards voor inwoners van Fresno, Californië (de actie in Fresno). Daarmee gaf het letterlijk de aanzet tot de Amerikaanse markt voor consumentencreditcards. Fresno werd gekozen vanwege het inwonertal van 250.000, het marktaandeel van BofA onder die bevolking (45%) en de relatieve geïsoleerde ligging, die het mogelijk maakte eventuele negatieve publiciteit op te vangen.

In oktober 1959 waren in heel Californië al meer dan 2 miljoen creditcards verspreid en werd BankAmericard door 20.000 winkeliers geaccepteerd.

Als reactie op de concurrentie van Master Charge (nu de rivaal van Visa, Mastercard) begon Bank of America in 1966 het BankAmericard-programma in licentie te geven aan andere financiële instellingen buiten Californië.

Deze banken richtten National BankAmericard Inc. (NBI) op als een onafhankelijke coöperatie in eigendom van de leden. In 1976 werd National BankAmericard omgedoopt tot Visa. Die naam werd bewust gekozen omdat hij in vrijwel elke taal hetzelfde klinkt en staat voor universele acceptatie.

In de jaren zeventig introduceerde Visa BASE I (een elektronisch autorisatiesysteem) en BASE II (een elektronisch systeem voor clearing en afwikkeling). Daarmee werd de weg vrijgemaakt voor het direct digitaal volgen van betalingen, zoals tegenwoordig gebruikelijk is.

In de jaren tachtig leidde een wisseling in de top ertoe dat Visa zijn netwerken uitbreidde en probeerde de spanningen tussen de aangesloten banken te beperken. Ook introduceerde het bedrijf het iconische hologram met de Visa-duif, dat inmiddels in de hele sector een standaardbeveiligingsmiddel is.

In 1987 (V ) nam Visa Interlink en een deel van Plus Systems over. Daardoor kregen Visa-kaarthouders toegang tot duizenden geldautomaten en het grootste point-of-sale-netwerk ter wereld.

In de jaren negentig groeide Visa uit tot een wereldwijde speler. In 1997 bereikte het bedrijf een biljoen dollar aan jaarlijkse aankopen door consumenten. In 1998 waren wereldwijd ongeveer 600 miljoen Visa-kaarten in omloop.

Visa nam al in 1994 neurale netwerktechnologie in gebruik, hetzelfde concept waarop de huidige ontwikkelingen in AI zijn gebaseerd. Daarmee kon het bedrijf transactiepatronen direct analyseren en frauduleuze activiteiten bij betaalterminals in realtime signaleren. Al in 1996 introduceerde Visa met Visa Cash ook chips in zijn kaarten.

In 2006-2008 werd het bedrijf uiteindelijk gereorganiseerd tot een onafhankelijke onderneming.

“Bij de reorganisatie werden Visa Canada, Visa International en Visa U.S.A. samengevoegd. De activiteiten in West-Europa werden een afzonderlijke entiteit, beheerd door de aangesloten banken.”

Visa ging in 2009 naar de beurs voor 17,9 miljard dollar. Dat was destijds de grootste beursgang in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Het duurde echter tot 2016 voordat Visa Inc. uiteindelijk Visa Europe Ltd overnam, dat als afzonderlijke entiteit door de aangesloten banken was beheerd.

Visa in cijfers

Visa passeerde in 1997 de grens van een biljoen dollar aan transacties en verwerkte in 2025 maar liefst 14,2 biljoen dollar. Dat is een opmerkelijke groei met een factor 14 in iets minder dan drie decennia. Het bedrag lag 8% hoger dan in 2024. Deze groei lijkt aan te houden, grotendeels omdat de helft van alle transacties wereldwijd nog steeds contant wordt afgewikkeld.

In 2025 verwerkte het bedrijf in totaal 257,5 miljard transacties, in 160 valuta’s en in meer dan 200 landen.

In 2025 had het bedrijf 34.100 medewerkers en behaalde het een omzet van 40 miljard dollar. De nettowinst volgens GAAP bedroeg 20,1 miljard dollar.

