Nakamoto's Bitcoin: Kwantumrisico en controverse

Bitcoin's (BTC + 0.44%) De pseudonieme maker, bekend als Satoshi Nakamoto, gaf de wereld een peer-to-peer netwerk Dat valt buiten de controle van centrale banken, overheden en andere gecentraliseerde entiteiten.

De grootste cryptovaluta ter wereld wordt beheerd door een wereldwijde gemeenschap van gebruikers, waardoor Bitcoin een vertrouwensloos, censuurbestendig en veilig financieel systeem is. Het zorgt ervoor dat geen enkele entiteit het netwerk controleert, wat transparante, grenzeloze transacties en een vast, onveranderlijk en veilig monetair beleid mogelijk maakt.

Kort nadat hij de wereld een waardevol digitaal bezit had geschonken, verdween Nakamoto spoorloos en liet een schat achter: miljoenen Bitcoins ter waarde van miljarden dollars.

Deze slapende tegoeden, vaak Nakamoto's coins genoemd, zijn nooit uitgegeven en staan ​​nu centraal in een groeiend debat dat niet alleen gaat over invloed, maar ook over een potentiële toekomstige bedreiging: kwantumcomputers. Naarmate we steeds dichter bij de realisatie van krachtige kwantumcomputers komen, leiden vragen over de veiligheid van de fundamentele cryptografie van Bitcoin en wat er moet gebeuren met kwetsbare munten zoals die van Nakamoto tot hevige controverses in de cryptowereld.

Vandaag duiken we diep in de situatie, de redenen voor de bezorgdheid, de vraag of die bezorgdheid terecht is en wat er met Nakamoto's munten moet gebeuren als kwantumcomputers werkelijkheid worden.

Wat zijn "Nakamoto-munten"?

Nakamoto-munten verwijzen naar de Bitcoin-bezittingen van de pseudonieme bedenker van de cryptocurrency met een marktkapitalisatie van een biljoen dollar. Naar schatting zijn dat er zo'n 1.1 miljoen BTC in bezit zijn.

In januari 2009 werd Bitcoin officieel gelanceerd met het genesisblok dat door Nakamoto werd gedolven.

Bitcoin begon als een eenvoudig experiment, waardoor het netwerk destijds weinig deelnemers en vrijwel geen concurrentie telde, met als gevolg een lage mining difficulty. Hierdoor konden mensen Bitcoin minen op hun gewone computers en een mining reward van 50 BTC per block verdienen, waarbij blocks ongeveer elke 10 minuten werden gemined.

In die beginperiode mijnbouwde Nakamoto voortdurend, waardoor meer dan 1 miljoen Bitcoins vergaren Tijdens dit proces. Sinds ze in 2009 voor het eerst werden gedolven, zijn deze munten nooit uitgegeven of verplaatst en staan ​​ze tot op de dag van vandaag nog steeds op hun oorspronkelijke adressen. Deze munten zijn feitelijk verdeeld over duizenden verschillende adressen, elk met een klein bedrag, wat wijst op een bewuste poging om te voorkomen dat de aandacht op één enkele wallet wordt gevestigd.

Op het hoogste punt ooit bereikt door de Bitcoin-prijs van ongeveer $126,000 per stuk in oktober 2025, waren deze bezittingen ongeveer $138.6 miljard waard.

Deze voorraad maakt Nakamoto tot een van de grootste individuele bezitters van Bitcoin bestaand. Zelfs met de huidige BTC-prijs, die 46% lager ligt dan de piek, wordt Nakamoto's Bitcoin-vermogen geschat op $74.4 miljard en behoort hij tot de De 25 rijkste mensen ter wereld.

Deze enorme hoeveelheden Bitcoin zijn echter nooit verplaatst. Er wordt gespeculeerd dat de maker is overleden of dat de privésleutels voorgoed verloren zijn gegaan. Het is ook mogelijk dat de toegang tot de munten opzettelijk is geblokkeerd.

