Czym są lewarowane fundusze ETF?

Lewarowane fundusze ETF to fundusze notowane na giełdzie, których struktura ma na celu zwiększenie dziennej stopy zwrotu z indeksu bazowego. Łączą w sobie wygodę funduszy ETF z dźwignią finansową typowo związaną z bardziej złożonymi produktami finansowymi.

Jak działa dźwignia w funduszach ETF

Dźwignia, znana również jako dźwignia, jest wykorzystywana przez traderów i inwestorów w celu zwiększenia potencjalnych zysków. Odbywa się to poprzez zwiększenie ekspozycji portfela na dany składnik aktywów. Jeżeli 100% portfela jest inwestowane w aktywa, a wartość aktywów wzrasta o 3% w ciągu jednego dnia, wówczas wartość portfela również wzrasta o 3%.

Gdyby 200% wartości portfela zostało zainwestowane w ten sam składnik aktywów, wygenerowałoby to zwrot równy 6% wartości portfela. Aby otworzyć pozycję o wartości przekraczającej wartość portfela, stosuje się instrumenty dłużne, depozyt zabezpieczający lub instrumenty pochodne. Wszystkie trzy metody zasadniczo polegają na pożyczeniu kapitału, wykorzystując istniejący kapitał jako zabezpieczenie.

Jeśli fundusz ma ekspozycję dwukrotnie większą niż jego aktywa, mówi się, że ma dźwignię 2X lub 200%. Produkty finansowe mogą wykorzystywać dźwignię finansową w zakresie od 1X do 50X, ale dźwignia finansowa w funduszach ETF zazwyczaj waha się tylko od 1.25X do 5X.

Standardowe fundusze ETF vs lewarowane fundusze ETF

Fundusze ETF to portfele papierów wartościowych, które same w sobie są notowane na giełdzie jak akcje zwykłe. Zdecydowana większość funduszy ETF inwestuje w koszyk papierów wartościowych w celu śledzenia wyników indeksu. Dlatego też struktura koszyka odzwierciedla indeks.

Lewarowane fundusze ETF są zupełnie inne i nie zawierają po prostu portfela papierów wartościowych. Aby zwiększyć zyski, lewarowane fundusze ETF wykorzystują instrumenty pochodne lub zadłużenie w celu zwiększenia ekspozycji na indeks. Korzystanie z instrumentów dłużnych i instrumentów pochodnych wprowadza do funduszu nowe koszty i ryzyko.

Standardowe fundusze ETF to głównie instrumenty inwestowania pasywnego. Sprawiają, że pasywne, długoterminowe inwestowanie jest dostępne dla inwestorów z niewielką wiedzą lub kapitałem inwestycyjnym. Lewarowane fundusze ETF stanowią odejście od tego typu inwestowania i bardziej nadają się do aktywnego handlu i hedgingu.

Dzienne zyski vs długoterminowe zyski

Ważnym aspektem lewarowanych funduszy ETF jest sposób, w jaki śledzą indeks. Aby wygenerować zwrot równy określonemu mnożnikowi stopy zwrotu z indeksu, fundusz musi być codziennie rebalansowany. Oznacza to jednak, że zwroty będą równe lub bardzo zbliżone do mnożnika zwrotów z indeksu każdego dnia. W dłuższych okresach zwiększone zyski będą się kumulować.

Rozważmy jako przykład fundusz ETF, którego celem jest zwrot trzykrotności indeksu S&P500. Jeśli indeks wzrośnie w danym dniu o 1%, fundusz powinien w ciągu dnia wzrosnąć o 3%. Podobnie, jeżeli danego dnia indeks spadnie o 2%, fundusz spadnie o około 6%. Jeśli jednak w danym miesiącu lub roku indeks wzrośnie o 10%, jest mało prawdopodobne, że fundusz wzrośnie o 30% w tym samym okresie. Jest to wynikiem kumulacji lewarowanych zwrotów.

Podczas silnej hossy dodatnie stopy zwrotu będą się kumulować, a całkowity zwrot może być większy niż oczekiwano. Jednak podczas bessy i okresów niestabilności zwrot będzie prawdopodobnie znacznie gorszy niż oczekiwano.

Koszty lewarowanych funduszy ETF

Wskaźnik kosztów funduszu ETF odzwierciedla opłaty za zarządzanie i koszty operacyjne funduszu. Wyraża się ją jako procent NAV funduszu płaconego co roku przez akcjonariuszy. Opłata jest rozłożona na cały rok poprzez codzienną korektę NAV o niewielką kwotę.