Hoewel het segment internationale transacties van belang is voor de strategische positie van Visa, vertegenwoordigt het slechts een deel van de totale omzet van het bedrijf (14,2 miljard dollar). Het grootste omzetsegment is dataverwerking (20 miljard dollar), waarmee Visa banken en andere financiële instellingen autorisatie, clearing en afwikkeling biedt.

Bron: Visa

Een deel van deze inkomsten vloeit als stimulans terug naar Visa’s partners om het betalingsvolume te vergroten en de acceptatie van Visa te verhogen. Dat is belangrijk, omdat het bedrijf nog altijd hevig strijdt om marktaandeel met zijn aartsrivaal Mastercard en zich bovendien staande moet houden tegenover nieuwkomers.

Bron: Visa

Vanuit beleggings- en financieel oogpunt heeft Visa zowel de markt als de financiële sector ruimschoots overtroffen. Het aandeel behaalde de afgelopen 10 jaar bijna twee keer zoveel rendement als de S&P 500 Financial Index en ongeveer de helft meer dan de S&P 500 als geheel.

Bron: Visa

Bedrijfsactiviteiten van Visa

Het bedrijfsmodel van Visa

Visa begon met het op grote schaal per post versturen van creditcards; tegenwoordig laat het bedrijf de partnerbanken de kaarten uitgeven. Visa levert zelf de technische infrastructuur achter de betalingssystemen. Dat gebeurt via het eigen wereldwijde netwerk VisaNet, dat gebruikmaakt van vier beveiligde datacenters om meer dan 30.000 transacties per seconde gelijktijdig te verwerken (ter vergelijking: de basislaag van Bitcoin verwerkt 3,3 tot 7 transacties per seconde).

Bron: Visa

De opzet van Visa-betalingen is gebaseerd op het zogeheten ‘vierpartijenmodel’:

• De kaarthouder/consument die de digitale betaling initieert.
• De uitgever, een financiële instelling zoals Chase of Bank of America, die de Visa-kaart uitgeeft, de creditcard- of betaalrekening beheert en het kredietrisico draagt.
• De verkoper, die de betaling accepteert.
• De acquirer: de bank of betalingsverwerker van de verkoper, die de betalingsgegevens van de verkoper ontvangt en via VisaNet naar de uitgever doorstuurt voor autorisatie.

De kern van het bedrijf is nog altijd dit betalingsverwerkingssysteem, dat is opgebouwd rond betalingen door consumenten (creditcards, betaalkaarten en prepaidkaarten met hoge volumes) en zakelijke oplossingen (op maat gemaakte zakelijke rekeningen en virtuele kaarten) voor B2B-toeleveringsketens en overheidsaanbestedingen.

‘We hebben een leidend aandeel van ongeveer 40 procent in betalingen met zakelijke kaarten en breiden uit naar nieuwe toepassingen, zoals virtuele kaarten voor betalingen aan leveranciers en geïntegreerde financiële diensten voor kleine bedrijven.⁴ Bij Visa Direct is het aantal transacties sinds 2019 ongeveer verachtvoudigd tot meer dan 12,5 miljard in 2025, waarmee het een van ’s werelds grootste platforms voor geldverkeer is.’

Dit segment wordt nu aangevuld met diensten met toegevoegde waarde, waardoor Visa ook een fintechbedrijf is geworden. Het omvat geavanceerde beveiliging, tools voor fraudebeheer, adviesdiensten, openbankingplatforms (via de overname van Tink) en data-analyse voor klantbanken.

‘Deze diensten leverden in 2025 bijna 11 miljard dollar aan inkomsten op en zijn sinds 2021, gemeten in dollars met constante koopkracht, met een samengesteld jaarlijks groeipercentage van meer dan 20 procent gegroeid.’

Dit segment bouwt voort op de bestaande relaties met banken om de band met Visa te verdiepen en het bereik van het bedrijf verder te vergroten.

‘Dit jaar hebben we het aanbod van Pismo uitgebreid naar klanten in meer dan vijf landen verspreid over vier regio’s. In Risk and Security Solutions helpt ons bekroonde product Visa Protect for A2A fraude op te sporen en te voorkomen met behulp van AI. Bij onze adviesdiensten schatten we dat we klanten met bijna 4.500 opdrachten hebben geholpen om meer dan 6,5 miljard dollar aan extra inkomsten te realiseren.’