Wat de identiteit van Nakamoto betreft, zijn er talloze pogingen ondernomen, maar allemaal zonder succes. Tot de bekendste speculaties behoren die van Nick Szabo, een cryptograaf en computerwetenschapper, en Hal Finney, een pionier op het gebied van cryptografie en ontvanger van de eerste Bitcoin-transactie. Beiden hebben de bewering echter ontkend. Er wordt ook verondersteld dat Nakamoto geen individu was, maar een groep ontwikkelaars, een theorie die wordt ondersteund door de complexiteit van de Bitcoin-software.

Algemeen wordt aangenomen dat Nakamoto anoniem is gebleven, en dat ook in de toekomst zal blijven, om de neutraliteit, integriteit en decentralisatie van Bitcoin te beschermen.

Waarom zijn de munten van Nakamoto zo controversieel?

Als een van de eerste Bitcoin-miners heeft Nakamoto een fortuin vergaard. Hun bezit van 1.1 miljoen BTC vertegenwoordigt meer dan 5% van het totale vaste aanbod van Bitcoin van 21 miljoen. Dit overtreft... 717,722 BTC (3.4%) opgebouwd door de strategie van Michael Saylor en 756,540 BTC (3.6% van het aanbod) in handen van BlackRock, de marktleider op het gebied van spot Bitcoin ETF's.

Als er dus een grote toestroom van Nakamoto-munten op de markt komt, kan dat aanzienlijke prijsvolatiliteit en marktinstabiliteit veroorzaken.

Hoewel de adressen waarop deze bitcoins staan ​​al zeventien jaar onaangeroerd zijn gebleven, reikt de stilte verder dan de blockchain. Deze wallets vertonen geen activiteit en er is sinds 2011 geen geverifieerde openbare communicatie van Nakamoto geweest. Daardoor behandelt de markt deze enorme bitcoinvoorraad feitelijk alsof deze niet bestaat.

In die geest merkte Saylor onlangs op:

Gezien het feit dat Nakamoto al die tijd de kans had om zijn BTC te verkopen, gedurende welke de cryptovaluta van waardeloos naar $126,000 per munt steeg, maar dit niet deed, betekent dit dat ze niet van plan zijn te verkopen en dit waarschijnlijk ook in de toekomst niet zullen doen.

Nakamoto vormt echter niet de grootste bedreiging voor deze munten; kwantumcomputing is.

Hoewel de pseudonieme maker de munten wellicht nooit zal verkopen of verplaatsen, kunnen anderen met behulp van kwantumcomputers ongeautoriseerde toegang krijgen tot hun wallets en alle Bitcoin stelen.

Maar hoe dan? Wel, de eerste Bitcoin-adressen gebruikten een "betalen voor openbare sleutelHet P2PK-formaat (Public-to-Pay) maakte openbare sleutels on-chain beschikbaar. Deze oorspronkelijke methode om BTC te ontvangen, maakte dus geen gebruik van een adres; er werd direct BTC betaald aan een openbare sleutel, waardoor het minder privé en minder veilig was. Moderne adressen daarentegen tonen alleen een hash van de sleutel totdat de munten worden uitgegeven.

Die blootstelling maakt die cryptomunten potentieel kwetsbaar voor toekomstige kwantumaanvallen waarmee de privésleutels achterhaald zouden kunnen worden.

Omdat Satoshi's munten nooit zijn verplaatst, zijn hun publieke sleutels mogelijk al openbaar, waardoor ze een waardevol doelwit vormen voor een kwantumaanval. Naar schatting zijn bijna 7 miljoen BTC kwetsbaar voor een geavanceerde kwantumaanval, omdat "zodra een publieke sleutel on-chain is openbaar, het risico permanent is".

De dreiging van kwantumcomputers voor Bitcoin

2025 markeerde een keerpunt voor kwantumcomputing. Techgiganten zoals Google, een Alfabet (GOOG -2.49%) bedrijf, en Microsoft (MSFT -2.51%) Met Willow en Majoran werden belangrijke doorbraken bereikt, die de overgang markeerden van louter theoretisch onderzoek naar daadwerkelijke, praktische, krachtige machines op het gebied van kwantumcomputers.

