Robotics na Kinokontrol ng Isip: Tagumpay ng Brain-Computer Interface ng UCSF

Ipinakita ng mga mananaliksik sa University of California, San Francisco (UCSF) na nakokontrol ng isang taong may matinding pagkaparalisa ang robotikong braso sa pamamagitan ng pag-iisip ng galaw. Sinuri ng pag-aaral na inilathala sa Cell noong Marso 2025 kung paano mapananatiling gumagana ang brain–computer interface (BCI) sa mahabang panahon. Eksperimental pa ito; hindi ito karaniwang magagamit na lunas at hindi nito ibinabalik ang paggalaw ng sariling braso.

Paano binasa ang mga signal ng utak?

Electrocorticography o ECoG ang ginamit ng pangkat: nasa ibabaw ng utak ang mga sensor. Maling sinabi sa isang bahagi ng orihinal na artikulong Ingles na ang mga electrode ay nakatanim sa loob mismo ng tisyu ng utak. Ibang pamamaraan iyon. Ang kalahok, na hindi makapagsalita o makagalaw matapos ang stroke sa brainstem, ay nag-isip ng paggalaw ng kamay, paa at ulo. Iniugnay ng sistema ang naitalang pattern ng aktibidad ng utak sa mga nilalayong galaw.

Larawan: pananaliksik sa pagkontrol ng robotikong braso

Bakit nagbabago ang kontrol sa paglipas ng panahon?

Maaaring bahagyang mag-iba araw-araw ang lokasyon ng mga pattern ng aktibidad ng utak kahit pareho ang iniisip na galaw. Napag-alaman ng mga mananaliksik na nanatiling medyo matatag ang ugnayan ng magkakaibang pattern, ngunit gumagalaw ang kanilang lokasyon. Sa pagsubaybay sa pagbabagong ito, nakabuo sila ng modelong patuloy na nakakabasa ng mga signal sa mga sumunod na sesyon. Nakatulong ang pagsasanay ng kalahok at pag-aangkop ng algorithm; hindi nawala ang lahat ng pangangailangan sa muling pag-calibrate.

Mula virtual na pagsasanay tungo sa totoong braso

Nagsanay muna ang kalahok gamit ang virtual na robotikong braso na nagbibigay ng agarang puna. Pagkatapos, nakapulot, nakapag-ikot at nakapaglipat siya ng mga bagay gamit ang totoong braso. Ayon sa UCSF, nanatiling gumagana ang sistema sa loob ng pitong buwan nang walang tuloy-tuloy na pagbabago sa modelo. Makalipas ang ilang buwan, nagsagawa ng humigit-kumulang 15 minutong pagsasaayos para sa mas eksaktong mga gawain. Hindi ibig sabihin nito na hindi na kailanman kailangang i-calibrate ang aparato.

Limitado ang bilang ng kalahok at uri ng gawain sa pag-aaral. Ipinapakita nito ang posibilidad ng pangmatagalang pagkontrol ng neuroprosthesis sa pananaliksik, ngunit kailangan pa ng pagsubok sa tahanan, pagsusuri sa panganib ng operasyon at aparato, gastos, at bisa sa ibang pasyente. Walang tiyak na lima hanggang sampung taong iskedyul para sa malawakang klinikal na paggamit.

Ibang kompanya sa larangang ito

Ang Synchron ay gumagawa ng Stentrode, isang hiwalay na interface na ipinapasok sa pamamagitan ng daluyan ng dugo. Iba ito sa ECoG sensor na nasa ibabaw ng utak sa pag-aaral ng UCSF. Hindi patunay ang resulta ng UCSF sa bisa ng produkto ng Synchron o sa magiging kita ng isang pamumuhunan.

Magbasa pa tungkol sa robotics.

Mga sanggunian

Natraj, N. at mga kasama (2025), “Sampling representational plasticity of simple imagined movements across days enables long-term neuroprosthetic control”, Cell 188(5), 1208–1225.e32. doi:10.1016/j.cell.2025.02.001; paliwanag ng UCSF sa pag-aaral.