Waarom is de adoptie van Bitcoin‑netwerkupgrades zoals SegWit en Taproot traag?

De evolutie van blockchain‑technologie is relevant naarmate de adoptie groeit. De eerste implementatie van blockchain‑technologie moet worden verbeterd om te voldoen aan schaalbaarheidsvereisten, zoals hogere transactiedoorvoersnelheden en snellere transactieverwerkingstijd.

Het Bitcoin‑netwerk heeft bijvoorbeeld een transactieverwerkingssnelheid van ongeveer 7 transacties per seconde en een blocktijd (de tijd die nodig is om een nieuw blok te maken) van 10 minuten. De visie op blockchain‑adoptie is dat deze door miljarden mensen wereldwijd wordt bereikt en gebruikt, zonder beperkingen. Het tempo van 7‑10 transacties per seconde vormt een beperking bij het soepel verwerken van een zeer groot aantal gelijktijdige transacties. Het betalingsnetwerk Visa (V ) heeft naar verluidt beweerd dat het naar schatting 24.000 transacties per seconde kan verwerken.

Bitcoin heeft geen centrale autoriteit omdat het open‑source en gedecentraliseerd is. Daarom worden codewijzigingen, nieuwe functies en upgrades voor Bitcoin voorgesteld in voorstellen die bekend staan als Bitcoin Improvement Proposals (BIPs). De voorstellen worden gestemd en goedgekeurd of afgewezen op basis van de keuze van de Bitcoin‑gemeenschap. Wanneer ze worden goedgekeurd, worden upgrades geïmplementeerd via een soft fork, of in zeldzame gevallen een hard fork, van het blockchain‑netwerk. Een soft fork verschilt van een hard fork. Soft forks zijn achterwaarts compatibel — zowel miners die een soft fork-software‑upgrade hebben geïntegreerd als degenen die dat niet hebben, kunnen naast elkaar bestaan op dezelfde keten; soft forks maken wijzigingen in een blockchain‑protocol mogelijk zonder een splitsing van de blockchain te veroorzaken. Hard forks splitsen een blockchain in twee verschillende ketens; ze vormen een radicale wijziging van het protocol van een blockchain‑netwerk. Wanneer er een hard fork is, kiezen miners op het netwerk welke keten‑blokken ze blijven produceren.

Twee belangrijke upgrades van het Bitcoin‑protocol in de afgelopen jaren zijn Segwit — Segregated Witness — en Taproot. Beide upgrades zijn soft fork-upgrades.

Wat is SegWit?

Het debat over de blokgrootte van Bitcoin bestaat al een tijdje. Kan de één megabyte (1 MB) Bitcoin blockgrootte in de toekomst efficiënt transacties verwerken naarmate de adoptie van Bitcoin groeit?

Er zijn verdeeldheden in de Bitcoin‑gemeenschap over hoe Bitcoin moet schalen. Een dergelijk debat staat bekend als het blokgrootte‑debat. Aan de ene kant staan de “big blockers” — zij geloven dat de code van Bitcoin moet worden aangepast om de blokgrootte te vergroten, waardoor de transactieverwerkingscapaciteit van het netwerk toeneemt. Aan de andere kant staan de “small blockers” die vinden dat de code van Bitcoin en de 1 MB blokgrootte ongewijzigd moeten blijven om de veiligheid en decentralisatie van Bitcoin te behouden.

Segregated Witness (vaak afgekort tot SegWit) introduceerde wijzigingen in het transactieformaat van Bitcoin op een achterwaarts compatibele manier. De bloklimiet van Bitcoin van 1 MB ging over naar een gewichtslimiet van 4 miljoen gewichtseenheden (WU) in SegWit. Dit geeft Bitcoin‑blokken meer ruimte voor data, waardoor de bevestigingstijd van transacties toeneemt.

Zoals de naam al aangeeft, werkt SegWit door te scheiden of delen van een Bitcoin‑transactie te scheiden. Met SegWit wordt de handtekening van een Bitcoin‑transactie gescheiden van de transactiedata. De gescheiden transactiesignatuur, verwijderd uit het hoofdblok, staat bekend als de “witness‑data.” 

SegWit verbetert de beveiliging van het Bitcoin‑netwerk. Voor SegWit konden Bitcoin‑transacties hun transactie‑id laten wijzigen voordat ze op de blockchain werden bevestigd. De scheiding van de verschillende delen van een Bitcoin‑transactie door SegWit lost het Bitcoin‑transactie‑malleability-probleem op.