Als gevolg hiervan heeft het Amerikaanse ministerie van Oorlog gemandateerde dat de systemen klaar moeten zijn voor een upgrade naar kwantumresistente encryptie vóór het einde van dit decennium.

De vooruitgang in kwantumcomputing, met name door robuustere qubits voor exponentieel toenemende rekenkracht en een grotere focus op foutcorrectie – essentieel voor praktische toepassingen – duidt op een nieuw tijdperk van kwantumvoordeel dat in de niet al te verre toekomst de encryptie van Bitcoin zou kunnen kraken.

Volgens Deloitte, kwantumcomputers vormen een serieuze uitdaging. met betrekking tot de beveiliging van de Bitcoin-blockchain, 25% van BTC in omloop, kwetsbaar voor een kwantumaanval.

Het cryptografische risico voor Bitcoin komt voort uit het algoritme van Shor, een kwantumalgoritme voor het efficiënt ontbinden van gehele getallen in factoren. Dit vormt een bedreiging voor het beveiligingsmodel van Bitcoin, omdat het algoritme van Shor de complexe wiskundige problemen die momenteel Bitcoin-walletadressen beschermen, efficiënt kan oplossen.

Bitcoin beveiligt wallets met behulp van het Elliptic Curve Digital Signature Algorithm (ECDSA), dat wordt gebruikt om sleutels te genereren en berichten te ondertekenen. Het algoritme koppelt privésleutels aan publieke sleutels op een zodanige manier dat ze gemakkelijk te verifiëren zijn, maar onmogelijk te reverse-engineeren met behulp van klassieke computers.

Door het algoritme van Shor uit te voeren, kunnen voldoende krachtige kwantumcomputers binnen enkele minuten privésleutels afleiden uit publieke sleutels.

Dit betekent dat alle BTC op adressen met openbaar gemaakte sleutels gemakkelijk gestolen kan worden. Oudere P2PK-wallets, zoals die welke aan Nakamoto worden toegeschreven, zijn momenteel het meest kwetsbaar omdat hun openbare sleutels sinds hun oprichting op de blockchain zijn vastgelegd.

Doordat privésleutels de basis vormen voor het bezit en de beveiliging van cryptovaluta, wordt het beveiligingsmodel dat ten grondslag ligt aan cryptovalutasystemen ernstig ondermijnd.

Dan is er Grovers algoritmeDit kan de snelheid verhogen bij het aanvallen van hashfuncties zoals SHA-256, die ten grondslag liggen aan het proof-of-work (PoW)-systeem van Bitcoin. Het "breekt" ze echter niet volledig, dus het is geen complete compromittering van het systeem.

Dit alles maakt het vrij duidelijk dat vooruitgang in quantum computingDe door kunstmatige intelligentie (AI) versnelde ontwikkeling van qubits vormt een grote bedreiging voor Bitcoin. Maar dat is niet de huidige realiteit, eerder een probleem dat zich nog ver in de toekomst zal voordoen, aangezien we nog vele ordes van grootte verwijderd zijn van een dergelijk systeem met een groter aantal qubits en een betere stabiliteit.

De processoren van IBM met meer dan 1,000 qubits zijn bijvoorbeeld gebouwd met "ruisgevoelige" fysieke qubits, die inherent foutgevoelig zijn. Cryptografische toepassingen vereisen echter uiteindelijk logische qubits, oftewel foutgecorrigeerde eenheden die betrouwbare berekeningen kunnen uitvoeren. Het creëren van één stabiele logische qubit kan, afhankelijk van de foutfrequentie en het gebruikte correctieschema, tussen de 100 en 10,000 fysieke qubits vereisen.

Volgens de huidige schattingen zou het kraken van de cryptografische beveiliging van Bitcoin... vereisen miljoenen tot miljarden van stabiele qubits, die simpelweg ver buiten het bereik van de huidige mogelijkheden liggen.