Wskaźnik kosztów funduszy lewarowanych jest znacznie wyższy niż w przypadku standardowych funduszy ETF. Większość funduszy śledzących indeks S&P500 pobiera opłatę w wysokości poniżej 0.1%, podczas gdy lewarowane wersje tego samego funduszu pobierają opłatę w wysokości około 1%. Wyższe opłaty odzwierciedlają koszty kredytu i konieczność codziennego uzupełniania funduszu.

Ponadto mogą istnieć inne „ukryte koszty”, które są wliczane do kontraktów na instrumenty pochodne wykorzystywane w celu zwiększenia ekspozycji. Koszty te nie są odliczane od NAV, ale mogą wpływać negatywnie na wydajność.

Alternatywy dla lewarowanych funduszy ETF

Istnieje kilka innych sposobów wykorzystania ekspozycji na indeks, każdy z nich ma swoje zalety i wady:

• Konto z depozytem zabezpieczającym to konto do handlu akcjami, które zapewnia siłę nabywczą wartą więcej niż kapitał na koncie.
• Możesz wykorzystać swój portfel lub inne aktywa jako zabezpieczenie pożyczenia kapitału w celu zwiększenia siły nabywczej.
• Możesz używać instrumentów pochodnych, takich jak kontrakty futures, kontrakty CFD (kontrakty na różnice kursowe) lub opcje.

Niektóre z tych alternatyw są tańsze niż lewarowane fundusze ETF, ale nie można nimi handlować za pomocą zwykłego konta do handlu akcjami.

Przykłady lewarowanych funduszy ETF

Nie wszyscy emitenci funduszy ETF zarządzają funduszami lewarowanymi. W rzeczywistości tylko trzy firmy emitują większość funduszy ETF na rynku – ProShares, iPath i Direxion.

Proshares Ultrapro QQQ fundusz (TQQQ) ma na celu zwrot trzykrotności dziennej stopy zwrotu z indeksu złożonego Nasdaq 3. Według stanu na wrzesień 100 r. był to największy fundusz lewarowany notowany na giełdzie w USA, zarządzający aktywami o wartości 2020 miliarda dolarów. Fundusz ten charakteryzuje się wskaźnikiem kosztów na poziomie 8.9%.

Największym funduszem generującym lewarowane zwroty w oparciu o indeks S&P500 jest Fundusz ETF ProShares Ultra S&P (SSO) Fundusz ten generuje dwukrotność dziennej stopy zwrotu z indeksu, a jego wskaźnik kosztów wynosi 2%.

ProShares UltraShort S&P 500 fundusz (SDS) jest popularnym narzędziem do skracania indeksu S&P. Generuje dwukrotność odwrotnej stopy zwrotu z indeksu i ma współczynnik wydatków na poziomie 2%. Możesz dowiedzieć się więcej o odwrotnych funduszach ETF w tym miejscu.

Inwestorzy w obligacje mogą spekulować na temat zmian stóp procentowych za pomocą lewarowanych i odwróconych lewarowanych funduszy ETF. The Direxion Daily 20-letnia byka skarbowa (TMF) stara się zwrócić 3-krotność zwrotu Indeks 20-letnich obligacji skarbowych NYSE Plus, Direxion Daily 20-letni Niedźwiedź Skarbowy ETF (TMV) zwraca 3X odwrotność stóp zwrotu z tego samego indeksu. Fundusze te pobierają odpowiednio 1.09 i 1.02%.

Zalety lewarowanych funduszy ETF

• Lewarowane fundusze ETF to najprostszy sposób na zwiększenie ekspozycji na indeks przy użyciu zwykłego rachunku handlowego. Aby nimi handlować, nie potrzebujesz rachunku zabezpieczającego ani konta do handlu instrumentami pochodnymi.
• Można ich używać do spekulacji na temat krótkoterminowych ruchów cen.
• Lewarowane odwrotne fundusze ETF można wykorzystać do zabezpieczenia ekspozycji rynkowej w krótkich okresach czasu.

Wady lewarowanych funduszy ETF

• Ujemne zyski mogą bardzo szybko się kumulować. To sprawia, że ​​lewarowane fundusze ETF są bardzo ryzykowne w okresach dłuższych niż dzień lub dwa.
• Zyski kapitałowe zrealizowane w krótkich okresach mogą podlegać wyższym stawkom podatkowym.
• Wskaźniki kosztów lewarowanych funduszy ETF są znacznie wyższe niż w przypadku standardowych funduszy ETF.

Wniosek

Lewarowane fundusze ETF są przydatne do krótkoterminowych spekulacji i hedgingu. Choć są droższe od zwykłych funduszy, to koszty można uzasadnić krótkimi okresami. Należy jednak traktować je ostrożnie, ponieważ wiążą się ze znacznym ryzykiem.