SegWit introduceerde een nieuw Bitcoin‑adrespatroon. Niet‑Segwit‑adressen, ook wel Legacy Bitcoin-adressen genoemd, beginnen met het teken “1”; terwijl SegWit‑adressen beginnen met de tekens “3” of “bcl”. SegWit is achterwaarts compatibel, waardoor het mogelijk is om te verzenden naar en ontvangen van niet‑SegWit‑Bitcoin‑adressen.

De succesvolle implementatie van de SegWit soft fork heeft de weg vrijgemaakt voor andere Bitcoin‑upgrade‑oplossingen, zoals het Lightning Network en Taproot.

Wat is Taproot?

Taproot wordt al jaren genoemd als de meest significante update van Bitcoin. De Taproot soft fork-upgrade bestaat uit drie afzonderlijke Bitcoin‑voorstellen: BIP 340 (Schnorr‑handtekeningen), BIP 342 (Taproot) en BIP 343 (Tapscript). De Taproot-upgrade pakt de privacy-, beveiligings- en schaalbaarheidsbeperkingen van Bitcoin aan. Taproot brengt een nieuwe laag anonimiteit naar Bitcoin. Taproot introduceert de mogelijkheid om complexe transacties aan het Bitcoin‑netwerk toe te voegen via het gebruik van Schnoor‑handtekeningen. Met Taproot kunnen meerdere transacties en handtekeningen worden gecombineerd tot één, waardoor de werkelijke oorsprong van een transactie wordt verhuld. Deze multi‑handtekening‑ en multi‑invoetransacties zijn goedkoper en efficiënter. Het combineren van transacties van verschillende invoer‑ en handtekeningtypes helpt netwerkcongestie en vermindert de transactie‑ruimte in Bitcoin‑blokken.

Mega‑upgrades, trage adoptie

Sinds de lancering in 2017 heeft de baanbrekende upgrade SegWit van Bitcoin een gestage adoptiesnelheid gezien. In vergelijking met het aandeel van het Bitcoin Legacy‑netwerk in het totale aantal Bitcoin‑transacties lijkt SegWit echter onderbenut. Legacy‑portemonnee‑adressen bevatten ook een groter percentage van Bitcoin.

Bron: https://buybitcoinworldwide.com/stats/segwit-adoption/

Waarom hebben soft fork‑upgrades zoals Segwit en Taproot een trage adoptie gekend ondanks de voordelen van snellere transacties, lagere kosten en privacy die ze bieden? Trage adoptie kan worden toegeschreven aan een langzame uitrol van de upgrades door Bitcoin‑portemonnee‑bedrijven en gecentraliseerde beurzen (CEX).

De meeste Bitcoin‑compatibele portemonnees hebben SegWit en Taproot nog niet geïntegreerd. Slechts enkele CEX hebben ondersteuning voor deze upgrades op hun platformen geïntegreerd. Het gebrek aan toewijding van deze grote spelers om nuttige Bitcoin‑protocol‑upgrades te integreren heeft de adoptie vertraagd. Deze portemonnee‑providers en CEX verwerken het overgrote deel van de Bitcoin‑transacties.

Aan de andere kant kunnen deze portemonnee‑providers en CEX die miljoenen klanten bedienen terughoudend zijn om deze upgrades te introduceren, omdat de overheadkosten voor implementatie enorm kunnen zijn. De mogelijke tijdelijke verstoring die het introduceren van dergelijke upgrades op hun platform kan veroorzaken, kan eveneens een afschrikmiddel zijn.

Onderzoek uitgevoerd door blockchain‑ en dataprovider Glassnode eerder dit jaar toont aan dat “een grote meerderheid van beurzen is er niet in geslaagd SegWit volledig te adopteren.”

Sommige grote spelers hebben echter de moeilijke weg gekozen om deze upgrades te integreren. Kraken, een in de VS gevestigde crypto‑beurs, staat voorop in het integreren van deze Bitcoin‑upgrades. Op 19 december kondigde Kraken in een blogpost aan dat Bitcoin‑Taproot‑adressen (Bech32m) nu worden ondersteund op de beurs. Kraken, als voortrekker in het integreren van Bitcoin‑upgrades, had eerder in maart dit jaar het Bitcoin Lightning Network geïntegreerd.

Hopelijk zullen andere grote beurzen en portemonnee‑providers volgen, zodat deze upgrades het adoptieniveau bereiken dat ze verdienen.

Om meer te leren over Bitcoin, bezoek onze Investeren in Bitcoin‑gids.