Hoewel de kwantumdreiging nog ver weg is, is de beveiliging van Bitcoin sterker dan ooit. De hashrate van het netwerk heeft de 1,000 EH/s overschreden en ligt momenteel op... 1.134 ZH/s, bijna op zijn hoogste punt ooit (ATH) van 1.31 ZH/s, bereikt op 15 februari. Dit vertegenwoordigt een sterke muur van rekenkracht die elk blok beschermt. Bovendien zijn er meer dan 23,000 bereikbare volledige knooppunten Wereldwijd verspreid, waardoor een enkel aanvalspunt wordt voorkomen.

Een groter probleem voor Bitcoin is echter de 'harvest now, decrypt later' (HNDL)-strategie, die bredere risico's met zich meebrengt die verder reiken dan de munten van Nakamoto. HNDL verwijst naar een cyberdreiging waarbij aanvallers vandaag versleutelde gegevens verzamelen, deze jaren of decennia opslaan en ze in de toekomst ontsleutelen zodra kwantumcomputers in staat zijn de huidige versleutelingsstandaarden te kraken. Het is een risico van nu, omdat gegevens die met klassieke cryptografie zijn beveiligd, al kunnen worden onderschept en gearchiveerd.

Voor Bitcoin begint de tijd te dringen voor lang inactieve wallets met blootgestelde publieke sleutels. Voor de meeste gebruikers blijft de dreiging echter beperkt. De belangrijkste kwetsbaarheid schuilt in een smal aanvalsvenster waarin een publieke sleutel tijdens een transactie naar het netwerk wordt verzonden. Theoretisch gezien zou een voldoende krachtige kwantumaanvaller die gebruikmaakt van Shors algoritme kunnen proberen de privésleutel te achterhalen binnen de korte periode voordat de transactie wordt bevestigd.

De kwantumdreiging is dus reëel, hoewel die nog enkele jaren in de toekomst ligt, en in lijn daarmee is de gemeenschap begonnen met het bespreken van oplossingen en het werken aan verdedigingsmechanismen.

De oplossing voor het kwantumcomputingprobleem van Bitcoin

Een van de meest besproken vragen in de cryptowereld van vandaag is wat er met Nakamoto's munten moet gebeuren als kwantumcomputing haalbaar wordt. Verschillende Mogelijke aanpak wordt besproken., elk met zijn voor- en nadelen.

Een optie is om de munten ongemoeid te laten, wat de kernprincipes van Bitcoin zou behouden: onveranderlijkheid en neutraliteit. Maar dit brengt een groot probleem met zich mee. Als kwantumtechnologie daadwerkelijk wordt toegepast, zouden kwetsbare munten gestolen kunnen worden, en een massaal verlies van grote, slapende tegoeden zou aanzienlijke marktverstoringen kunnen veroorzaken.

Een meer proactieve aanpak zou vereisen dat eigenaren van P2PK-adressen hun cryptovaluta vóór een bepaalde deadline overzetten naar kwantumresistente adressen, waardoor oude adressen onbruikbaar worden.

Een andere mogelijke optie zou zijn om het protocol aan te passen om proactieve bescherming te bieden en het risico op diefstal te minimaliseren. Ontwikkelaars hebben upgrades voorgesteld die het versturen van geld naar oude, kwetsbare adressen zouden verbieden en uiteindelijk oude, niet-verifieerbare handtekeningen zouden blokkeren.

Een van die voorstellen is BIP 360, dat is bijgewerkt en opgenomen in de Bitcoin Improvement Proposal (BIP) GitHub-repository.

Het voorstel introduceert Pay to Merkle Root (P2MR), een nieuw uitvoertype om Bitcoin kwantumbestendig te maken. Het voorstel dient als basis voor latere upgrades die post-kwantum handtekeningschema's, zoals ML-DSA (Dilithium) en SLH-DSA (SPHINCS+), via soft forks in Bitcoin zouden kunnen introduceren. Het team onderzoekt ook voorstellen om lang inactieve holdings en andere kwetsbare munten die waarschijnlijk niet verplaatst zullen worden, aan te pakken.