Tot slot voegt Visa Direct nu realtime infrastructuur voor pushbetalingen toe, waarmee internationale overboekingen, uitbetalingen aan platformwerkers en verzekeringsuitkeringen kunnen worden verwerkt zonder dat een traditionele kaartbetaling met een swipe of tik nodig is.

Al met al maakt dit brede aanbod Visa tot een totaal aanbieder van betalingsoplossingen voor vrijwel alle mogelijke combinaties van financiële transacties tussen consumenten, bedrijven en overheden: B2C, B2B, P2P, G2C enzovoort.

Bron: Visa

Concurrentiepositie van Visa

Dankzij zijn vroege positie op de markt voor betalingstechnologie heeft Visa het terrein tientallen jaren kunnen domineren. Dat betekent echter niet dat het bedrijf geen concurrentie ondervindt.

De eerste grote concurrent is natuurlijk Mastercard. De twee bedrijven kiezen elk een andere aanpak op de betaalmarkt:

• Visa richt zich op grote volumes om het aantal transacties op te schalen en heeft een stevige meerderheid in het wereldwijde kaartvolume (60%) en het S.-aankoopvolume (70%).
  • Visa heeft prioriteit gegeven aan interne ontwikkeling van blockchainlagen en heeft daarvoor een eigen platform voor meerdere blockchains en stablecoins opgezet (zie hieronder).
• Mastercard richt zich daarentegen op diensten met toegevoegde waarde: meer dan 40% van de omzet komt voort uit adviesdiensten, tools voor fraudepreventie en technologie voor open banking. Ook introduceert het bedrijf doelbewust lokaal aangepaste debitproducten op internationale markten om terrein te winnen in opkomende markten voor digitaal bankieren.
  • Voor nieuwe fintechproducten kiest Mastercard voor uitbreiding van het ecosysteem door overnames, met name van aanbieders van infrastructuur, zoals cryptobetaalprovider BVNK.

Al met al is Visa een schoolvoorbeeld van een geïntegreerde aanbieder van betalingsverkeer op grote schaal, terwijl Mastercard zich sterker specialiseert en waarschijnlijk vaker via overnames zal groeien. Dit helpt vermoedelijk het relatief stabiele duopolie in stand te houden dat de twee bedrijven de afgelopen tien jaar hebben opgebouwd.

Op het gebied van nieuwe technologieën, zoals blockchain en fintechbedrijven die AI inzetten, vertrouwt Visa op eigen ontwikkeling en schaalvoordelen om nieuwe concurrenten voor te blijven. In dat opzicht is een nettowinstmarge van meer dan 50% uiteraard een doelstelling, maar ook een groot voordeel: Visa kan meer uitgeven dan concurrenten en elke dreiging het hoofd bieden met zijn enorme financiële slagkracht.

Op dit moment vormen digitale portemonnees zoals Apple Pay en Google Wallet de enige realistische dreiging op korte termijn. Hoewel deze portemonnees transacties momenteel verwerken met Visa-betaalgegevens, kunnen ze de kaart volledig overbodig maken en toekomstige transacties naadloos via goedkopere RTP-netwerken routeren zonder dat de consument het merkt. De vergelijkbare werkwijzen van Chinese techgiganten, zoals Alipay en WeChat Pay/Weixin Pay, laten zien dat dit inderdaad kan gebeuren.

Een ernstiger dreiging kan van nationale overheden komen en zich voordoen op de internationale markt, vooral nu de financiële wereld relatief aan het deglobaliseren is. Zo kunnen het Braziliaanse betaalsysteem Pix, dat goed is voor meer dan 50% van de binnenlandse betalingen, en het Indiase UPI geld rechtstreeks tussen bankrekeningen overmaken, zonder dat Visa daarvoor interchangevergoedingen ontvangt. Als meer landen of economische blokken, zoals de EU, dit voorbeeld zouden volgen, zou Visa veel afhankelijker kunnen worden van alleen de Amerikaanse markt. Als de Amerikaanse dollar zijn dominante rol in het internationale betalingsverkeer en als mondiale reservevaluta begint te verliezen, kan dat ook Visa’s internationale concurrentiepositie ondermijnen.

