Warstwa orkiestracji agentów: inwestowanie w oprogramowanie pośredniczące agencji

Nawigacja po serii: Część 5 z 6 w Podręcznik ekonomii agentów AI

Dlaczego orkiestracja nie jest tym samym, co warstwa modelu sztucznej inteligencji

Kluczową różnicą dla inwestorów w platformy finansowania agentowego jest rozdział między „inteligencją” (modelem) a „agentem” (organizatorem). Choć wielu traktuje je jako jeden pion, reprezentują one różne warstwy stosu technologicznego z wyraźnymi przewagami konkurencyjnymi.

• LLM ≠ Agent: Model Dużego Języka to bezstanowy predyktor tokenów. Agent to jednostka stanowa, która wykorzystuje LLM jako silnik wnioskowania do realizacji określonego celu.
• Model ≠ Oprogramowanie pośredniczące: Model dostarcza surowe informacje, ale warstwa koordynacji jest „środowiskiem wykonawczym”, które zarządza kluczami API, pamięcią i uprawnieniami do korzystania z narzędzi.
• Inteligencja ≠ Wykonanie: Model może wyjaśnić, jak zarządzać portfelem, ale warstwa orkiestracji faktycznie inicjuje płatności maszyna-maszyna wymagane do rozliczenia transakcji.

Warstwa orkiestracji: „kilofy i łopaty” agencji

W gorączce złota w gospodarce agentów AI, wartość jest przechwytywana przez warstwę orkiestracji. Chociaż LLM-y zapewniają rozumowanie, brakuje im trwałej pamięci. Ramy orkiestracji rozwiązują ten problem, zapewniając „mózg długoterminowy”, kluczowy element dla autonomiczne systemy finansowe.

Ta warstwa pośrednicząca pełni funkcję tkanki łącznej. Umożliwia agentowi dostęp infrastruktura płatności maszyna-maszyna płacić za dane, wchodzić w interakcję z węzłem DePIN i weryfikować własną tożsamość za pośrednictwem Ściana TuringaDla inwestora platformy te stanowią „system operacyjny” ery autonomii.

Firma Microsoft (MSFT) pozycjonuje swoje frameworki Copilot Studio i AutoGen jako podstawową warstwę koordynacji dla agencji korporacyjnych, wykraczając poza proste czaty i wkraczając w obszar zarządzania przepływem pracy wielu agentów.

Przejście na StaA: projektowanie oprogramowania dla użytkowników niebędących ludźmi

Obserwujemy wzrost popularności architektury „Software-to-Agent” (StaA). W tym modelu oprogramowanie jest budowane z wykorzystaniem wysokiej jakości interfejsów API, co pozwala agentom na nawigację po narzędziach znacznie szybciej niż człowiek. To tworzy nową kategorię zwycięzców. Firmy, które „zajmą się” swoimi usługami, zdominują rynek algorytmów, szczególnie w… Zarządzanie majątkiem oparte na sztucznej inteligencji, gdzie priorytetem jest wykonanie o niskim współczynniku tarcia.

Salesforce (CRM) skierował cały swój ekosystem w stronę „Agentforce”, platformy do koordynacji pozwalającej firmom wdrażać autonomicznych agentów, którzy wchodzą w interakcje bezpośrednio z danymi CRM i zewnętrznymi systemami obsługi klienta.

Porównanie oprogramowania pośredniczącego

Rozumowanie rekurencyjne i „pętla agentyczna”

Kluczowy czynnik różnicujący dla Platformy pośredniczące AI to zdolność do przeprowadzania „Rekurencyjnego Rozumowania”, w którym agent krytykuje swój własny plan korygowania błędów. W gospodarce, w której agenci posiadają bogactwo, „halucynacja” to nieudana transakcja. Najcenniejsze warstwy wdrażają „Guardbariery jako usługę”, zapewniając, że agenci pozostają w Zgodność ze sztuczną inteligencją i audyty algorytmiczne standardy.

Aby zrozumieć ryzyko prawne, jakie powstaje w przypadku niewykonania obowiązków przez tych skoordynowanych agentów, zapoznaj się z naszą analizą Część 6: Odpowiedzialność algorytmiczna: nowy sektor zarządzania ryzykiem.

Wniosek

Warstwa orkiestracji agentów to centrum dowodzenia autonomicznej gospodarki. Przechodząc od statycznego czatu do dynamicznego wykonywania, to oprogramowanie pośredniczące przekształca sztuczną inteligencję w wydajny silnik ekonomiczny. Dla inwestora stos inteligencji jest niekompletny bez orkiestracji.