Een dergelijke upgrade zou kwetsbare cryptomunten in feite vergrendelen voordat de quantum-update arriveert, maar brengt ook eigen uitdagingen met zich mee.

"De harde waarheid over een kwantumupgrade van Bitcoin: het zou waarschijnlijk betekenen dat Satoshi's ongeveer 1 miljoen BTC en miljoenen meer in oude adressen bevroren moeten worden", aldus Ki Young Ju, CEO van CryptoQuant. "Niet alleen Satoshi. Iedereen die oude adrestypen gebruikt, loopt hetzelfde risico: munten die opzettelijk bevroren worden of gestolen worden via kwantumaanvallen. We zullen misschien nooit meer een verhaal horen over teruggevonden verloren munten. Zelfs veilig opgeslagen sleutels kunnen nutteloos worden als eigenaren een protocolupgrade missen."

Daarbij komt nog dat deze voorstellen consensus binnen de gemeenschap vereisen om verder te kunnen gaan, wat het proces vertraagt.

“Het echte debat gaat niet over de vraag of Q-day over vijf of tien jaar plaatsvindt. Consensusvorming gaat altijd langzamer dan technologische ontwikkelingen. Ontwikkelaars vormen niet het knelpunt, maar maatschappelijke consensus wel.”

– Jonge Ju

We hebben dit al eerder zien gebeuren tijdens het debat over de blokgrootte, dat meer dan drie jaar duurde en resulteerde in hard forks. "SegWit2x slaagde er uiteindelijk niet in voldoende steun van de community te verwerven. Het bevriezen van slapende munten zou op vergelijkbare weerstand stuiten," aldus Young Ju.

Diezelfde weerstand is nu ook te zien, waarbij Strategy CEO Saylor waarschuwt dat frequente protocolwijzigingen de grootste bedreiging vormen voor de cryptovaluta. Hij voegt eraan toe dat hij niet gelooft dat het kwantumverhaal de grootste veiligheidsdreiging voor Bitcoin is. Veel anderen in de community zijn van mening dat onveranderlijkheid de grootste waarde van Bitcoin is en dat neutraliteit essentieel is voor de geloofwaardigheid ervan. Zij verzetten zich dan ook tegen elke wijziging van het protocol.

Volgens Paolo Ardoino, CEO van Tether (USDT), is het belangrijk dat er in totaal slechts 21 miljoen Bitcoins zullen bestaan, en "niets kan dat veranderen. Zelfs kwantumcomputers niet."

Ondertussen is Adam Back, CEO van Blockstream, van mening dat "het hele gebeuren nog tientallen jaren op zich laat wachten", maar dat "het prima is om 'kwantumklaar' te zijn".

In zijn post Tegen het toestaan ​​van kwantumherstel van Bitcoin. Jameson Lopp, medeoprichter en Chief Security Officer van Casa, een niet-bewarende Bitcoin-beveiligingsdienst, betoogde dat kwantumkwetsbare fondsen vernietigd en "buiten ieders bereik" geplaatst zouden moeten worden.

Kwantumherstel zou technologische superioriteit belonen, omdat "kwantummijnbouwers niets verhandelen", maar "vampiers zijn die zich voeden met het systeem", schreef Lopp.

Avalanche (AVAX + 0.34%) Oprichter Emin Gün Sirer behoort ook tot degenen die een hard fork steunen om ongebruikte munten te "bevriezen", waardoor ze niet meer besteedbaar zijn en beschermd worden tegen diefstal door kwaadwillenden.