De technologieën van Visa

De ontwikkeling van bestaande betalingsecosystemen

Zoals gezegd vormt Visa’s beproefde en uiterst efficiënte betalingsverwerkingssysteem de kern van de technologie. Het kan dagelijks het merendeel van alle kaarttransacties ter wereld verwerken.

Betalen is tegenwoordig gemakkelijker dan ooit, vooral dankzij de overstap op contactloos betalen, dat inmiddels het grootste deel van de persoonlijke betalingen uitmaakt.

Bron: Visa

Hierdoor verschuift het betalingsverkeer van de fysieke kaart naar alomtegenwoordige smartphones, wat Visa ook nieuwe groeikansen biedt.

“In 2025 werden smartphones gebruikt om via contactloos betalen voor meer dan $33 miljard aan betalingen te accepteren, ruim twee keer zoveel als het jaar ervoor. Meer dan een op de drie verkopers die Tap to Phone gebruikten, was nieuw bij Visa. Dat onderstreept de rol van deze dienst bij de uitbreiding van ons ecosysteem.”

Een andere recente ontwikkeling is dat de afrekenstap in e-commerce langzaam verdwijnt. Betalingen met opgeslagen kaartgegevens, waarbij verkopers betaalgegevens bewaren voor terugkerende betalingen, en afrekenen via een knop met digitale portemonnees van technologieplatforms en financiële instellingen zijn nu goed voor 84% van Visa’s e-commercetransacties.

“Het aantal gastbetalingen waarbij klanten hun gegevens handmatig invoeren, is gedaald van 44% in 2019 naar slechts 16% in 2025. Bij onze 25 grootste e-commerceverkopers ligt dat percentage onder de 4%.”

Nieuwe technologieën

Hoewel de kernactiviteiten nog altijd centraal staan binnen het bedrijf, beseft het management terdege dat nieuwe ideeën en technologieën de financiële sector snel veranderen.

“In 2025 beleefde de betaalindustrie een van de meest dynamische jaren ooit. We zien een krachtige samenloop van technologische trends: de opkomst van AI-gestuurde handel, de brede invoering van getokeniseerde betalingen en gegevens, de groeiende rol van stablecoins en de digitalisering van identiteit. Dit is geen kleine verandering, maar een fundamentele herziening van de manier waarop geld zich over de wereld verplaatst.”

In de financiële wereld is “tokenisatie” een steeds populairder onderwerp. Vaak wordt daaronder verstaan dat financiële of reële activa worden vervangen door een token, zodat transacties eenvoudiger verlopen. Visa hanteert echter een heel andere definitie van tokenisatie. Dat kan verwarring veroorzaken bij beleggers die zich in dit onderwerp verdiepen.

Voor Visa is tokenisatie een manier om gevoelige gegevens te vervangen door veiligere ‘tokens’. Bij transacties met Visa-tokens lag het fraudecijfer meer dan 35% lager. Dat leverde in dat jaar een besparing van $1.1B op.

“Tokenisatie vervangt gevoelige kaartgegevens door een unieke, veilige digitale identificatiecode die alleen kan worden gebruikt in de specifieke context waarvoor deze is uitgegeven. Zelfs als de code wordt onderschept, heeft niemand anders er iets aan, zodat betalingen veilig blijven.”

Wanneer Visa dus stelt dat een groot deel van zijn e-commercetransacties is getokeniseerd, moet dat niet worden opgevat als de invoering van tokenisatie in de eerste betekenis van het woord.

Bron: Visa

Voor deze vorm van ‘echte’ tokenisatie heeft het bedrijf de Visa Tokenized Asset Platform (VTAP), dat wordt aangeboden via het Visa Developer Platform, waarmee financiële instellingen hun eigen door fiatgeld gedekte digitale activa kunnen uitgeven, aanmaken, vernietigen en beheren.