Het bevriezen of verbranden van slapende munten wordt door velen gezien als strijdig met de kernfilosofie van Bitcoin, en Young Ju zei dat dit het des te belangrijker maakt dat de gemeenschap nu begint met discussies over kwantumtechnologie. "Volledige overeenstemming komt er misschien nooit, waardoor het risico toeneemt dat er concurrerende Bitcoin-forks ontstaan ​​naarmate de kwantumtechnologie zich verder ontwikkelt. Technische oplossingen worden snel doorgevoerd. Maatschappelijke consensus daarentegen niet," voegde hij eraan toe.

Mensen maken zich zorgen, is dat terecht?

Er zijn dus een aantal mogelijke benaderingen zodra de Bitcoin-gemeenschap tot een akkoord komt. Maar hoe zit het met Nakamoto? Inderdaad, zij hebben hun mening over de kwestie al gedeeld.

Net zoals Nakamoto jaren geleden al problemen aankaartte voordat ze onderwerp van debat werden, gaven zij ook richtlijnen voor wat er gedaan kon worden als de encryptie van Bitcoin ooit gekraakt zou worden.

"Als SHA-256 volledig onbruikbaar zou worden, denk ik dat we tot een overeenkomst zouden kunnen komen over wat de eerlijke blockchain was voordat de problemen begonnen, dat vastleggen en van daaruit verdergaan met een nieuwe hashfunctie," aldus Nakamoto. schreef destijds.

Als de hash geleidelijk aan verandert, kan de overgang ordelijk verlopen. Dit betekent dat "de software zo geprogrammeerd zou zijn dat er na een bepaald bloknummer een nieuwe hash gebruikt gaat worden. Iedereen zou dan moeten upgraden. De software zou de nieuwe hash van alle oude blokken kunnen opslaan om te voorkomen dat een ander blok met dezelfde oude hash gebruikt kan worden."

Toch maken mensen zich zorgen, wat begrijpelijk is gezien het feit dat cryptografie essentieel is voor de veiligheid van Bitcoin. Als de cryptografie wordt gekraakt, kan iedereen handtekeningen vervalsen of munten stelen. En wanneer waardevolle, slapende wallets zoals die van Nakamoto in beeld komen, vergroten ze de risico's en de perceptie van gevaar.

De zorgen zijn dus terecht, maar het is belangrijk om te onthouden dat kwantumcomputers die de cryptografie van Bitcoin kunnen kraken, simpelweg nog niet bestaan. Onderzoekers schatten het bovendien sterk in, waarbij velen denken dat het nog jaren tot decennia zal duren. Er is dus genoeg tijd voor het Bitcoin-ecosysteem om zich aan te passen.

Bovendien loopt alles, van financiële gegevens, medische data en zakelijke communicatie tot intellectueel eigendom en staatsgeheimen, die worden beschermd door klassieke publieke-sleutelversleuteling, gevaar. En daarom worden er in het bredere beveiligingsecosysteem post-kwantumcryptografiestandaarden ontwikkeld.

Daarom pleit de digitale vermogensbeheerder CoinShares voor een geleidelijke overgang naar post-kwantumhandtekeningen, in een verslag dat kwantumrisico beschouwt als een voorspelbaar technisch probleem dat Bitcoin in de loop der tijd kan oplossen.

Het risico is niet direct aanwezig, dus hoewel bezorgdheid rationeel en nuttig is om proactief te handelen, is paniek op dit moment overdreven.

Conclusie

De controverse rond Nakamoto's munten is niet langer louter speculatie, maar een groeiend punt van discussie binnen de gemeenschap, omdat het de kern van de Bitcoin-filosofie raakt: decentralisatie, onveranderlijkheid en weerstand tegen controle.

Het gevaar van kwantumcomputers heeft deze cryptovaluta weer in de schijnwerpers gezet, waardoor de gemeenschap zich moet buigen over lastige vragen over beveiliging, protocolwijzigingen en de duurzaamheid van gedecentraliseerd geld op de lange termijn. Hoewel de kwantumdreiging niet acuut is, zal het debat over hoe hiermee om te gaan de evolutie van Bitcoin bepalen.

Klik hier voor alles over beleggen in Bitcoin.