“Visa loopt al bijna zestig jaar voorop op het gebied van digitale betalingen. Met de introductie van VTAP geven we de sector opnieuw richting. We kijken ernaar uit onze ervaring met tokenisatie in te zetten om banken te helpen blockchaintechnologieën in hun bedrijfsvoering te integreren.”

Vanessa Colella – wereldwijd hoofd innovatie en digitale partnerschappen

Wat betreft andere blockchaintechnologieën: Visa beschouwt digitale stablecoins zoals USDC als een afwikkelingslaag, niet als concurrent. Het heeft zijn systemen gekoppeld aan openbare blockchains en zijn Pismo -infrastructuur (overgenomen voor 1 miljard dollar in 2024). Ook test het systemen die meerdere blockchains combineren en waarmee financiële instellingen saldi in stablecoins kunnen afwikkelen via het Visa-netwerk.

Een ander veelbesproken onderwerp in de financiële en betalingssector is agentgestuurde handel, waarbij AI-agenten aankopen doen in plaats van mensen.

AI beïnvloedt het ontdekken van producten al: het verwijzingsverkeer van generatieve AI naar Amerikaanse retailwebsites groeide van juli 2024 tot januari 2025 met 1.100 procent en versnelde in juli 2025 tot 4.700 procent op jaarbasis.”

Visa werkt samen met grote AI-ontwikkelaars zoals OpenAI om veilige betalingsnetwerken te ontwikkelen die specifiek zijn afgestemd op AI-agenten die zelfstandig transacties namens consumenten uitvoeren.

“In april 2025 lanceerden we Visa Intelligent Commerce, een raamwerk dat agenten Visa-betaalgegevens biedt en tegelijkertijd vertrouwen, veiligheid en interoperabiliteit binnen het ecosysteem mogelijk maakt.”

Het is nog te vroeg om te bepalen welke plaats Visa zal innemen in een betaalsysteem waarin aankopen door AI-agenten, stablecoins, tokenisatie en andere ontwikkelingen rond AI en blockchain een grote rol spelen. Omdat het bedrijf deze technologieën al in een vroeg stadium is gaan integreren, zullen deze proefprojecten en het bestaande betalingsnetwerk Visa waarschijnlijk beschermen tegen een onverwachte, grootschalige ontwrichting.

De beleggingsargumenten voor Visa

Een belangrijk pluspunt is dat Visa sinds zijn ontstaan in het begin van de jaren vijftig een drijvende kracht is achter goedkopere, eenvoudigere en veiligere betalingen. Het bedrijf heeft elke grote ontwikkeling in de sector snel omarmd en vaak zelf in gang gezet, waaronder chips, e-commerce, contactloos betalen en nu blockchain, stablecoins en aankopen door AI-agenten.

Dat Visa zeven decennia na zijn oprichting nog steeds een slank en innovatief bedrijf is, vormt de kern van elke beleggingscase voor het bedrijf. Daarnaast heeft het een enorm voordeel doordat het de grootste wereldwijde betalingsinfrastructuur ter wereld beheert.

Toch is het ook mogelijk dat de fundamenten van Visa’s bedrijfsmodel op de achtergrond langzaam worden uitgehold.

In grote landen winnen nationale alternatieven voor binnenlandse betalingen rechtstreeks van bankrekening naar bankrekening terrein. Daardoor wordt Visa buiten de transactie gehouden. Ondertussen wil gedecentraliseerde financiële dienstverlening de noodzaak van tussenpersonen zoals banken en Visa helemaal wegnemen.

Hoewel het zeer waarschijnlijk is dat geen van deze bedreigingen zich op korte termijn zal vertalen in misgelopen winst of grootschalige concurrentie, kunnen ze later wel een probleem worden.

De belangrijkste vraag voor beleggers gaat dus niet zozeer over de nabije toekomst, maar over de vraag of de huidige waardering deze potentiële bedreigingen goed weerspiegelt en of de groei van het bedrijf voldoende zal zijn voor een goed beleggingsrendement over vijf, tien of twintig jaar, vooral omdat de huidige koers-winstverhoudingen al rekening houden met een deel van die groei.

Het laatste nieuws en de ontwikkelingen rond het aandeel Visa (V)